VIII. —De is qui huic legi subjacent

Can. 30.—Superius constitutis regulis,—adamussim applicandis iis omnibus Qui paræciam, quovis titulo, ut proprii ejus rectores obtinent, sive nuncupentur Vicarii perpetui. sive desservants, sive alio quolibet nomine,—locus non ‘st, quoties parœcta committatur curæ alicujus sacerdotis qua œconomi temporalis vel Vicariii ad tempus, sive ob infirmitatem parochi, sive ob vacationem beneficii, aut ob aliam similem causam.

Can. 31.1. Si parochus in jus rapiatur ut reus criminis, pendente criminali judicio sive coram ecclesiastica sive Coram civili potestate, locus non datur administrativæ illius amotioni ; sed expectandus est exitus judicii,

3-—Judicio autem criminali finito, locus erit restitutioni Parochi, vel ejus administrativæ amotioni, vel canonicæ des- Htutioni, prout justitia exigat et adjuncta ferant.

Can. 32.—Ordinarii nomine pro omnibus quæ in hoc titulo statuuntur non venit Vicarius Generalis, nisi speciali mandato ad hoc sit munitus.

Tis autem cito exsequendis quæ in hoc decreto statuuntur, SSmus Dominus Noster mandat ut omnes et singuli Ordinarii quamprimum parochos aliquot consuitores. juxta præs cripta Can. 4. constituant: Quod vero ad examinatores atti net, sihiin diœcesi, sive in synodo sive extra synodum elec ti, habeantur, statuit ut, de cathedralis capituli vel consulto rum diœscesanorum consilio, aut eos in officio confirmar

(hac tamen lege ut post quinquennium à munere cessent aut ad novam examinatorum electionem, servata regula Ca: 4, devenire possint, prout prudentia et adjuncta suaserin Deficientibus vero in diœcesi examinatoribus, ad eorum ele tionem, servatis superius statutis, sine mora deveniant. Præsentibus valituris, contrariis quibusvis non obstan

bus.

Datum Romæ, die 20 Augusti 1910.