‹ Les souvenirs de l'amitié; ou, Vie et opuscules de P.-L. ArondineauChapitre 98 sur 132 · POCR L'OFFICE DU ROSAIRE · texte numérisé non relu

POCR L'OFFICE DU ROSAIRE

Salve , Virgo parens : te gravidam Deo Novit Matris adhuc visceribus latens Prœcursor Domini : vatidicoque jàm Christum prodidit impetu.

Nobis ergo parem tu Dominum paris ; Tu templo genitum sistis et immolas ; Amissum reperis , grandia dùm senes Effantem taciti stupent.

Eheu ! quantus adest , Virgo , tibi dolor ! Quid non ille tuus tuque simul feres ! En jàm flagra ferox turba satellitum Vêpres atque crucem parât.

Consurgil tumulo , desine fletuum ; Sed Cœlum citiùs non tuus avolat :

Promissi precibus scilicet hinc tuis Mittet munera Spiritûs.

Quse vox « De Libano , sponsa, « sonat, « veni »? Qui te mactat amor vivere reddidit , El nunc vecta choros aligerûm super Régnas proxima Numini.

Patri maxima laus ; maxima Filio , Qui Matris decus est summaque gloria ; Ouo fœcunda Deum Virgo parens tulit Par sit gloria Flamini !

Page 1