XLVII. DE REIPUS

1. Si, ut fieri adsolet, homo moriens , viduam dimiserit, et eam quis in conjugium voluerit accipere, antequam eam accipiat, tunginus aut centenarius mallum indicent ; et in ipso malio scutum habere débet , et très homines , vel caussas mandare. Et tune ille qui viduam accipere vult, cum tribus testibus qui adprobare debent, très solidos seque pensantes, et denarium habere débet. Et hoc facto, si eis convenit, viduam accipiat ?.

2. Si vero ista'' non fecerit, et sic eum acceperit, malb. reiphus hœc chala sinus, MMD denarios, qui faciunt solidos lxii cum dimidio , culpabilis judicetur.

3. Si autem quae superius diximus omnia secundum legem impleverit, et très

— " illi jûratus. — *" qui eum occidisse probatur. — "^ malb. druche lennici. — * malb. seo lastasia. — 'malb. seo laude studio. — ' conjectent. — ^ débet tune ipse, qui viduam accipere débet, très solidos aeque pensantes, et denarium habere débet-, et très erunt qui solidos pensare vel probare debent ; et hoc factura si ei convenit , sic accipiat cui debeatur. — ^ istud.

solides et denarium iHe cui reiphe debetur acceperit, tune eam légitime accipiat. Hoc discernenduni videtur cui reipus debeatur. Si nepos fuerit, sororis fdius, senior ille accipiat; qui si neptis filius non fuerit, consobrinus filius , qui ex materno génère venit, ipse accipiat. Si autem nec consobrinus filius fuerit, tune avunculus, frater niatris reipum accipiat. Si vero avunculus non fuerit, tune frater illius, qui ipsam niulierein antea habuerat , si in hereditatein defuneti fratris, id est mariti mulieris illius, venturus non est, ipse reippum accipiat. Quod si née ipse fuerit, tune qui proximus fuerit superius noniinatis, sui singillatim secundum parentelam dicti sunt, usque ad sextuni geniculum , si in hereditatein illius mariti defuneti non accédât, ipse reippos non accipiat.

4. Si autem nullus, nisi post sextum geniculum proximus fuerit, in fiscum reippi vel caussa , quae inde acta fuerit , colligatur.