Τὸ μετὰ (7) -- τὸν Κλέωνα (8). Int

210. Θαλφθῇ " καταθελχθῇ, καταπλαγῇ ταῖς MORE — κινεῖ π (Adn.). Ext.

212. Δυνατός εἶμι --- καὶ ἄρχειν (Adn. du v. 210). Τὴ να 213. Φαυλότατον, ῥάδιον, ἁπλοῦν, εὐχερές (Adn. du v. 210). int. 214. “Τὰ ἔντερα δὰ — εἴρηται (32). Inf. '

EIPHNH. 121

EIPHNH.

Fol. 92 verso.

* Avec la fin des Ἱππῆς, ce fol. contient encore :

Ἤδη τῷ Πελοποννησιαχῷ (14) --- γεωργῶν (32). Var. αὑτὰς] αὑτὰς (48), | d’abord αὐτὸν, puis αὐτοῦ (27).

Φέρεται (33) — οὐχ ἔστιν (40). Var. φησὶν ᾿Αριστοφάνης ᾿Εραστοσθένης, . le mot ᾿Αριστοφάνης et le premier σ de ᾿Εραστοσθένης sont barrés (35), | ἀναδεΐδαξεν, le premier ε est barré (35), | σῴιζεται (36), | οἶδεν (36).

Le fol. 93 recto est absolument blanc,

Fol. 93 verso.

Vers 1. Αἴρ᾽ aie μάζαν : Aloe ἀντὶ (18) — μάττοντα (22). Observ. προσφερειν, l’: est dans l’interligne (19). Sup.

Ibid. Μᾶζα : Κυρίως (25) — ἀπίθανον (32). Var. Au lieu de παρα, il y a l’abréviation tachygraphique de περ (26), | il y ἃ φυραθεῖσαν (28, Adn.), | θέλει δηλοῦν]δηλοῦν λέγει (28, Adn.), | ῥυπαρὰ manque (31). Sup.

Ibid. Ὥς τάχιστα : Ἢ τάχος (33) — ᾿Αττιχοί (38). Var. Au lieu de στίφεις il y à στίφευσ. (36, cf. Adn.). Int.