LVIII. DE CHRENE CRUDA

Si quis hominem occiderit, et, totam facultatem data, non habuerit unde tota lege conpleat, xii juratores donare débet, [quod] nec super terram nec subtus terram plus facultatem non habeat , quam jam donavit. Et postea débet in casa sua introire et de quattuor angulos terrae in pugno coUegere et sic postea in duropuUo, hoc est in limitare, stare débet intus in casa respiciens, et sic de sinistra manum de illa terra trans scapulas suas jactare super illum quem proximiorem parentem habet. Quod si jam pater et fratres solserunt, tune super suos débet illa terra jactare, id est super très de generatione matris et super très de generatione patris <[ui proximiores sunt. Et sic postea in camisia discinctus, discalcius, palo in manu, sepe sallire débet, ut pro medietate quantum de conpositione diger est, aut quantum lex addicat, illi très solvant, hoc est illi alii qui de paterno generatione veniunt facere debent. Si vero de illis quicumque proximior fuerit ut non habeat unde integrum debitum salvat, quicumque de illis plus habet iterum super illum chrenecruda ille qui pauperior est jactet ut ille tota lege solvat. Quam si vero nec ipse habuerit unde tota

persolvat, tune illum qui homicidium fecit qui eum sub fidem liabuit, in mallo praesentare debent, et sic postea eum per quattuor mallos ad suam fidem tollant. Et si eum in conpositione nullus ad fidem tullerunt, hoc est ut redimant de quo domino persolvit, tune de sua vita conponat.