‹ Mandements, lettres pastorales et circulaires des évêques de Québec [microforme] (volume 2)Chapitre 179 sur 231 · LS D. À · texte numérisé non relu

LS D. À

bd

30 Utrum filius Joannis, patre solvere nolente, teneatur pro patre resliluere ?

40 Utrum paler et filius, adhærentes decisioni theologi et restituere nolentes, possint a parocho absolvi ?

Quid de parentibus qui filios ad scholas protestantium mittunt ?

MENSE OCTOBRI.

(Fit electio Secretari per scrutinia secreta.)

Joannes apud Petrum neo-confessarium confessionc:1 instituit ut sequitur : crimen occultissimum Elpidii amico manifestavi, sed sub secreto ; infamavi Paulum, sed ipse prius æqualiter me infamaverat ; dixi Margaritæ famulæ Andream, apud quem intendebat servire, esse moribus perditum, et causa fui cur iste per longum tempus non potuit famulam habere ; infamiam Titii, quæ in civitate Marianopolitana erat publica, in urbe Quebecensi divulgavi, ubi erat prorsus ignota ; narravi Nicolao, diviti juveni, Juliam, quam mox erat ducturus in matrimonium, esse illegitimam, et hoc fuit causa cur Nicolaus noluerit matrimonium cum Julia contrahere. Joannes anceps hæret, ad aliud tempus Petrum remittit et interim quærit a theologo :

19 Quando datur peccatum grave detractionis ? 90 Quid dicendum de singulis detractionibus Joannis ?

Quomodo agere debeat parochus, quando vult abusus tollere ?

MENSE JANUARIO.

Sempronius, concionator, universam de gratia doctrinam fidelibus tradere vellet. Quum autem ad quæstiones de gratui-

tate et de efficacia gratiæ pervenerit, quærit a theologo solida argumenta quibus refellere posset :

1° Pelagianos et Semipelagianos qui gratuitatem gratiæ negabant, seu qui aiebant hominem posse per conalus suos et per opera ordinis naluralis gratiam mereri ;

20 Calvinianos qui docebant eficaciam gratiæ inferre homini necessitalem, seu hominem non esse liberum in actibus salutaribus :

30 Jansenianos qui contendebant gratiam cefficacem consislere in delectatione relative victrici, dicentes videlicet hominem vires gratiæ habere ad bonum absolute sufficientes, sed insuflicientes relative ad concupiscentiam oppositam, seu ad delectationem terrenam delectatione cœælesti aliquando vehementiorem.

Num munere suo recte fungitur parochus qui nunquam, vel rarissime, de rebus dogmaticis fideles alloquitur,quique singulis diebus dominicis et festivis de rebus moralibus agit et præsertim adversus saltationes, ebrietatem, caupores et luxum continuo et maxima facundia invehitur ?

MENSE MAIO.

Vitellius Euphemiam ancillam suam ad peccatum adducit et Matrimonii promissionem præmittit in casu quo gravida fieret. Fœtu concepto, Vitellius volens famæ suæ consulere et executionem sponsalium cum Euphemia initorum declinare, maximam pecuniæ summam offert Patroclo famulo suo, ut ipse mentiens dicat se esse patrem prolis et ut celebret matrimonium, saltem specietenus, cum Euphemia jam ad id persuasa. Patroclus et Euphemia, facta bannorum proclamatione, matrimonium celebrant coram Parocho et testibus; attamen non habent animum vere contrahendi, sed solum volunt Vitellio esse grati et pecuniam promissam obtinere. Et revera statim post nuptias peractas, antequam ullum actum conjugalem exercuerint, summam pecuniæ inter se dividunt, sempiternum vale sibi dicunt, et proficiscuntur, Patroclus in Europam, Euphemia in Californiam. Quæritur nunc :

4o Utru dum sil ? « 20 Utru nis celebra 30 Utrun aller alteri

Num po sacerdos e

Joannes Protestant Sacrarum omnia arg a suo par

lo Canor {sess. IV) a 2 Prote catholicæ « neque eori 30 Veler Synodo ha poris circi

Quæritt monisæ ji omnino it omnes ad

Titius € a quo pe

0 Utrum matrimonium Patrocli cum Euphemia validum habendum sil ? el consequenter

20 Utrum non possint ad alias nuptias procedere cum aliis personis celebrandas ? vel

30 Utrum potius adigi valeant ad cohabitandum et ad reddendum aller alteri petenti debilum ?

Num potest incipi cantus Jntroit in missa solemni, antequam sacerdos eamdem missam celebraturus ad altare pervenerit ?

MENSE JULIO

Joannes laicus acerrimam habuit disputationem cum Jacobo Protestante de canone, de inspiratione et de editione Vulgata Sacrarum Scripturarum; at, quum sibi præsto non essent omnia argumenta quibus confutare posset adversarium, postulat a suo parocho Sempronio quomodo probari posset :

Ao Canonem Sacrorum librorum a Concilio Tridentino latum {sess. IV) antiquilatis christianæ scriplis et fideiconsentaneum esse ;

2 Protestantibus nunquam certo constare posse (rejecta Ecclesiæ catholicæ auctoritate) divinam Librorum Sacrorum inspirationem, neque eorum dogmaticam interprelalionem ;

30 Vetcrem editionem Vulgatam merilo authenticam et cadem Synodo habilam fuisse et cæteris latinis versionibus, quæ tunc temporis circumferebantur, anteposilam fuisse.

Quæritur utrum uti liceat cereo incenso inde ab initio cæremoniæ in Baptismatis administratione, quum de hoc nihil omuino in rubricis Ritualis Romani legatur, quumque S.Pius V omunes additiones Rituali huic factas vel faciendas respuat ?

MENSE OCTOBRI.

(Fit electio Sacretarii per scrutinia secreta.)

Titius annis non paucis famulus fuerat cujusdam viri divitis, a quo per furta parva successive perpetrata valde notabilem

pecuniæ summan furatus erat. At timens suæ infidelitatis manifestationem, deserto famulatu, in locum dissitum concessit ; ubi etiam conscientiæ stimulis adactus, sua furta fideliter aperuit confessario ; cumque ab isto ad restitutionem condemnaretur, ablatam pecuniæ quantitatem, per Albertum, quem fidelissimum crediderat, creditori remisit, additis precibus ne proderetur. Albertus ex animo quidem condixit ; sed mox, mutato in pejus consilio, ad locum tertium secessit ubi pecuniam consumpsit et mortuus est. Hoc ubi intellexit Titius, rediit ad confessarium, ab eoque, exposito casu, petit utrum adhuc ad restitulionem teneretur :

Quid respondere debeat confessarius et ex quibusnam principiis ?

Caius presbyter, cui incumbit cura spiritualis plurimarum missionum, eas identidem visitat et ibi sacramenta ministrat, Quadam die dominica vocatus est summo mane ad visitandum infirmum cui extremam unctionem ministravit. Viaticum autem dare non potuit, quia Eucharistia non servatur in capella missionis. Promisit vero se reversurum cum viatico statim post missam quæ circa horam deciman celebranda erat. Hora septima rursus vocatus est ad eumdem infirmum cui viaticum afferret, quia mors instabat, Tunc incipit cogitare intra se quid agere debeat ?

An missa immediate celebranda ut viaticum consecrare possit ?

An hora qua populus venire debet iterum celebrare possit et debeat, licet specialem licentiam bis celebrandi non habeat, vel populus dimittendus sine missa ?

MENSE JANUARIO.

Bertha, recens vidua, suo confessario exponit se olim a suo marito accepisse donationem gratuilam pecuniariam satis -amplam, de qua nulla mentio in testamento ejusdem. Bertha

autem anx defuncto m ut in divisi tribuatur, & juxta testa Confessa "esse quamo theologo q 40 Quæna eulis Codici

20 Quæn 30 An hæ &o An les 590 Quid

Titius s digitos suo administra

Mortuo quidem qu perpetuas | in cœlis fr quia ab on titiam qua medicus q:

Quomod sonis ?

Titia, pc Sancti À.

est cum a!

autem anxia est quia sub regimine communitatis erat cum suo defuncto marito et petit an teneatur nunc hanc summam referre ut in divisione bonorum communium dimidia ejus pars viduæ

tribuatur, altera vero propinquis mariti hæredibus relinquatur juxta testamentum.

Confessarius libros consulit et invenit a legibus prohibitam

"esse quamcumque donationem a conjugibus ad invicem, hinc a theologo quærit :

10 Quænam donationes muluæ conjugibus prohibeantur in articulis Codicis Civilis Quebecensis, 110, 1265, 1355 et seq. ?

20 Quænam est ratio hujus prohibitionis ?

30 An hæc prohibilio sit sub pœna nullitalis et in conscientia ? 40 An leges ecclesiasticæ aliquid simile contineant ?

50 Quid respondendum in casu ?

Titius sacerdos quando administravit Extremam Unctionem

digitos suos purificat in eadem aqua in qua eos purificaverat post administrationern Viatici. An bene ?

MENSE MAIO.

Mortuo infantulo trium annorum, omnes gaudent: pater quidem quia finis imponitur expensis faciendis ad curandas ejus perpetuas infirmitates ; mater propter felicitatem qua sperateum in cœlis frui ; frater quia major hæreditas sibi accrescit : famuli quia ab onerosa cura tandem liberantur ; inimicus propter mœstitiam quam putat in familia sibi infensa existere. Dolet vero medicus quia cessat lucrum. Quæritur :

Quomodo sese gerere debeat confessarius cum his diversis personis ?

Titia, postquam per duos annos famulata fuisset in parochia Sancti A... in domum paternamin parochia Sancti B..., reversa est cum animo ibi manendi, quia mox matrimonium contrahere

20 An recipiendi surdis-mu

39 Ad

volebat cum Faustino parochiano Sancti B. Sed dilatis nuptiis propter quasdam rationabiles causas, post aliquot menses reversa est ad herum suum et ibi iterum ancillata est per tres menses, semper cum intentione mox revertendi ad nubendum. Vix elapso mense post reditum in paternum domum, de bannorum proclamationibus actum est et parochus Sancti B..., quærit utrum fieri debeant non solum in sua parochia sed etiam in allera ?

e Titius ( annos ab coram m nunc qui

lo An1 20 An contraxer

Page 1