DE VI ET RATIONY PRIMATUS ROMANI PONTIFICIS

Quapropter apertis innixi sacrarum litterarum testimoniis, et inbærentes tum Prædecessorum Nostrorum, Romanorum Pontificum, tum Conciliorum gencralium disertis, perspicuisque decrotis, innovamus œcumenici Concilii Florentini definitionem, qua credendum ab omnibus Christi fidelibus est, sanctam Apostolicam Sedem, et Romanum Pontificem in universum orbem ténere primatum, et ipsum Pontificem Romanum suecessorem esse beati Petri principis Apostolorum, et verum Christi Vicarium, totiusque Ecclesiæ Caput, etomnium Cüristianorum pa. trem ac doctorem existere; et ipsi in beato Petro pascendi, regendi av gubernandi universalem Ecclesiam a Domino nostro Jesu Christo plenam potestatem traditam esse ; quemadmodum etiam in gestisæcumenicorum Conciliorum et in sacris canonibus continetur,

Pocemus proinde et delaramus, Ecclesiam Roianam disponente Eomino super omnes alias ordinarim” potestatis obtinere Principatum, et hanc Romani Pontificis Jurisdictionis potestatem, quæ vere episcopalis est, immediatam esse : eérga quam cujuscumque ritus et dignitatis pastores atque fideles, tm seorsum sioguli quan simul omnes, ofhcio hierarchicæ surbordinationis, veræque obedientiæ obstringuntur, non solum in rebus, qnæ ad fidem et mores, sed etiam in is, quæ ad disciplinam et regimen Ecclesiæ per totum orbem diffusæ pertinent ; ita ut custodita cum Romano Pontifice tam communionis, quam ejusdem fidei professionis unitate, Ecclesia Christi sit yous grex sub uno

(1) $. Iren. Adv. haer, 1, IL, c, 3, et Conc. Aquilei, a. 381, inter epp.

summo pastore. Hæe est catholicæ veritatis doctrina, a qua deviare salva fide atque salute nemo potest.

Tantum autem abest, ut hæc Summi Pontificis potestas o%ciat ordinariæ ac immediatæ illi episcopalis jurisdictionis potestati, qua Episcopi, qui positi a Spiritu Sancto in Apostoloram Jocum successerunt, tamquam veri pastores assignatos sibi greges, #iaguli singulos, pascunt et regunt, uteadem a supremo et universali Pastore asseratur, roboretur ac vindicetur, secundum illud sancti Gregorii Magni: Meus honor est honor universalis Eoclesiæ. Meus honor est fratrum meorum solidus vigor. Tum #10 vere honoratus sum, cum singulis quibusque honor debitus non negatur (1).

Porro ex suprema illa Romani Pontificis potestate gubernandi universam Ecclesiam jus eidem esse consequitur, in hujus sai muneris excrcitio libere communicandi cum pastoribus et gregibus totius Ecclesiæ, ut iidem ab ipso in via salutis doceri ac regi possint. Quare damnamus ac reprobamus illorum senteutias, qui hane supremi capitis cum pastoribus et gregibus communicationem lieite impediri posse dicunt, aut eandem reddunt gæculari potestati obnoxiam, ita ut contendant, quæ ab Apostolica Sede vel ejus auctoritate ad regimen Kcclesiæ constitauntur, vim ac valorem non habere, uisi potestatis sæcularis placito confirmentur,

Et quoniam divino Apostolici primatus jure Romanus Pontifex universæ Ecclesiæ præest, docemus ctiam et declaramus, eum esse judicem supremum fidelium (2), et in omnibus causis ad examen eccissiasticum spectantibus ad ipsius posse judicium recurri (3); Sedis vero Apostolicæ, cujus auctoritate major non est, judicium a nemine fire retractandum, neque cuiquam de ejus licere judieare judicio (4). Quare a recto veritatis tramite #berrant, qui affirmant, licere ab judiciis Romanorum Pontifcum ad œcumenicum Concilium tamquam ad auctoritatem Romano Pontifice superiorem appellare.

Si quis itaque dixerit, Romanum Pontificem habere tantummodo officium inspectionis vel directionis, non autem plenam et supremam potestatem jurisdictionis in universam Ecclesiaw,

(1) Ep. ad Kulog. Alexandrin, 1. VIII. ep. XXX.

(2) Pii PP. VI, Breve, Super soliditate. d, 28, Nov, 1786. (2) Concit. Œcum. Lugdun. IF.

{4) Ep. Nicolai I. ad Michælem Imperatorem.

= mo Ce es 0

+ pe

St ee

a, à qua

potestas onis potestoloram bi greges, 10 et unium illud rsalis Eor. Tum r debitus

e guberin hujus oribus et tis doceri rum sengregibus dem red-

quæ ab æ congstilaris pla-

ous Ponlaramus, US Causis judicium najor non uam de y tramite

Pontifiatem Ro

ere tann plenam cclesiam,

LA é

non soium in rebus, quæ ad fidem et mores, sed ctiam in iis, quæ ad dieciplinam et regimen Ecclesiæ per totum orbem diffusæ pertinent ; aut eum habere tantum potiores partes, non vero tctam plenitudinem hujus supremæ potestatis; aut hanc ejus rctestatem non esse ordinariam et immediatam sive in omnes &e singulas ecclesias, sive in omnes et singulos pastores et fideles ; avathema sit,