DE AMOTIONE ADMINISTRATIVA AB OFFICIO Sdicateur
. ah ET BENEFICIO CURATO.
itees,
e, dévier DECRETUM
e Lettre,
prompte
ui retirent ; : ; a NÉ Maxima cura semper Ecclesiae fuit, ut christiano populo 3 praessent et animarum saluti
prospicerent selecti e sacerdodi tum numero viri, qui v re e pet
itae integritate niterent et cum fructu Re Suis munis fungerentur.
des Re
religieux Quamvis autem, ut hi rectores quae paroeciae utilia aut sr
où ve necessaria esse judicarent alacriore possent animo suscipere n,
d'annoncer
Soluti metu ne ab Ordinario amoverentur pro lubitu, praes-
Srédication ‘Tiptum generatim fuerit, ut stabiles in suo officio permanees. elle re-
ème temps x, le salut
rent; nihilominus, quia Stabilitas haec in salutem est inducta fidelium, idcirco sapienti consilio cautum est, ut eadem non sic urgeatur, ut in perniciem potius ipsorum cedat.
Quapropter, si quis scelestus creditum sibi gregem destruat Magis quam aedificet, is debet, juxta antiquissimum et cons-
Éniene =
5 re —$50—
tantem Ecclesiæ morem, quantum fas est, instituto ju de crimine beneficio privari, hoc est a parochiali munerc duci. Quod si, vicanonici juris, criminali judicio ac po destitutioni non sit locus ; parochus autem hac illave de sa, etiam culpa semota, utile ministerium in paræcia gerat, vel gerere nequeat, aut forte sua ibi præsentia nc evadat ; alia suppetunt remedia ad animarum saluti cc lendum. In his potissimum est parochi amotio, quæ
nomica seu disciplinaris vulgo dicitur, et nullo judicia paratu, sed adnmnistrativo modo decernitur, nec paroch nam propositam habet, sed utilitatem fidelium. Salus
populi suprema lex est ; et parochi ministerium fuit in Î sia institutum, non in commodum ejus cui committitu
in eorum salutem pro quibr° confertur.
Verum, quum de hac amotione canonicæ leges haud certæ perspicuæque viderentur, cœtus Consultorum et rum Patrum ecclesiastico codici conficiendo præpositu seorsim ac repetito studio tractandam suscepit; colle consiliis, censuit formam quandam accuratiorem es: tuendam, qua gravis hæ ecclesiasticæ disciplinæ par: retur. Quæ studia quum SSmus D. N. Pius PP. X disset et probasset, quo tutius in re tanti momenti proc sententiam quoque sacræ hujus Congregationis Cons lis exquirendam duxit. Qua excepta et probata, ut E posset, nulla interjecta mora, novæ hujus discipline ficio frui, decretum per hanc S. Congregationem ed quo novæ normæ de amotione administrativa ab off beneficio curato statutæ promulgarentur, ædemque cam legem pro universa Ecclesia constituerent, omr
LE. 2 — uto judicio
quos spectat rite religioseque servandam.
munere ab-
. Hæ autem normæ hisce qui Séquuntur canonibus continen- D ac ponait tur.
ave de Cau-
arœcia non I.
—De causis ad amotionem requisitis.
ntia noxius aluti consu- ), quæ &COjudiciali apparochi pœ- Salus enim uit in Ecclemittitur, sed
Can. 1.—Catism ob q
UaS parochus ac ninistrativo modo amoveri potest hæ sunt :
€; 2.—Imperitia et ignorantia qu rem reddat suis Sacris officiis ;
æ parœciæ rectorem impa-.
ne s haud pla
rum et Emoepositus, rem t; collatisque ‘em esse sta- 1æ pars PP. X, et viti procederet, s Consistoriaa, ut Ecclesia sciplinæ bone em edi jussit, ab officio vd emque canon t, omnibus äd
2—Surditas, cæcit firmitas quæ necessa
as et alia quælibet anim
æ et Corporis inriis curæ animarum off
iciis imparem in
+ Via —
iscessum bonæ parochi famæ sit satis provisum;
uamvis actu occultum, mox publicum nsione fieri posse prudenti Ordinarii
per eorum d 6.—Crimen quod, q cum magna populi offe judicio prævideatur ; 7.—Noxia rerum temporalium ecclesiæ aut beneficii damno; quoti
afferri nequeat auferendo administra aliunde parochus spirituale miniserium utiliter ex-
administratio cum gravi es huic malo remedium tionem parocho aut alio
modo, et
erceat; 8.—Neglectio officiorum parochialium post unam et alte-
rseverans et in re gravis momenti, ut ir
ram monitionem pe in necessaria infirmorun
sacramentorum administratione, absistentia, in catechismi et evangelii explicatione, in resi
dentiæ observantia ;
9.—Inobedientia præceptis Ordinarii post unam et alterai monitionem et in re gravis momenti, ceu cavendi a famili: ritate cum aliqua persona vel familia, curandi debitam cu
todiam et munditiem domus Dei, modum adhibendi in tax
rum parochialium exactione et similium.
Monitio de qua superius sub extremo duplici munero,
peremptoria sit et proximæ amotionis prænuntia, fieri
Ordinario debet, non paterno dumtaxat more, verbotenus
clam omnibus; sed ita ut de eadem in actis Curiæ legiti
constet.
Ë î LÉ :
11—De modo procedendi in generali.
nr tapant nanas
Can. 2.—1. Modus deveniendi ad amotionem admi
trativam hic est : ut ante omnia parochus invitetur ad ren
ciandum : si renuat, gradus fiat ad amotionis decretum : si re- Cursum contra amotionis decretum interponat, procedatur ad revisionem actorum et ad præcedlentis decreti confirm tionem,
isum ; licum dinarii
2.—In quo procedendi gradu re vandæ sunt, ut, si violentur in iis amotio ipsa nulla et irrita evadat.
gulæ infra statutæ ita serquæ substantiam attingunt,
| gravi
1edium
st alo II1.—De personis ad amotionem deccrnendam necessaris.
iter ex-
Can. 3—1. In invitatione parocho faciend
et in amotionis decreto ferendo, Ordinarius ut et alte- non potest ipse solus proceder ü, ut in res, de quibus statuit Sacra Tridentina Synodus, cap. XVIII, TROUS sess, XXTV, de reform., duos sibi soci
sum requirere in omnibus exigitur :
a ut renunciet, legitime agat, e; sed debet inter examinato-
ï are et eorum consenin resi-
actibus pro «
Iuibus hic expresse in ceteris vero consilium.
alteram
baril 2.—In revisione autem decreti amotioni amilia-
$, Quoties hæc ne- “éssaria evadat, duos parochos consultores tam cus-
asSumat, quorum nodo ac in supeest.
Consensum vel consilium requiret, eodem :
in taxa- : . e :
du flore paragrapho de examinatoribus dictum
Can. 4.
unero, tt #
—Examinatoribus et parochis consultoribus eliendis lex ru g , fieri a
in posterum ubilibet Servanda hæc esto :
= 1 —Si synodus habeatur, in ea, justa receptas normas, Jotenus
ee eligendi erunt tot numero quot Ordinarius prudenti suo jue Sn x LE dicio necessarios Judicaverit.