Απειλῶν (30) — κατάθου (31). Sup

628. Μηδὲν ψεῦδος : Ὃ γὰρ (32) — κρίσις (33). Var. où δέχεται) 6 δέχεται (sic, 32). Ext.

© Ibid. Ἔν ὀργὴ λέλεχται τὸ ἀγορεύω (33-34). Int. 632. Τὸ ταῦτα ἀχούεις περὶ τοῦ Πλούτωνος τοῦτό φησι τῷ Ξανθίᾳ (36). Ext. | Ibid. ᾿Αντὶ τοῦ ὄντως εἶ δοῦλος (36). Int.

635. Τί dir’ ἐπειδή : Ὃ Διόνυσος (38) --- λέγεις (39). Ext. 636. Τὸ τύπτει δεύτερον πρόσωπον, ᾿Αττικῶς (38). Int. Ibid. Τινές φασι (39) --- εἶναι (40). Ext.

638. Φροντίσαντα τῶν πληγῶν, ᾿Αττικῶς (42). Int. Ibid. Ἢ ἐπιστραφέντα (43) --- ἕνεκα (44). Ext. 644. Ὑποχινήσαντα : Κινηθέντα À σαλευθέντα (46). Ext. 645. Οὐδ᾽ ἐμοὶ δοχεῖς : Πιθανὸν τὸν Ξανθίαν πρῶτον τύπτεσθαι * προσποιεὶται (2) — δοχεῖς (3). Ext.