LE MÊME A L'ABBÉ-DUC D'ALBRET

XEVEU DE TURENNE A LA MÈJIE OCCASION^

[Rome], 13 nov. 1668.

Serenissimo Principi Duci d'Albret.

Quantum mihi ac Societati nostrre attulerit gaudii Ser™' Principis Turenne ad catholicam fîdem conversio recens, etsi, tacente me, satis intelligeret Celsitudo V% patietur tamen, si placet, ut e communi illo ac celebri gratulationis augmento me potissimum affîciat domestica illa lœtitia, qua Celsitudinem Vestram sentio potissimum moveri, qiiod sciiicef in fanti operis partem non modicam venerif, tiim pietaie sud singutari, tum in Serenissimuvi Patruum observantia. tum eruditis cum eo coUoquiis. Hoc quidem mihi mirum non videtur, scienti jampridem veram esse in Celsitudine Vesira, in œtate nondum provecia, divinam sapientiam atque virtutem. Verum heec ipsaornamenta in pru'senti occasione memoria répétera, eique quantum possum gratulari sinat, neque tum tantummodo, quod non sine sapientissimi nepotis auxilio atque industrie prœstantissimus Patruus Catholicam susceperit fidem, sed quod hoc sibi persuadeat Summus Pontifex, omniumque insideat animis, esse nunc in Galliâ prseter hune neminem, inquo cum ingeniopietas, eruditio cum nobilitate, cum prudentia animique roborc religionis tuendse studium ita consent iani, ut mirum non sit, si in Celsitudine prœcipue Vesird spes ovines suas Ecclesia Gallicana repositas