CAPUT II
DE REVELATIONF.
Eadem Sancta Mater Ecclesia tenet et docet, Deum, reram omoium principium et finem, naturali humanæ rationis luminoe rebus creatis certo cognosci posse; invisibilia enim ipsius,a creatura œundi, per ea quæ facta sunt, intellecta, conspiciuntur (4) : attamen placuisse ejus sapientiæ et bonitati, alia, eaque supernaturali via se ipsum ac æterna voluntatis suæ decreta humano generi revelare, dicente Apostolo : Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in Prophetis : novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio (5).
Huic divinæ revelationi tribuendun: y: cm est, ut ea, quæ fn rebus divinis humauæ rationi per se impervia non sunt, in præsenti quoaue generis humani conditione ab omuibus expedite, firma certitudine et nullo admixto errore coguosei possint, Non hac tamen de causa rerelatio absolute necessaria dicenda est, sed quia Deus ex infinita bonitate sua ordinavit hominem ad finem supernaturalem, ad participanda scilicet bona diviusa, quæ humanæ mentis intelligentiam omnio superant ; siquidem oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Dous iis, qui diligunt iilum (6).
(1) Conc. Later, IV, 0. 1. Firmiter.
(2) Sap. VIII 1.
(3) Cf. Hebr, IV. 13.
4) Rom. Ï. 20.
(5) Hebr. I. 1-2, (6) 1. Cor. IlI.9.
RE
rtute
sod turis que geli- \nu-
etur ispoocutura
Hæc porro supernaturalis revelatio, secundum universalis Écclesiæ fidem, a sancta Tridentina Synodo declaratam, continetur in libris scriptis ct sine scripto traditiouibus, quæ ipsius Christi ore ab Apostolis acceptæ aut ab ipsis Apostolis Spirita Sancto dictante quasi per manustraditæ, ad nos usque pervenerunt (1). Qui quidem veteris et novi Testamenti libri integri eum omnibus suis partibus, prout in ejusdem Concilii decreto recensentur, et in veteri vulgata latina editione habentur, pro sacris et canonicis suscipiendi sunt. Eos vero Ecclesia pro sacris et canonieis habet, non ideo quod sola huwana industria concinvati, sua deinde auctoritate sint approbati ; necideo dumtaxat, quod revelationem sine errore contincant ; sed propterea quod Spiritu Saucto inspirante conscripti Deum habent auctorem, atque ut tales ipsi Écclesiæ traditi sunt:
Quoniam vero, quæ sancta Tridentina Synodus de interpretatione divinæ Scripturæ ad coërcenda petulantia ingenia salobriter decrevit, a quibusdam hominibus prave exponuntur, Nos, idem decretum renovontes, hanc ilhus mentem esse declaramus, ut in rebus fidei et morum, ad ædificationem doctrinæ Christianæ pertinentium, is pro vero sensu sacræ Scripturæ habendus sit, quem tenuit ac tenet Sancta Mater Kcclesia, cujus est judicare de vero sessu et interpretatione Scripturarum sanctarum ; atque ideo nemiui licere contra hune sensum, aut etiam contra unanimem consensum Patrum ipsam Scripturam sacram interpretari.
