LV. DE REM PR^STATA

1. Si quis alteri de rébus suis aliquid praestiterit , et alius ei reddere noluerit, sic eum débet mallare. Cum testibus ad domum illius cui rem suam praestitit accédât, et sic contestetur ei : «Quia res meas noluisti reddere quas tibi prœstiti , in hoc, eas tene nocte proxima, quod lex Salica continet. » Et sic ei solem collocet: et si nec tune voluerit reddere , adhuc super vu noctes similiter facere débet : et si nec tune voluerit reddere , ad alias septem noctes similiter facere débet : et si nec tune

* nundinas. — '' cuicatum. — " adjachtitum. — '' antequam gasachium suum. — ' fiscare debeat.

voluerit reddere , ad alias septem noctes similiter facere débet; et si nec tune voluerit reddere , ad alias septem noctes id faciat. Post quas ad hune cum testibus venire débet, et roget ut sibi debitum suum reddat , et si nec tune reddiderit , solem ei collocet ; et si per très vices solem collocaveiit, et si nec tune reddere voluerit, aut fidem facere super illos viii solidos, qui per très amonitiones adcreverunt super debitum superius adhuc amplius, malb. tau the , dc denarios , qui faciunt solidos xv, culpabilis judicetur.