Αντὶ τοῦ φλυαροῦμεν. Int
996 et 997. Μίξον δ᾽ ἡμᾶς : Εἰς φιλίαν, φιλίας χυλῷ ὡς ἐπὶ (29) — δοφήματι (30). Ext.
999. Καὶ τὴν ἀγορὰν ἡμῖν : Τουτέστιν (31) — εἰρήνη (32). Ext.
1001. Σικύων πρώων : Ἐν εἰρήνη ὄντες πολλ. δι᾽ ἐπιμέλειαν χαὶ πρῶτα εἶχ.. ὅτι δὲ χαλοὶ οἵ pou... συχύαι (37) — χολοχυντῶν (39). Ext.
1003. Κἀχ Βοιωτῶν : Ὅτι (48) — Βοιωτοῦ λέγει (51). Ext.
1005. Καὶ Κωπαΐδων : Κωπαὶς (52) — χορᾶν (54). Var. ᾿Αχαρνεῦσιν
(53), | φησὶ omis (53). Ext.
1007. Ὀψωνοῦντας : Εὐκαίρως (1) — καχοῖς (3). Var. ὀψώνουν] ὀψῶναι (2), | ἀπησχολημένοι (3, cf. Adn.). Inf.
1008. Μορύχῳ Τελέα : Καὶ τούτους (10) — προείρηται (16). Var. δὲ οὐχ οἶδα, ὅπως τὸ ἐν....... ἴσως (13), | xal εαὐτὸν (le est barré) λίχ..-... τραγῳδίας (je crois, d’après l'étendue de la lacune, que les mots ἦν δὲ étaient dans le ms., 15, Adn.). Inf.
Ibid. Thavxétn) x ai οὗτος λίχνος.
1009. ᾿Αντὶ τοῦ (17) — Ἡσίοδος (18). Int.
“ἰόν. ue
| af seit
EIPHNE. 139
Fol. 106 verso, vers 1013.
1013. Ὀλόλμαν : Μήποτε (23) — μελέα τε nvon πῶς ἂν ὀλόμαν (25). Au lemme le second À est barré. Sup.
1014. Λοχευομένας : Καὶ ἐν τοὺς ᾿Αχαρνεῦσι φαμὲν (28) — ἐψομένας (29). Sup.
1019. Οὐχ ἥδεται δήπουθεν : Ταῦτα πρὸς (36) --- μηνός (38). Ext.
1020. Καὶ τοῦτο ---- χαίρει. Int.
1022. Χοὔτω τὸ πρόδατον : Διὰ μὴ (50) — ἐπ’ ἂν θύωσι (54). Var. Il Υ ἃ αἰρομένων οἱ non αἱρουμένων (52, Adn.). Ext.
1024. Σχίζας δευρί : Σχίζας (4) — σχίζαις ὁ γέρων (6). Ext.
1026. Τὸ φρύγανον τιθέσθαι : Τοῦτό φησιν (10) — ἐπιστίμιην ἑαυτῶν (12). Var. δπέδαλλον au lieu de ὑπέδαλεν (10). Ext.
1027. Τί γάρ σε πέφευγε : Τί γὰρ οὐ — ἐπιστήμονας (14). Ext.
1031. ᾿Αντὶ τοῦ λυπεῖ (26) — τοῦτον εὐδοχιμεῖν (27, Adn.). Int.
1032. ᾿Εμαυτῷ, φησὶν, ὑπηρετήσω χαὶ (29) — ὑπηρετῶν (31). Int.
Les folios 107, 108, 109, 110 n’ont pas de scolies.
Dübner
Dübner
Ὑπόθεσις Il.
AYZIETPATH.
Fol. 111.
Λυσιστράτη τις ᾿Αθήνησιν (1) — διὰ Καλλιστράτου (36) : Ἐχλήθη Λυσιστράτη παρὰ τὸ λῦσαι τὸν στρατόν (colonne II, 1. 11). Var. Πελοπονησίων (2), | les mots πρὸς τὰς sont écrits deux fois (6), | χατειληφυΐας (7), | οἰκεῖων R1, οἰκείων R2(7), | δεδράκασιν (12), | d’abord τοῦ θράσους, puis τὸ θράσος, le tout semble de Β! (17), | γυναιξὶν (19), | ἀποστέλ-
λουσιν (30), | χαὶ est ajouté après πρέσδεις (31), | παλαιὰς (32), | yevoμένας διαλλάτει (33).
Fol. 111 verso.
Λυσιστράτη χαλέσασα (1) — πόλεμον ἐξέρρησαν (10). Var. les mots ᾿Αριστοφάνους γραμματικοῦ manquent, | μίγνυσθἢ μίγνυθ᾽ (2), | ἀπεχράτουν χώρουν, les lettres χράτουν sont barrées (7). Les lignes sont coupées de la façon suivante : φεύγειν (2), | γενομένης νῦν (3), | πόλεμον (4), | ὡς δὲ (5), | διεκρά dans διεχράτουν (6), | αἵ τ᾽ ἀπὸ (7), | διεδουλεύοντο(8), | ὁμονοίας (9), | πόλεμον (10), | ἐξέρρησαν (10).
Vers 1. Καὶ γὰρ (11) — συνερχόμεναι (12). Ext.
2. Ὅτι Πανὶ ὠργίαζον (13) — προσιέναι (15). Var. φασιν (14, Adn.). Ext.
Ibid. Κωλιάδος ᾿Αφροδίτης (16) — ὠνομασμένη (21). Var. δὲ et non γὰρ (19, Adn.). Int.
5. Κομῆτις (sic) + ᾿Αντὶ — ἐπικωμάσαι. Var. γὰρ et non δὲ (22). Ext.
8. Τοξοποιεῖν + ᾿Αντὶ τοῦ ἐσχυθρωπαχέναι (24, Cf. Adn.) — ἰάνθη (27). Var. τοιοῦτο (25). Ext.
