L'ÉRECTION DU CHAPITRE DE QUÉBEC
In nomine sanctissimæ atque individuæ Trinitatis, Pafris, et Filii, et Spiritus Sancti.
FRANCISCUS, Misericordia Dei et Apostolicæ Sedis gratia, Primus Quebecensis in Nova Francia Episcopus.
Omnibus præsentibus et futuris sempiternam in Christo qui est umnium hominum salus ac redemptio, redemptionem et salutem.
Cum in veteri testamento Moyses inspirante ac jubente Deo quosdam viros elegerit, alios qui starent coram Domino, ministrarent illi, colerint eum, et illi perpetuum cremarent incensum, alios qui in populi Israelitici gubernatione, et imperii procuratione ducem populi consilio et opere juvarent. Sic in novo testamento Apostoli Presbyteros, Diaconos et alios inferioris ordinis ministros ad cultum divinum, regimen Ecclesiæ, salutem animarum, et ad eorum solatium, levamen et auxilium elegerunt, ex quibus comites et socios in itinere et labore et in ministerio susceperunt, et ex quibus Presbyterium in unaquaque ecclesia ad negotia Ecclesiæ gerenda, et ministeria divina implenda constituerunt. Unde Ecclesia divinitus inspirata Capitula Cathedralium Ecclesiarum decrevit, Dignitates et canonicos instituit quorum vi in Nascentis Ecclesiæ ministris cor unum et anima debet esse una, et ex illis constituit alios qui ut in actibus Apostolicis legimus perdurarent in templo, starent semper in domo Domini, et in atriis Domus Dei Nostri perseverarent in orationibus, et Deum semper collaudarent, alios qui dum Episcopus tanquam alter Moyses manus auas levaret ad inimicos Ecclesiæ debellandos et ad divinum auxinu? implorandum ex utraque parte sustentarent, alios qui tanquam Ecclesiæ Senatores scientia virtute et prudentia præcellentes in opere et ministerio adjutores essent, et in regimine Ecclesiæ consilium et opem
ferrent. Cum igitur divinæ placuerit bonitati Fidei facem
præferri barbaris hisce nationibus quæ jam cum hisce sunt pastorali nostræ ouræ, et cum in ea Domini vinea pluriæi operarii
evangelici tam sæculares quam regulares tanto studro ac fructu tam ubere convertendis infarmandisque ad. pietatem animabus incubuerint ut Supremus Pontifex Christi Jesu Vicarius spe concepta illustrandi silvestres hos omnes populos et ad Ecclesiæ sinum adducendi Me Petræensem Episcopum delegaverit ab annis jam viginti et amplius, Vicariumque Apostolicum ad Novam hanc Christianitatem regendam constituerit. Divina porro gratia nostris laboribus et curis aspirante ii subsecuti sunt fructus ut et accessione Gallorum colonorum et infidelium conversione nascens hæc Ecclesia aucta valde ac propagata sit. Quamobrem Maximus Pontifex precibus Regis Christianissimi inclinatus Episcopatum ibi judicavit erigendum in titulum, nosque designante eodem Christianissimo Rege ad eam Sedem assumpsit et evexit per Bullas Romæ datas anno Incarnationis Dominicæ millesimo sexcentesimo septuagesimo quarto. Neque eo stetit Christianissimæ Majestatis pietas ut Episcopatu quem erigi curaverat constituto quiesceret, sed pro sua bonitate ac munificentia providit de dote tam Episcopatui quam Capuulo Ecclesiæ Cathedralis, atque ut aliquod daret ejusmodi fundationi initium, nobis concessit etiam euin officiis claustralibus abbatias Millebecensem et Vallis de Strata hanc quidem Ordinis Sancti Bernardi in Ebroicensi diœcesi sitam, illam vero Ordinis Sancti Benedicti in Bituricensi ut quidquid spectaret tam ad mensam abbatialem ut vocant quam ad monacalem id omne nostris impenderetur et Episcopatui et Capitulo sustentandis.
Cum:autem juxta mentem dicti Christianissimi Regis illud Sanctitas Sua in suo diplomate nobis injungat ut quamprimum in nostra Cathedrali Ecclesia Nostræ Dominæ Quebecensis et Sancti Ludovici erigamus Capitulum, eo Nos aliunde propendentes quod ad majorem et Dei gloriam et decentiam divini officii et populorum pietatem pertinere videatur auxilio Dei in cujus conspectu sumus invocato ereximus et reipsa vi præsentium erigimus in nostra Cathedrali Ecclesia Nostræ Dominæ Quebecensis et Sancti Ludovici Capitulum quo veluti adjutore adjuvemur nos successoresque nostri atque in perferendo Episcopatus onere sublevemur. Quod quidem capitulum nunc constabit ex quinque tantum Dignitatibus Decano scilicet, Cantore, Archidiacono, Theologali et Pœnitentiario necnon et duodecim GÇauouicis et quatuor Capellanis seu Vicariis qui in officio
ORPI TE pe
ructu abus s spe lesiæ t ab n ad ivina ecuti lium a sit.
ssimi um, edem ionis [eque juem : Mujccletioni Jatias ancti ancti nsam ostris
illud mum sis et openlivini Jei in tium uebejuvepatus it 6x rchilecim fficio
Rs
RATER Noir