FIN

DE L\ TROISIFJME ÉLÉGIE DE TIBILLE.

r.iv, I, EL. III, V. 57.

Sed me , quod facilis tenero sum semper amori ,

Ipsa Venus campos ducet in Elysios.

Hic rhorese cantiisque vigent, passimque vagantes

Dulce sonant teniii gutture cannen aves. Fert casiani non culta seges , totosque per a gros

Floret odoratis terra benigna rosis.

Ac juvenum séries teneris immixta puellis

Ludit et assidue praelia misret Amor.

lUic est cuicumqiie rapax mors venit amanti

Et gerit insigni myrtea séria coma.

Al scelerata jacet sedes in nocte profundà Abdita , quam circum flimiina nigra sonant;

Tisiphoncque iniplexa fevos pro crinibus angups Servit, ethuc illuc impia turba fugit.

35o APPENDICES.

Tuni niger in porlà serpentum Cerberus ore

Stiidet , et seratas excubat ante fores. Illir Junonem tentare Ixionis ausi

Versantur céleri noxia membra rotà ; Porrectusque noveni Tityus per jugera terrae ,

Assiduas atro viscère pascit aves.

Tautalus esl illic et circum stagna ; sed acrem

Jamjam poturi deserit unda silim.

Et Danai proies, Veneris quse numina laesit ,

In cava Lethceas dolia portât aquas.

lUic sit quicumque meos violavit amores,

Optavit lentas et mihi militias. At tu , casta , precor, nianeas sanctique pudoris

Assideat custos sedula semper nnus.

Hœc tibi fabellas référât , positàque lucernâ

Deducat plenà stamina longa colo.

Ac circa gravibus pensis afiixa puella

Paulatim somno fessa remittat opus.

Tune veniam subito , ne quisquam nuntiet ante : Sed videar caelo missus adesse tibi.

Tuno mihi , qualis eris , longos turbata capillos , Obvia nudato , Délia , curre pede.

Hoc precor. Hune illum nobis Aurora nitentcm Luciferum roseis candida portet equis.