ED WE D:M;T
DE WiTTE|. Voy. I, 1212.
E. G. [Eduardus Grant, S. Th. D.].
Rogeri Aschami epistolæ; accedit vita
D. P. D. [Gilles
d |auctoris ab —. Lond., 1576; Oxonti, 1703,
in-8.
EGNATIUS (Joannes Baptista) [ Cr- PELLI |.
Tel était le véritable nom de ce littérateur du XVI siècle; il le chanëea suivant l'usage assez répandu à cette époque; les Alde ont imprimé plusieurs de ses ouvrages. (M.)
IL mourut en 41553. David Clément ( « Biblioth.
| curieuse », {. VIII) parle de quelques-uns de ses ou- | vrages.
EHRENHARDTUS ZWEIBURG | Zacharia ZWANZIG|.
Theatrum præcedentiæ. Francof., 1706.
in-fol.
ELEUTHERIUS
ELEUTHERIUS Franck |. Voy. I, 1
ELEUTHERIUS (Theodorus), Livinus MexErus, S. J.].
Historiæ controversiarum de divinæ oratiæ auxiliis libri sex contrà Augustinum le Blanc (Hyac. Serry et Thomam de Lemos. Voy. LE BLANC, Îl, 1747). Antverpie, 1705, in-fol.
ELEUTHERIUS , Horanyus|].
Mirabilia fata, dum in metropoli Austriæ famosi duo libelli Babel et Ninive in lucem venissent, cum notis Joan.
phelii. 1791, in-8.
ELEUTHERIUS SINCERUS [Clemente BARONI DE CAVALCABO |.
Ad candidum Philalethum de Langelli satira. 1763. (M.)
ELI. PHILI. [J. Du Tinzer|.Voy. I, 1229.
ELIAS A TRANSFIGURATIONE [Gilles DE Wirre]. Voy. I, 1228.
ELPISTIUS (Irenæus) [Fred. GzLapou|.
Disquisitio de eligendà religione in Germania. 1719, in-4
EMONERIUS [ Th
E. M. P. [Ernestus Martinus PLarrius |.
Specimen historiæ anabaptisticæ, per —.
1701, in-8.
ENNONIUS FAVENTINUS Maria TRAVERVASI |.
De romani pontilicis primatu.
1714, in-
Ouvrage dirigé nom, II, 43. (M.)
ENTIUS VETUSTUS (Laurus) [Laurentius GRIMALDI |.
Silvæ revirescentes.Bononiæ, 1692, in-4.
C'est un recueil de poésies. (M.)
EOGANESIUS (Janus Junius) [Joannes Tocann|.
Pantheisticon, Sodalitatis Socraticæ. Cosmopoli (Londini), 1720, in-8, 89 p.
Il existe une traduction anglaise Londres, 1754, in-8.
Voir au sujet des nombreux écrits de Toland et des ouvrages relatifs à ce libre penseur le « Bibliographer’s Manual » de L dues , 2eédit., p. 2692. *
Le « Pantheisticon » forme un volume très-bien im-
(Augustinus) Ou) *
[ Seb.
Pannonius
Aloysi
. RayNAUDUS |. Voy. I
[ Carolus
Faventie.,
contre celui de Febronius.
de cet ouvrage.
theologus |
[Alexius |
Panto- |
Voir ce |
sive formula celebrandsæ :
Lens)
primé en rouge et en noir et à grandes marges. La Trinité y est représentée comme étant la santé, la liberté | et la vérité. Une sorte de lithurgie bachique, formée de
plusieurs passages d’Horace et de Juvénal, est une parodie de la liturgie anglicane, que l’auteur voulut tourner en ridicule.
EREMITA
EPPIUS LUCUMO [N. G. Heerkens|.
Annales fœderati Be si usque ad 1609.
Boterodami, 1776, in-
EQUES A FLORE LR BEYERLE | Voy. I, 1243
EQUES POLONUS [Jonas ScuLicrin- | GIUS |.
| Creorgni Erhardi Franci nomine, | Gaspari Lundorpio Francofurtens commi- |sit). Hele nopoli Francofurti),:1 | Lugduni, À
| encore manuscrites
Apologia pro veritate accusatà ad il-
lustr. et potentiss. Hollandiæ et Westfrisiæ ordines. 1654, in-8.
Sandius, « Biblioth. Anti-Trinit, », p. 430.
BRAGILTA (Julius) [Antonio GaLaTEr|.
Actus christianæ spei. Brixie, 1767.
as S (Thomas) [LiEBER].
Explicatio quæstionis, utrüm exCcom- AUS mandato nitatur divino an ex-
in-8
oitata sit ab hominibus, Pesclavii, 1589, : Sr ve « Dict. typogr. » d’'Osmont t. I, p. 263.
E. . D. T. P, [Edm. Ricuerrus, doct.
theol. Paris. |.
te pro Joanne Gersonio, pro supremà ecclesiæ et concilii generalis autoritate, atque inde pendentià regiæ potestatis ab alio quäm à solo Deo, per—. Lugduni Batav., 1676, in-4.
ERHARDUS (Georgius) [GoLpasr|.
Titi Petronii Arbitri, equitis romani, satyricon cum Petroniorum fragmentis; noviter recensitum, interpolatum et auctum.
Accesserunt seorsim notæ et observationes variorum (præsertim Melchioris Goldasti qui earum edendarum curam, sub
Michae ll 616, in-8 ; 615, in-12
Non-seulement on trouve dans cette édition les « Symbolæ annotationum et observationum » du prétendn George Erhard ; mais on voit encore à la tête de tous les commentaires qui y ont été recueillis, que ce choix est dù au même George Erhard. P. Burmann prouve très-bien, dans la préface de son édition de Pétrone, Amsterdam, 1709 , in-4, que Goldast s’est caché sous le nom de G. Erh ard. En effet, cet habile critique avait fait d'immenses recherches sur Pétrone, qui sont : les « Symholæ » de G. Erhard en
sont des extraits. A AMB—Tr.
EREMICOL A GRATIOSUS [Ippolito SA GIORGIO, jesuita |.
Immaculatum Rosarium. Taurini, 1666,
in-4. (M.) EREMITA (Joannes) [p£ 1
FAUXBIN]. Voy. I, 1244.