DER RU

2.—In provisionis assignatione Ordinarius examinatores, vel parochos consultores si usque ad eos causa pervenerit, audire ne omittat.

Can. 27.—1. Parœæciam Ordinarius ne assignet, nisi dignus idoneusque ad eam regendum sit sacerdos ; proponere autem eidem potest paræciam paris, inferioris aut etiam superioris ordinis, prout æquitas et prudentia videantur exigere.

2—Si agatur de pensione, hanc Ordinarius ne assigne nisi servatis de jure servandis.

3—In pari conditione, rhnuncianti magis favendum î! provisione est, quam amoto.

Can: 28.—1. Negotium de provisione sacerdotis pote Ordinarius reservare post expletam causam amotionis, et 8 neratim quam citius expediendum.

___2.—S$ed potest etiam in ipsa invitatione ad renuntiandt vel separatis litteris, pendente amotionis negotio, vel in if amotionis decreto provisionem hanc proponere et indica si expediens judicaverit. =

3—In quolibet casu quæstio de provisione futura sacer tis non debet commisceri cum quætione præsenti de amo ne a parœcia ; neque illa hanc impedire aut remorari, Si num animarum exigat ut expediatur.

Can. 29.—1. Sacerdos qui renunciavit, aut à bene vel officio amotus fuit, debet quam primum liberam ? quere paræcialem domum, et omnia quæ ad paræciam | nent ejus œconomo regulariter tradere. Et si moras ill me nectat, potest ecclesiasticis sanctionibus ad id cogi

tores,, nerit,

isi di-

ponere etianr

ur exi-

issignet

dum in

is potest is, et ge-

ntiandum el in ipso indicare,

a sacerdode amotiorari, si bo-

a beneficio eram relineciam pertioras illegit id cogi.

2.—Quod si agatur de infirmo, O:dinarius eidem perimittat usum etiam erclusivum, ubi'sit Opus,, paræcialium ædium usque dum possit pro prudenti ejusdem Ordinarii judicio commode alio transferri. Interim vero novus paræciæ rector aliquam aliam temporariam habitationem in parœæcia sibi comparari curet.