XIIL. - Quaedam ad rem animadvertenda, quaedam deploranda

Etiam in hac parte probrosum vere sit, si Christi dictum eveniat: Filié huius saeculi Prudentiores filiis lucis! (Live. xvr, 8).

repleverant wrlicae, et operuerunt superficiem eius spinae, et maceria lapidum destructa erat (Prov. XxIv, 30, 31). — Ingra-

est, qui frequentem in se censuram el severam de cogitatis, de dictis, de factis Peragal, eum plus valere animo, simul ad odium et fugam mali, simul ad studium et ardorem boni. Neque minus experiendo compertum, quae incommoda et damna fere accidant declinanti tribunal illud, ubi sedeat iudicans lustitia, stet rea et ipsum accusans Conscientia, In ipso frustra quidem desideres

‘m agendi circumspectionem , quae adeo in christiano homine

« M animi, maxime sacerdotis propriam, ad omnem vel levissimam in Deum offensam eXpavescentis, Quin iimo indiligentia

raro contingere, ut qui alios a peccando fulminea sacri eloquii vi deterret, nihil tale metuat sibi culpisque Obcallescat; qui alios

detergére, id ipse :am ignave faciat atque etiam diuturno mensium spatio c'nctetur; qui aliorum v

EE

salutare novit infundere, saucius ipse secus viam jiaceat, nec medicam fratris manum, eamque fere proximam, providus sibi requirat. Heu quae im consecuta sunt hodieque consequuntur, prorsus indigha coram Deo et Ecclesia, perniciosa christianae multitudini, indecora sacerdotali ordini!