DIVINA PROVIDENTIA

LITTERtE APOSTOTIGyE QUIBUS EXTRAORDl- NARIUM JL ilL^UM INDIGITUR.

Yencrahlllbus Fralribus PatriarchiSy Primatihus^ Archiepiscopis et Episcopis cum AposloUca

Sede Pacem et Communioncm Habentibus et Dllectis Flliis

Unîversis Christi Fidelibus^ Salutcm et Apostolkam

Benedictionem

LEO PP. XIII

Venerabiles Fratres et Dilecti Filii.

Militans Jesu Christi Ecclesia, quœ hominum generi maxime potest salutem incolumitatemque prœstare, tam graviter in hac calamitate temporum exercetur, ut in novas quotidie procellas incurrat, vere comparanda cum Genesarethana illa navicula, quse, dum Ghristum Dominum ejusque discipulos olim veheret, maximis turbinibus, ac lluctibus quatiebatur. RcA'era qui cnm calholico nomine gérant inimicitias, ii nunc numéro, viribus, consiliorum audacia pra3ter modum indolescunt ; neque satis habent doctrinas cœlestes palam abdicare, sed summa vi impetuque contendunt, ut Ecclesiam aut omnino a civili hominum consociatione repellant, aut saltem in publica populorum vita nihil posse cogant. Ex quo fit, ut illa in fungendo munere, quod ab Autore suo divinitus accepit, magnis undique se difficultatibiis implicatam a3 retardatam sentiat.

Nefariae hujus conjurationis acerbissimi fructus in Pontificem Romanum maxime rediindant ; cui quidem, legitimis juribus suis dejectoatque in exercendis maximis muneribus multitimodis impedito, figura qusedam regise majestatis, quasi per ludibrium, relinquitur. Quapropter Nos, divinse Providentise consilio in hoc sacrœ potestatis fastigio collocati, Ecclesiaeque universse procuratione districti, et jamdiu sentimus et ssepe diximus, quantum hœc, in quam Nos temporum vices compulerunt, aspera sit et calamitosa conditio. Gommemorare singula nolumus : verumtamen manifesta sunt omnibus quse in hac Urbe Nostra plures jam annos geruntur. Hic enim in ipso catholicee veritatis centro sanctitati religionis illuditur, et dignitas Apostolicse Sedis Iseditur, et in crebas profligatorum hominum injurias pontificia majestas objicitur.

Erepta potesfcati Nostrse plura sunt, quœ Decessores Nostri pie liberaliterque instituerant,ac successoribus suis inviolate servanda transmiserant ; neque temperatum est, quin jura isederentur sacri Instituti christiano nomini propagando ; quod quidem non de religione solurn, sed etiam de humanitate gentium prseclare meritum, nulla unquam vis superiorum temporum violaverat. Templa catholici ritus clausa vel profanata non pauca, hseretici ritus multiplicata ; doctrina3 pravitas scribendo agendoqueimpune diffusa. Qui rerum summa potiti sunt, dant seepe operam constituendis legibus in Ecclesiam nonemque catholicum injuriosis : idque in conspectu Nostro, quorum curîe omnes ex Dei ipsius mandato vigilare in eo debent, ut christiana res incolumis et Ecclesise jura salva sint.

Nullo autem respectu ad illam, quse est in Romane Pontifice, docendi potestatem,ab ipsa institutione juventutis auctoritatem Nostram intercludunt ; ac si Nobis est permissum,quod nulli privatorum interdicitur, in institutionem adolescentium scholas sumptibus Nostris aperire, in eas ipsas legum civilium vis et severitas invadit. Quarum rerum funesto spectaculo multo vehementius com movemur, quod succurrendi facultas, quam maxime op

taremus, Nobis non suppetit. In potestate enim sumus verius inimicorum quani Nostra ; afcque illa ipsa, quœ Nobis conceclitur, usura libertatis, cum eripi aut imminiii aiieno possit arbitrio, certam non habet stabilitatis constantiaeque firmamentum.

Interea quotidiano rerum iisu manifestum est, malorum contagionem magis magisque serpere per reliquum christinae reipublicse corpus, et ad plures propagari. Etenim aversce ab Ecclesia gentes in miserias incidunt quotidie majores ; atque iibi semel extincta aut debilitata fides catholica sit, finitimiim est iter ad opinionum insaniam rerumque novarum cupiditatem. Ejus autem, qui Dei vices in terris gerit, maxima et nobilissima potestate contempta, perspicunm est nullos hominum auctoritati frenos superesse tam validos qui possint indomitos perduellium spiritus compescere aut ardorem démentis libertatis in multitudine coercere. Atque his de causis civilis hominum societas, etsi magnas jam calamitates suscepit, majorum tamen periculorum suspicione terretur.

Que igitur Ecclesia queat inimicorum conatus refutare suumque mu nus, utilitatis omnium causa perficere, multum laboret necesse est multumque contendat. In hoc autem certamine vehementi et vario, in quo de divina agitur gloria, et de sainte animarum sempiterna dimicatur, frustra esset omnis hominum virtus et industria, nisi c(^lestia documenta suppeditarentur opportuna temporibus. Quare in trepidis afïlictisque christiani nominis rébus hoc semper laborum ac sollicitudinum perfugium esse consuevit, summis precibus a Deo postulare^ ut opitularetur laboranti Ecclesise suœ, impertiretque depugnandi virtutem, triumphandipotestatem. Hune igitui Nos prseclarum morem disciplinamque majorum imitati, cum probe intelligamus, tanto Deum magis esse exorabilem, quanto in hominibus major est vis pœnitendi gratiseque cum eo reconciliandse voluntas, idcirco, cœlestis prsesidii impetrandi atque animorum juvandorum causa, sacrum Jubilseum extraordinem catholico orbi per has Litteras Nostras indicimus.

Itaque de Omnipotentis Dei misericordia, ac beatorum Apostolorum Pétri et Pauli auctoritate confisi, ex illa ligandi atque solvendi potestate, quam Nobis Dominus licet indignis contulit, universis et singulis utriusque sexus Ghristi fidelibus plenissimam peccatorum omnium iîidulgentiam, ad instar generalis Jubilsei, concedimus, si modo effecerint, qui in Europa agunt, a proximo die 19 hujus mensis Martii, sacro ob memoriam Sancti Josephi Beatse Marise Virginis Sponsi, ad diem primum Novembris, solemnem ob memoriam cœlestum universorum inclusive ; qui vero extra Europam, ab eodem proximo die 19 hujus Martii usque ad postremum diem labentis anni MDGGGLXXXI inclusive, quse infra prsecepta sunt : scilicet quotquot sunt Romse cives vel hospites Basilicam Lateranensem, item Vaticanamet Liberianam bisadeant, ibique per aliquod temporis spatium pro catholicse Ecclesise et hujus Apostolicse Sedis prosperitate et exaltatione, pro extirpatione haeresum omniumque errantium conversione, pro christianorum Principum concordia ac totius fidelis populi pace et unitate secundum mentem Nostram pias ad Deum preces effundant; iidem uno die esurialibus tantum cibis utentes jejunent, prseter dies in quadragesimali indulto non comprehensos, aut alias simili stricti juris jejunio ex prsecepto Ecclesise consecratos : prseterea peccata sua rite confessi sanctissimum Eucharistise sacramentum suscipiant, atque eleemosynse nomine in pium aliquod opus quidquam conférant.

Qua in re ea Instituta nominatim commemoramus, quorum tuitionem caritati Ghristianorum haud ita pridem per Litteras commendavimus, nimirum PrQpagationem Fidei^ Sacram Jesu Christi Infantiam et Scholas Orientis ; quas quidem in remotis etiam et silvestribus plagis instituere et provehere, ut pares necessitatibus sint, optalissimum Nobis destinatumque in animo est. Cseteri vero omnes extra Urbem ubicumque degentes, tria templà ab Ordinariis locorum vel eorum Vicariis seu Offîcialibus aut de eorum mandato et, ipsis deficientibus, per eos qui

ibi curam animarum exercent designanda, bis, vel si duo tantum sint templa, ter autsi unum,sexies, dicto temporis intervallo, adeant ; item alia opéra, quse supra commemorata sunt, peragant. Quam indulgentiam etiam animabus, quse Deo in caritate conjunctse ex hac vita misgraverint, per modum suffragii applicari posse volumiis. Prseterea locorum Ordinariis indulgemus, ut Gapitulis et Gongregationibus tam ssecularium quam regularium, sodalitatibus, confra terni tatibus; univf^rsitatibus, seu coliegiis quibuscumque memoratasEcclesias processionaliter visitantibus, easdem visitationes ad minorem numerum pro suo prudenti arbitrio reducere queant.

Goncedimus vero, ut navigantes et iter agentes, ubi ad sua domicilia, seu alio ad certam stationem sese receperint, visitata sexies Ecclesia majore aut parochiali, ceterisque operibus, quse supra prsescripta sunt, rite peractis, eamdem indulgentiam consequi possint Regularibus vero personis utriusque sexus, etiam in claustris perpetuo degentibus, nec non aliis quibuscumque tam laicis, quam ecclesiasticis, ssecularibus vel regularibus, qui carcere, infirmilate corporis, aut alia qualibet justa caussa impediantur, quominus memorata opéra, vel eorum aliqua prsestent, concedimus atque indulgemus, ut ea Gonfessarius in alia pietatis opéra commutare possit, vel aliud proximum tempus prorogare, facta etiam potestate dispensandi super Gommunione cum pueris nondum ad primam Gommunionem admissis.

Insuper universis et singulis Ghristi fidelibus, tam laicis quam ecclesiasticis, ssecularibus ac regularibus cujusvis Ordininis et Institut! etiam specialiter nominandi, facultatem concedimus, ut sibi ad hune aûectum eligere possint quemcumque presbyterum Gonfessarium tam ssecularem quam regularem ex actu approbatum ; qua facultate uti possint etiam Moniales, Novitise, ailiseque mulieres intra claustra degentes, dummodo Gonfessarius approbatus sit pro Monialibus. Gonfessariis autem, hac occasione et durante hujus Jubilsei tempore tantum,

omnes illas ipsissimas facilitâtes largimur, qiiae a Nobis tributt'B fuere in alio Jubilœo concesso per Nostras Litteras Apostolicas datas die XV. mensis Februarii anno MDGGGLXXIX., quse incipiunt " Pontifices Maximi^'" lis tamen omnibus semper exceptis, quse in iisdem litteris a Nobis excepta fuere.

Quo autem fructus salutares, qui Nobis propositi sunt, ex hoc sacro jubilseo tutius atque uberius percipiantur, hoc magnopere studeant universi, ut magnam Dei matrem prsecipuo per id tempus obsequio cultuque demereantur. Tpsum autem sacrum Jubilseum in tutelam fidemque tradimus ac commendamus sancto Josepho, castissimo Beat^e Virgin is Mariœ Sponso, quem gloriosae recordationis Pius IX. P. M. totius Ecclesiae Patronum declaravit, et cujus opem suppliciter quotide implorari ab omnibus Christi fidelibus optamas. Prteterea cunctos hortamur, ut peregrinationes suscipere piettais causa velint ad sanctorum cœlitum œdes, quœ peculiari regione in variis regionibus sanctœ ac venerabiles haberi consueverint ; qnas inter in Italia prsestat sacrosancta Virginis Mariée Lauretanœ domus, quam altissimorum mysteT riorum memoria commendat.

Quapropter in virtute sanctse obedieiitiœ prsecipimus atque mandamus omnibus et singulis Ordinariis locorum, eorum Vicariis et Officialibus, velipsis deflcientibus, illis qui curam animarum excercent, ut cum prsesentium Litterarum Lramsumpta aut exempta etiam impressa acceperint, illa in sua quisque dictione publicanda curent, populisque etiam verbi Dei prsedicatione, quoad fieri possit, rite prseparatis, Ecclesiam seu Ecclesias visitandas ut supra désignent.

Ut autem praesentes Litterse, quse ad singula loca deferri nequeunt, ad omnium notitiam facilius deveniant, volumus ut prsesentium traiisumptis vel exemplis etiam impressis, manu alicujus Notarii publici subscriptis, et sigillo munitis personse in dignitate ecclesiastica constitutse, ubicumque locorum eadem prorsus Mes habeatur,

quse haberetur ipsis praesentibus, si forent exhibitœ vel ostenssD.

Datiim Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die XÎI. Martii A. MDGGGLXXXL, Ponlificatus Nostri anno Quarto.

LEO PP. XIII