SACRO APPROBANTE CONCILIO AD PERPETUAM REI MEMORIAM

———…ts f

Dar Filius et generis h

umani Redemptor Dominus Noster Tesus Christus, ad Patrem -lestem rediturus, cum Ecclesia sua ML \terris militante, omnibus diebus usque ad consummationem DAELEL æculi futurum se esse promisit, Quare dilectæ sponsæ præzio RUROE PCR esse, adsistere docenti, Operanti benedicere, periclitanti opeix Ë à ferre nullo unquam tempore destitit. Hæc vero salutaris ejus 4 providentia, cum ex aliis beneñciis innumeris continenter appa- sf a CAE ruit, tum jiis manifestissime comperta est fructibus, qui orbi MU Pie cbristiano e Conciliis œcumenicis ac nominatim 6 Tridentino, RUE iniquis licet temporibus celebrato, ampliesiwi provenerunt, Hine fe. TU enim sanctissima religionis dogmata pressius definita uberiusque ie ME à exposita, errores damnati atque cohibiti; hine ecclesiastica dis- ut 5 iplioa restituta firmiusque savoita, promotum in (lero soisntiæ E Ra ‘ pietatis studium, parata adolescentibus ad sacram mil educandis collegia,

FE: | ET) x 1 LE ; christiani denique populi mores et aceuratiore ra

fidelium eruditione et frequentiore sacramentorum usu instaurati. Hinc præterea arctior membrorum cum visibili Capite communio, universoque corpori Christi mystico additus vigor ; hino religiosæ multiplicatæ familæ, aliaque chris'ianæ pietatis iostituta; hincille etiam assiduus et usque ad sanguinis effusionem cons ans ardor in Christi regno late per orbem propagando.

Verumtamen hæc aliaque insignia emolumenta, quæ per ultimäm maxime œcumenicam Synodum divina clementia Ecclesiæ largita est, dum grato, quo par est; animo recolimus; acerbum compescere haud possumus dolorem ob mala gravissima, inde potissimum orta, quod ejusdem sacrosanctæ Synodi apud permul-

cos vel auctoritas contempta, vel sapientissima neglecta fucre decreta.

Nemo enim ignorat, hæreses, quas Tridentini Patres proscripserunt, dum, rejecto divino Ecclesiæ magisterio, res ad religionem spéctantes privati cujusvis judicio permitterentur, in sectas paullatim dissolutas esse multiplices, quibus inter se dissentientibus et concertantibus, omuis tandem in Christum fldes apud non paucos labefactata est. 1taque ipsa sacra Biblia, quæ antea christianæ doctrinæ unicus fons et judex asserebantur, jam non pro divinis haberi, imo mythicis commentis accenseri cœperunt.

Tum nata est et late nimis per orbem vagata illa rationaliss mi seu paturalismi doctrina, quæ religioni christianæ utpote supernaturali instituto per omnia adversans, summo studio molitur, ut Christo, qui solus Dominuset Salvator noster est, a mentibus humanis, a vita et moribus populorum excluso, meræ quod vocant rationis vel naturœ regnum stabiliatur. Relicta autem projectaque christiana religione, negato vero Deo et Christo ejus, prolapsa tandem est multorum mens in pantheismi, materialismi, atheismi barathrum, ut jam ipsam rationalem naturam, omnemque justi rectique normam negantes. ima humanæ societatis fundamenta diruere connitantur,

Hac porro impietate cireumquaque grassante, infeliciter contigit, ut plures etiam e eatholicæ Ecclesiæ filiis a via veræ pietatis aberrarent, in iisque, diminutis paullatim veritatibus, sensus catholicus attcuuarctur, Variis enim ac peregrinis doc: trinis abducti, naturam et gratiam, scientiam humanam et fidem divinam perperam commiscentes, genuin'1m sensum dogmatum, quem tenet ao docet Sancta Mater Kcclesia, de prarare, integri-

ne

tatemque et sinceritatem fidei in periculum adducere comperiuntur.

Quibus omnibus perspectis, fieri qui potest ut non commo" veantur intima Ecclesiæ viscera ? Quemadmodum enim Deus vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire; quemadmodum Cbristus venit, ut salvum faceret, quod perierat, et filios Doi, qui erant dispersi, congregaret in unum : ita Ecclesia, a Deo populorum mater et magistra constituta, omnibus debitricem se novit, ac lapsos erigere, labantes sustinere, revertentes amplecti, confirmare bonos et ad meliora provehere parata semper et intenta est. Quapropter nullo tempore a Dei veritate, quæ sanat omnia, testanda et prædicanda quiescere potes, sibi dictum esse non ignorans: Spiritus meus, qui est in te, et verba

mea, quæ posui in ore tuo, non recedent de ore tuo amodo et usque in sempiternum (1),

Nos itaque, inhærentes Prædecessorum Nostrorum veatigiis, pro supremo Nostro Apostolico munere veritatem catholicam docere ac tueri, perversasque doctrinas reprobare punquam intermisimus. Nunc autem sedentibus Nobiscum et judicantibus universi orbis Episcopis, in hauc œcumenicam Synodam auctori. tate Nostra in Spiritu Sancto congregatis, innixi Dei verbo scripto et tradito, prout ab Ecclesia catholica sancte custoditum et geouine expositum accepimus, ex hac Petri Cathedra in conspectu omanium salutarem Christi doctrinam profiteri et declarare constituimus, adversis erroribus potestate nobisa Deo tradita proscriptis atque damnatis,

OSFUT [I