‹ Lettres de rois, reines et autres personnages des cours de France et d'Angleterre, depuis Louis VII jusqu'à Henry IV; tirées des archives de Londres et publiéesChapitre 90 sur 303 · CESSIONS · texte numérisé non relu

CESSIONS

(8 septembre \iki.)

Faites de diverses possessions en France, par Henri III, roi d'Angleterre, à la reine sa mère, au comte de la Marche, qu'elle avait épousé, et aux enfants nés de ce mariage. (Bibliothèque Cotton. Julius, E. 1 , f° 298, v°. — Bréq. t. LXIII.)

Henricls, Dei gratia rex Anglie, dominus Hibernie, dux Aquitanie et Normanorum, cornes Andegavensis , universis présentes lit— teras inspecturis, salutem in Domino. Noveritis nos dédisse et quitasse , et deliberaliter concessisse in perpetuum , pro nobis et successoribus nostris, ad instanciam karissime matris nostre, regine

Anglie, comitisse, et liberis (MarchiaB et Engolismœ), de ipsa

matre nostra et Hugone de Lezinhaco, dictorum comité locorum, procreatis, quicquid juris habebamus, vel habere poteramus in posterum, in communitate et comitatu Anglie (Engolismi) , et in omnibus pertinences eorumdem. Et consimiliter fieri faciemus a karissimo fratre nostro Richardo, comité Cornubiensi, et ab Isabella, impératrice, et a comitissa de Penebrug Alionora, ipsis sororibus, si quo tempore in nostra fuerint potestate. Dedimus insuper liberis supradictis , et consimili modo quitavimus eisdem et suis successo-

ribus , et similiter quitari faciemus a comité , fratre nostro , et a nostris successoribus (sororibus) supradictis, si in nostra potestate devenerint, quicquid jurisdictionis babebamus vel habere poteramus in

posterum, (in) castris et castellanis de Jenaco, Compniaco et

Marpisio, cum omnibus juribus et pertinenciis eorumdem; nichilominus concedentes quod dictus cornes Marchie, et regina, mater nostra, inter liberos suos possint dividere, prout vidcrint, res prœdictas. Item dedirnus in modo predicto et quitavimus predicto comiti Marchie et domine matri nostre, et eorum liberis supradictis, quicquid nos habebamus vel habere poteramus aliquo tempore in castro et comunitate Xanctonensi , et in omnibus suis pertinenciis, prout ea hodie possident pacifice et quiète. Predicta preterea predicto modo dedirnus et concessimus dicto comiti Marchie et domine matri nostre et suis liberis supradictis, quicquid juris habebamus vel habere poteramus in castro de Canne, super Vultrum, et in pertinenciis dicti castri , et in magno feudo Alnisii , et in pertinenciis que de comité Engolisme movere noscuntur, et quicquid eis et suis hominibus pertinet in insula Oleronis, quod est quarta pars de dominio Engolisme, et quicquid dominus de Pompinaco habere solebat in insula predicta. Insuper dedirnus et quitavimus eidem comiti Marchie et domine matri nostre et eorum liberis supradictis, quicquid juris habebamus vel habere poteramus in toto comitatu Marchie , et in Mosterolio , Bouny, et in omnibus pertinenciis eorumdem. Addidimus etiam dicte donacioni et quitacioni nostre, et praesenti confirmamus quicquid dictus cornes et domina mater nostra habent et possident in archiepiscopatu Bituricensi et Lemovicensi et Petragoricensi , in Engolismensi , Xanctonensi et Pictavensi diocesi , volentes quod ea de cetero possideant pacifice tanquam sua, faciendo nobis et successoribus nostris homagia et servicia nostra , prout feuda et responsiones exigunt et apportant. Hec autem omnia supradicta jurari fecimus in animam nostram, super sancta Dei Evangelia, a clilecto nostro Bertrando de Croil fideliterin perpetuum servaturos. Ad majorem autem firmitatem et certitudinem hujus rei, presentem

cartam sigillo nostro roborandam duximus, in testimonium veritatis. Teste me ipso, vm die septembris, anno regni nostri xxvi.

Le 8 septembre de la 26e année du règne de Henri III était bien celui de l'année 12 k 2. Cette lettre prouverait que l'impératrice Isabelle, femme de Frédéric II, ne mourut pas en l'année 12/U comme l'annonce Y Art de vérifier les dates. 11 est évident qu'Isabelle vivait encore en 12 4 2 , puisque le roi d'Angleterre, son frère, se fait fort d'obtenir d'elle son assentiment aux concessions qu'il fait à leur mère commune en cette même année 12^2. CF.

Lill. ( 20 septembre 1 ai 2.)

LETTRE DE HENRI III, ROI D'ANGLETERRE

Portant ordre d'arrêter, par représailles, les marchands français qui sont en Angleterre, excepté ceux qui seraient des domaines du comte de Flandres. {Rot. clans. AngJ. et Vascon. an. 26 H. III, memb. k- part. 2. — Bréq. t. LXIII.)

Page 1