A JESU CHRISTO

INEUNTIS SiîlGULI AUSPIGIA

A la fin du xixe siècle, le Pape Léon XIII, qui. maigre ses dix-huit lustres, conservait toute la fraîcheur de son intelligence, salua le siècle nouveau par cette poésie :

Cultrix bonarum nobilis artium Decedit œtas : publica commoda, Viresque nalurae releclas, Quisquis avet, memoret canendo.

Saecli occidentis me vehementius Admissa tanguiU; haec doleo et fremo.

Prol quoi, retrorsum conspicalus, Dedecorum monumenta cerno.

Querarne cables, sceptraque diruta, An pervagantis monstra licentise? An dirum in arcem Vaticanam Mille dolis initum duellum?

Quo cessit Urbis, principis urbium, Nullo inipedilurn servilio decus?

Quani saBcla, quam génies avitae Ponlificum colueresedem?

Vae segregatis Numine legibus!

Quae lex honesti, quae superest fides Nutant, semel subrnota ab aris, Atque ruunt labefacla jura.

Audilis? effert impia conscius Insaiiientis grex sapientiae;

Brutaeqiie naturae supremura

Nititur asseruisse numen.

Nostrae supernam gentis originem Fastidit excors : dissociabilem, timbras inanes mente captans, Stirpera hominum pecudumque miscet.

Heu quam probroso gurgite volvitur Vis impotenlis caeca superbiœ.

Servate, morlales, in omne Jussa Dei metuenda tempus,

Qui vita solus, certaque veritas, Qui recta et una est ad Superos via.

Is reddere ad votum fluentes Terrigenis valet unus annos.

Nuper sacrâtes ad cineres Pétri Turbas piorum sancta pelentium Is ipse duxit; non inane Auspicium pietas renascens.

Jesu, futuri temporis arbiter, Surgentis aevi cursibus annue :

Virtute divina rebelles

Coge sequi meliora gentes.

Tu pacis almse semina provehe;

Iras, tumultus, bellaque tristia Tandem résidant : improborum In tenebrosa âge régna fraudes.

Mens una reges, te duce, temperet, Tuis ut instent legibus obsequi :

iSilque unum Ovile et Pastor unus, Una Fides moderetur orbem.

Cursum peregi, lustraque bis novem, Te dante, vixi. Tu cumulum adjice;

Fac, quasso, ne incassum precantis

Vota tui recidant Leonis.

LEO Xlll.

PRIÈRES PURLIQUES