‹ Lettres de rois, reines et autres personnages des cours de France et d'Angleterre, depuis Louis VII jusqu'à Henry IV; tirées des archives de Londres et publiéesChapitre 174 sur 303 · LETTRE DE L ARCHEVÊQUE DE ROUEN · texte numérisé non relu

LETTRE DE L ARCHEVÊQUE DE ROUEN

A EDOUARD I, ROI D'ANGLETERRE

Pour le prier de protéger l'église de Rouen contre l'évêque d'Exeter et autres , qui pillaient ses biens; et de recevoir la députation des chanoines de Rouen, envoyée pour traiter avec les gens du roi , au sujet de la vente ou de l'échange des biens que l'église de Rouen possédait en Angleterre. (Ex Bordellis , Tour de Londres, n° 10. — Bréq. t.I.)

Excellentissimo domino Edwardo, Dei gratia Anglorum régi, domino Ybernie et Aquitanie comiti, Guillielmus, permissione clivina Rothomagensis archiepiscopus, salutem in eo per quem reges régnant et principes dominantur.

Multiplicatur nobis materia exultationis in Deo, in cujus manu cor régis est et quo voluerit ducit illud, dum gestis vestris magnificis vestri precelsi fama nominis diffusa per orbem, et ascendens laudabiliter in excelsum, laudari meruit apud Deum et extolli populi laudibus, cum in vobis gentes inveniant affabilitatem , benivolentiam, magnificentie gratiam, curialitatis affluentiam et alte providentie majestatem. Sane nostra Rotbomagensis ecclesia, in cbristianissimo regno vcstro, quod semper orthodoxe fidei murus fuit et inconvulsus paries ecclesiastice libertatis, ubi adversus turbationis cujuslibet impetusintemerata religio et devotio christianapermansit, cujus honorem et commodum non immerito diligimus, tota mente a vestris inclite recordationis fundata progenitoribus et dotata, lamentari cogitur et gemere punctionum stimulis agitata diversis; nam, ut de aliis taceamus, reverendus pater episcopus Exoniensis et Jobannes Clarelli, clericus, bona dicte ecclesie, quia rabie viperina dilacerant, et, velut instructi ferali sevitia, membra ejus impiis diripiunt morsibus, fructus ejus, redditus, maneria et décimas occupant minus juste, et deti-

nent, et invadunt, et destruunt contra nostram et dicte nostre Piothomaçensis ecclesie volimtatem et canonicorum , ex vestrorum ab olim liberalitate sincera progenitorum cotidiana percipientium stipendia, pro eorum commemoratione piissima, et aniversariis faciendis in ea ; quibus stipendiis sine causa rationabili , sed non sine dictorum episcopi et Johannis, et etiam aliorum quorumdam fraudibus sunt fraudati. Propter quod vestram regiam ceisitudinem sollicitandam duximus, et attentis precibus exorandam, non de nostris precedentibus meritis , quod dolemus, (quae utinani subsequenlur plus solito !) sed de vestra regia benivolentia confidentes, quam experimentis sensibilibus didicimus fructuosam, pro grandissimo munere postulantes quatinus super hoc pietatis officium impendatis, per viam regiam incedentes, sic quod vestrum vestrorumque progenitorum et successorum piissima intentio non fraudetur, sicque velit vestra sublimitas in fervorem merilatis assurgere quod, praefata ecclesia senciat vos patronum ipsius, quem super hinc precipuum defensorem. Ceterum antedicti nostri Rothomagenses canonici vobis mittunt magistrum Johannem, dictum Lalce, dicte ecclesie canonicum, virum utique industrium, circumspectum , providum et discretum, ad tractandum cum vestris gentibus super quadam permutatione seu venditione bonorum immobilium, que in vestro regno possident, facienda, si vestre régie placuerit majestati, prout ipse lator presentium dicet vobis. Qui , utinam vestre régie mansuetudinis gratiam inveniat et favorem ! Valeat et vigeat vestra regia celsitudo per tempora longiora, cui nos et nostrapro juribus offerimus, cupientes effectui mancipare que vestre régie placuerint voluntati, cui nos et nostre Rothomagensis ecclesiae negotia commendamus, et que reeommendata velit habere quaesumus, et favore prosequi speciali.

Datum Rotbomagi, die dominica, post festum nativitatis beati Johannis Baptistae, anno Domini m° cc° lxx° nono.

Au dos : Excellentissimo domino Edwardo, Dei gratia régi Anglorum illustri.

N. B. Cette pièce se trouve aussi dans Rymer, t. II, n° 157. B.

Page 1