LA FEMME QUI A PERDU SON MARI
Comparer Bujeaud, t. I, La Veuve, 67 et surtout 68. Voir aussi Romancero de Champagne, p. 106, 2° partie.
tant, tant et tant, Jl'aimais tant, chu pouer Jean!
Men pouer (1) Jean est biein malade, Biein malade, Du (2) merci (bis) !
Men p'tit Jean m’a demandäe
La milleur ché (3) d’ Paris.
Jlaimais tant, tant et tant, Jlaimais tant, chu (4) pouer Jean!
Men p'tit Jean m’a demandäe
La milleur’ ché d’ Paris (bis).
Mais j’n’avions pues qu’une vueille catte
Qui n’savait pues hapée (5) d’soueris J'Paimais tant, etc.
Mais j’n’avions pues qu’une vueille catte Qui n’savait pues hapée d’soueris (bis).
Mon p'tit Jean m'a demandäe Le milleur’ vin d’ Paris.
J'laimais tant, etc.
Men p'tit Jean m’a demandäe
Le milleur’ vin de Paris (bis).
Mais j'n’avions pues qu’un’ vueille mare
Où qu’no (6) met le lin à roui.
J'laimais tant, etc.
(1) Pauvre, pouer n’a qu’une syllabe. — (2) Dieu. — (3) Chair, viande, — (4) Ce. — (5) Haper, attraper. — (6) On.
Mais j'n’avions pues qu’un’ vueille mare
Où qu’no met le lin à roui (bis).
Men p'tit Jean m'a demandäe
Le milleur’ mechtchin (1) d'Paris .
Jlaimais tant, etc.
J'mis ma coueffe (2) et ma cape naire A Paris j’men fus le q’ri (3) Jlaimais tant, etc.
J'm’en étai alliee à Pâque Je revins à la Saint-D’nis.
Jlaimais tant, etc.
Quant je feus sus not’ montagne, J'entendis sounée pouer li...
Jlaimais tant, etc.
Quand j’arrivis dans la chambre, No m'dit qu'tout était fini.
JVaimais tant, etc.
Dans treize aoun’s d’la pus bell taile No l'avait enseuveli… JPaimais tant, etc.
(x) Médecin. — (2) Coiffe. — (3) Quérir, chercher.
Jprins mes cisiaoux à point’s feines, Poin à poin je l’découesis.
Jlaimais tant, etc.
Quand j'arrive à ses ollières (1) J'avais poues (2) qu’i n’m’entendit.
J'Paimais tant, etc.
Quand j'arrive à sa grand’ goule.
J'avais poues qui n’me mordit… Jlaimais tant, etc.
Quand j'arrive à ses gross’s pattes, J'avais poues qui n’me battit… JPaimais tant, etc.
Je lprins par les deux ollières, Par dessus l’mu je ljetis… JPaimais tant, tant et tant JPaimais tant, chu pouer Jean !
(1) Oreilles. — (2) Peur.
LE PETIT. PATURIAU
M. de Beaurepaire a publié une version de la ronde suivante
avec un autre refrain et quelques variantes.
Quand j'étais tout petit, tout petit pâturiau, N’o m’envoyait ès landes à garder mes agneaux Je dégringol” de la montagne De la montagn’ qu’en dira-t-on ?
De la montagne, la faridondaine Zim, zim, boum, boum, tra la la la.
De la montagne, qu’en dira-t-on ?
[aoux, aoux.
No m'envoyait ès landes à garder les agniaoux Le loup y est venu, qui m’a pris les plus biaoux. Je dégringole, etc. [aoux, aoux.
Le loup y est venu qui m’a pris les plus biaoux e
Et pieisqu’tu es si goulu, laisse-mé du mains la [piaou.
Pour faire un casaquin afin d’aller sous l’iaou.
Et les os des quat’ patt’ pour faire un chalumiaou.
Pour fair’ danser mes frèr’s au biaou printemps [nouviaou.
Et pieis les ficher tous par terre en un mouchiaou.
(Recueilli à Omonville-la-Rogue).
IT