IIS EULOGIO

Magister Petrus Aba'Iardus in ThoologiA suA sir dissent : Quid est dlrere Deuni fieri liomineni , nisi divinam subslantiam , quir spiritualis est , liunwuiaui , (jua» corporea est , sibi unire in per-

ir.STIMOM \ \ KTKIU M. 2U

s()ii;\in mmm ? l'.l |»;inln post : l'Viv m nniin vM mn^islri IN'tn

Aha'Ianli (Io( Iriii;». |M;i\.r asscTlioiii patror iiiari non valet. Si prava osl , <alli<>li(a' inoIrNsioni pra-judicarr non deln'l. Ouôd verô A ina^islro Vrivo Ahadardo liane opinioiumi suani ina^'islcr Pctnis Loml)ardns acccjKTil , cù ina^ns siis|)i(atus suni , «piia hbriirn il luni fmpiiMiUT pra' manihiis lialuîhal ; <'t fortù iniin'is dilip'fitrr sinj;ula |HMsrnilans , ni ipii ex usu maj^is <piàni ex arW. dispnlandi pcTiliani lialxTcl.

K()Hi:ilTUS S. MAUIANÏ APUD AUTISSIODOIUM MONACIILS,

IN CURONOLOGIA.

Anno Domini MCXL Scnonis , pnTsente regc Ludovico , cpiscoporum et abbatum rcb<:;iosorum fit conventiis contra Petrum Abailardum. Hic ingenio subtilissimus , mirabilisque philosophus, qui construxerat cœnobium in territorio Trecassino in prato quodam ubi légère solitus fuerat. In quo sanctimoniales plurimas episcopali auctoritate congregavit , quod Paracletum nominavit . Quibus sanctimonialibns Heloissam quondàm uxorem suam religiosam feminam , et litteris tàm hebraïcis quàm latinis adprimè eruditam pnTfecit abbatissam. Qua? verè ipsius arnica magnam ei il. 31

'2k)l TESTIMONIA VETERUM.

post mortem in assiduis precibus fidcm conscrvavit , corpusqiie ejus de loco ubi obierat , transtulit ad prijedictum cœnobium.