THIBAULT, VILLON, JEHAN DE CONFLANS, ÉCOLIERS
JEHAN DE CONFLANS, dans sa chaire.
Ad Sancti Anselmi syllogismum nunc e longinqiio ledeamus oportet, quippequo, divinœ clavis instar, in supremâ supremœ rationis porta facillimè aperiendâ utamur. Nec non et jampridem syllogismum illum, mirabilis doctoris munus mirabilissimum , novimus. scilicct : (( Ens cujus ex essentiâ... »
VILLON, ronûant.
Honfrr! Honfrr!
JEHAN DE CONFLANS, lui jetant son bâton.
Dormis, Francisée.
VILLON, réveillé en sursaut, vivement.
Nequaquam !
JEHAN DE CONFLANS
Dormis.
Nego.
TJLLON.
JEHAN DE CONFLANS
Dormis.
VILLON, violemment, puis railieusemcnt .
Haud, nequaquam, inquam!
Ou (car mieux vaut que je réponde En bon et simple françois Compris de tous à la ronde) Je, non Franciscus, mais François, François Villon pour la brune et la blonde, Je, si ronflant que je sois, Ne dors pas le moins du monde.
JEHAN DE CONFLANS
Dormiebas, dico, nequam.
VILLON, très farce.
Nequaquam, inquam, nequaquam!