ES

relictum esse Ecclesiæ a mediatore Dei et hominum Christo [esu inexhaustum meritorum suorum thesaurum, quibus et merita accedunt Beatissimæ Virginis Genitricis eius, Sanctorum omnium vi copiosæ apud Dominum redemptionis eo dignitatis evecta, cuius divitias hominibus dividere, in eius esset potestate, quem Christus ipse visibilem pro se invisibili in eadem Ecclesia caput constituisset; eius nempe prudenti arbitrio merita illa modo amplius modo arctius applicari vivis ad modum absolutionis, mortuis ad modum suffragii posse, siquidem illi per Sacramentum Pænitentiæ culpam eluissent, æternaque pœna essent absoluti, hi vero si cum Deo caritate coniuncti migrassent € vita ; in co vero meritorum illorum applicatione indulgentiam esse positam, per quam temporales pœnæ apud divinam iustitiam peccatis debitæ plus minusve relaxantur, pro modo applicationis a dispensatore thesauri illius Romano Pontifice constitutæ, et quam Fideles ad eam afferant, præparationis: denique plenariam esse indulgentiam Iubilæi, et ab aliis etiam plenariis indulgentiis distinctam, quæ in modum Iubilæi conceduntur, propterea quod anno solemnis remissionis, qui Iubilæus dicitur, amplior pænitentiæ ministris ad hoc ipsum constitutis tribuitur facultas a peccatis absolvendi, et vincula atque impedimenta relaxandi,quibus non raro confitentium conscientia implicatur : dum autem universi Christiani populi in cœluim ascendit deprecatio, certior in omnes ampliorque placati pœnitentia Domini descendit miseratio. Atque hæc quidem, Venerabiles Fratres, docendi sunt populi ; sed ut, quæ docti fuerint efficere cum fructu possint, Quam necessaria sit apta et opportuna Sacerdotum opera, apud quos confiteri peccata sua debeant, prope intelligitis. Quamobrem curandum sedulo Vobis est, ut ii, quos ad confessiones audiendas deligetis, ea meminerint ac præstent, Quæ de ministro Pæœnitentiæ præcipit Prædecessor noster Innocentius III, ut scilicet ‘ sit discretus et

‘ cautus, ut more periti medici similiter infundat vinum

| lt:

Nil A || | NRA | {if | | | | || fil

SRE e

“et oleum vulneribus sauciati, diligenter inquirens et pec- “ catoris circumstantias et peccati, per quas prudenter in- “ telligat, quale illi debeat consilium præbere, et eiusmo- “ di remedium adhibere diversis experimentis utendo ‘ ad sanandum ægrotum ; ” habeatque præ oculis documenta illa Ritualis Romani ; ‘‘ videat diligenter Sacerdos, ‘ quando et quibus conferenda, vel neganda, vel differen- “ da sit absolutio, ne absolvat eos. qui talis beneficii sunt “ incapaces, quales sunt qui nulla dant signa doloris, qui ‘“ odia et inimicitias deponere, aut aliena, si possunt, res- ‘“ tituere, aut proximam peccandi occasionem deserere, “ aut alio modo peccata derelinquere, et vitam in melius ‘ emendare nolunt; aut qui publicum scandalum dede- “runt, nisi publice satisfaciant, et scandalum tollant. ” Quæ quidem nemo non viderit quam longe ab eorum ratione distent,qui,ut gravius aliquod audiunt peccatum,aut aliquem sentiunt multiplici peccatorum genere infectum, statim pronuntiant se non posse absolvere : iis nempe ipsis mederi recusant quibus maxime curandis ab eo sunt constituti qui ait: von est opus valentibus medicus, sed male habentibus ; aut quibus vix ulla scrutandæ conscientiæ diligentia, aut doloris, ac propositi satis videtur significatio, ut absolvere se posse existiment ; ac tum demum tutum se cepisse consilium putant, si homines in aliud tempus absolvendos dimiserint, Si eniin ulla in re servanda est mediocritas, ii hac potissimum servetur necesse est, ne vel nimia facilitas absolvendi facilitatem afferat peccandi, vel nimia difficultas alienet animos a confessione, et in desperationem salutis adducat. Sistunt se quidem multi Sacramenti Pœnitentiæ ministris prorsus imparati, sed persæpe tamen huiusmodi, ut ex imparatis parati fieri possint, si modo Sacerdos viscera indutus misericordiæ Christi Lesu, qui vor venit vocare iustos sed peccatores,

sciat studiose, patienter, et mansuete cum ipsis agere. Quod si præstare prætermittat, profecto non magis 1pse dicendus est paratus ad audicndum, quam cæteri ad confi-

uirens et pecprudenter inre, et elusmüentis utendo oculis docuiter Sacerdos, , vel differenbeneficii sunt a doloris, qui possunt, resem deserere, am in melius idalum dedeum tollant, ” > eorum ratiocatum,aut aliere infectum, lis nempe ipdis ab eo sunt medicus, sed 1dæ conscienvidetur signi- :tum demum nines in aliud in re servanur necesse est, n afferat pec- | confessione, nt se quidem sus imparati, tis parati fieri misericordiæ ed peccatores, n ipsis agere.

magis ipse diteri ad conf-

tendum accedere, Imparati enim illi tantummodo sunt iudicandi, non qui vel gravissima admiserint flagitia, vel qui plurimos etiam annos abfuerint a confessione ; wisericordiæ enim Domini son est numerus, et bonitatis infinitus est thesaurus; vel qui rudes conditione, aut tardi ingenio non satis in se ipsos inquisierint, nulla fere industria sua id sine Sacerdotis ipsius opera assecuturi : sed qui, adhibita ab eo necessaria, non qua præter modum graventur, in is interrogandis diligentia, omnique in iisdem ad detestationem peccatorum excitandis, non sine fusis ex intimo corde ad Deum.precibus, exhausta caritatis industria, sensu tamen doloris ac pœnitentiæ, quo saltem ad Dei gratiam in Sacramento impetrandam disponatur, carere prudenter iudicentur. Quocumque autem, animo sint qui accedant ad ministrum Pœnitentiæ, nihil ei magis cavendum est, quam ne sua culpa diffisus quispiam Dei bonitati, aut Sacramento reconciliationis infensus discedat. Quare silusta sit causa, cur differenda sit absolutio, verbis, quoad poterit, humanissimis, persuadeat confessis necesse est, id et munus officiumque suum, et eorum ipsorum salutem omnino postulare, eosque ad redeundumn quamprimum blandissime alliciat, utiis fideliter peractis, quæ salubriter præscripta fuerint, vinculis soluti peccatorum gratiæ cœlestis dulcedine reficiantur. Aptissimo cius caritatis exemplo inter ceteros esse potest S. Raymundus de Pennafort, quem insignem Sacramenti Pœnitentiæ ministrum appellat Ecclesia. ‘ Cognitis peccatis, inquit, adsit (confessarius) ‘ benevolus, paratus erigere et secum onus portare:; ha- ‘ beat dulcedinem in affectione, pietatem in alterius cri- “ mine, discretionem in varietate, adiuvet confitentem

‘ orando, eléemosynas et cætera bona pro eo faciendo,

‘* semper eum iuvet leniendo, consolando, spem promit-

‘tendo, et, cum opus fuerit, ctiam increpando. ”

Huiusmodi vero accepti patientia, ac benignitate caritatis peccatores æquiore etiam animo pœnæ se subiicient, quæ sibi satisfactionis nomine irrogabitur, Animadvertant

rage

—— 600 os

enim necesse est, nôn eam esse vim ac naturam Tubilæi, ut per eius indulgentiam omni solvantur homines obligatione offensæ peccatis Dei iustitiæ satisfaciendi, quasi vero quæ pœnitentibus eius rei causa a Sacerdotibus Sacramenti ministris per id tempus iniunguntur, præstare necesse non sit. Nam ad Sacramenti integritatem pertinet satisfactio illa, neque profecto alia Nobis mens esse potest, dum permissa a Christo potestate de severitate debitæ peccatis pœnæ per indulgentiam remittimus, nisi ut illi dumtaxat tanto fruantur beneficio, qui omnia impleverint, quibus,eodem Ecclesiam suam docente Christo, dedicimus velle iustitiæ suæ Deum per infinita ipsius Filii sui Redemptoris nostri merita satisfieri. Revocanda igitur vobis sunt in memoriam Pœnitentiæ ministris, verba illa S. Concilii Tridentini : debent Sacerdotes, quantum prudentia ‘ suggesserit, pro qualitate criminum, et pœnitentium fa- ‘“ cultate, salutares et convenientes satisfactiones iniun- “ gere ; ” et quod docet Catechismus eiusdem S. Concilii, in irroganda scilicet satisfactionis pœna nihil sibi suo arbitratu statuendum esse, sed omnia iustitia, prudentia et pietate dirigenda, qua ut regula peccata metiri videantur, et pœnitentes suorum scelerum gravitatem agnoscant, operæ pretium esse eis interdum significare quæ pœnæ quibusdam delictis ex veterum canonum præscripto, qui pœnitentiales vocantur, constitutæ sint ; universæque satisfactionis modum culpæ ratione temperandum.

Quam in rem illud etiam hoc præsertim tempore misecordiæ, et remissionis opportune admonebuntur Sacerdotes, quod ait Doctor An:elicus : “ Melius est quod Sacer- *“ dos pœnitenti indicet quanta pœnitentia esset sibi pro ‘“ peccatis Imiungenda, et iniungat nihilominus aliquid, “ quod pœnitens tolerabiliter ferat. Quod ipsum antea do- “ cuerat Chrysostomus : Si nulla ex parte, inquit, parcere “ volens debitam adhibueris sectionem, fiet sæpe, ut ani- ‘ mum ille doloris impatientia despondens, atque adeo ‘ omnia simul detrectans eum pharmacum, tum vinculum,

aturam fubilæi, homines obligasfaciendi, quasi saccrdotibus Sasuntur, præstare gritatem pertinet nens esse potest, everitate debitæ imus, nisi utilli aniaimpleverint, risto, dedicimus ius Filii sui Renda igitur vobis erba illa S. Conntum prudentia pœnitentium fafactiones iniundemS, Concilii, t nihil sibi suo stitia, prudentia a metiri videanatem agnoscant, care quæ pœnæ præscripto, qui aniversæque sandum.

\ tempore misebuntur Sacerdoest quod Sacera esset sibi pro ominus aliquid, psum antea doinquit, parcere :t sæpe, ut anins, atque adeo , tum vinculum,

M TERRE OR TRL

ana

‘“ se ispe præcipitem ferat, contrito iugo, et confracto la-

‘* queo. Equidem complures recensere possim, quos cons- ‘ tat in extrema mala adactos non ob aliud nisi quod dife gna ab eis pœna, et quæ peccatis perpetratis par esset, ‘“exigeretur, ”

Huc vero cum pertineat saluberrima hæc, quæ nobis divinitus facta est, potestas merita Dei et Hominis Christi Domini, et Sanctorum eius dispensandi, ut partibus omnibus impletis Sacramenti Pœnitentiæ, quidquid pænæ, adhuc sibi luendum supersit peccatorum supplere fideles possint ; date operam, ut intelligant, qua ratione, quo ordine, qua pietate, quæ ad id iniuncta fuerint, sint exsequenda. Discant supplicationes hasce, quæ ad certas sacras ædes faciendæ præscribuntur, instar esse quoddam stationum illarum, quæ priscis Ecclesiæ temporibus fieri solebant, cum mos fuit fidelium, ut certis diebus includerent se in sacris ædibus, ibique ieiuni orantesque, et annos suos recogitantes in amaritudine animæ suæ usque ad vesperam perseverarent,

Quod si nunc temporis Ecclesia tanto minus requirit a fils suis ad hoc etiam, ut plenariam consequi indulgentiam possint, id non ita sane est interpretandum, quasi minorem existimet nunc, quam antea, debere nos Deo compensationem pro peccatis ; sed dum laboriosa opera mitigat misericordia, quantum de asperitate remittit exterioris satisfactionis, tantum conari vult homines, ut intensioris vi contritionis, piique ardore studii exsequendorum, quæ imperaverit, operum interiori profectui afferant animorum.

Atque ad hoc illud refertur, quod inter iniuncta opera Sanctissimæ Eucharistiæ perceptio numeretur, qua, cum ipse in ea fons cœlestium omnium chrismatum, ac donorum Christus Dominus contineatur, nulla profecto efficacior res est ad ignem excitandum perfectæ caritatis : ex quo liquet quantopere in eam curamincumbendum Vobis sit, ut fidelis populus tanti Sacramenti vim et naturam do

ceatur, et optime affecto ac præparato animo ad illud accedat,

Habetis, Venerabiles Fratres, quæ velimus potissimum, quod ad sacrum pertinet lubilæum, fideles populos præmoneri. Freti studio vestro salutis commissarum Vobis animarum non modo Vos confidimus operam daturos, ut omnes ea studiose peragendo, quæ indicavimus, plenariam, quam omnibus de inæstimabili Ecclesiæ thesauro offerimus, consequantur indulgentiam ; sed ita consequantur, ut eius fructus etiam in posterum permaneat. Eo enim pro sollicitudine nostra omnium Ecclesiarum spectant vota nostra, dum beneficium huiusmodi ad universos orbis Catholicos extendimus, ut omnis, si fieri potest, corruptela a moribus Christiani populi in perpetuum removeatur. In vestro quique grege, quæ potissimum vitia dominentur, probe nostis. In ea igitur radicitus evellanda toto animo incumbere nunquam zeli vestri pastoralis desistat industria. Immane illud flagitium contumeliose in Deum loquendi quis credidisset fieri unquam posse, ut audiretur inter Christianos? Atquitamen nulla iam pene regio est, in qua non temere iuretur, ac sanctum et terribile nomen Domini usurpetur irreverenter, atque adeo non desint (horrescimus cogitantes, pudetque dicere) qui ei, quem Angeli glorificant, non vereantur maledicere, In huiusmodi impietatem, qua nulla maior Divinæ Maiestati afferri potest iniuria, exardescat zelus vester, summaque ope invehatur, inquirat, animadvertat,

Vestrum potissimum est decorem diligere domus Dei : at illud maximæ curæ Vobis esse debet, ne illa adeuntium cultu habituque minus decente, aut quavis irreligiositate violetur, quibus sane nihil eam magis dedecorat ; neve unquam excidant fidelibus monita illa Christi Domini : Donus mea domus orationis estet selus domus tuc comedit me.

Meminerint admoniti per Vos populi præceptum, quod ipse Dominus imposuit verbis illis : memento, ut Sabbata sanctifices, et horrendam illam in violatores sententiam :

animo ad illud

nus potissimum, :s populos prænissarum Vobis ram daturos, ut avimus, plenaclesiæ thesauro lita consequananeat, Eo enim jlarum spectant universos orbis test, corruptela Im removeatur, tia dominentur, nda toto animo desistat indusse in Deum loe, ut audiretur pene regio est, terribile nomen leo non desint ) qui ei, quem ere. In huius- Maiestati afferri amaque ope in-

re domus Dei:

‘illa adeuntium s irreligiositate ‘decorat ; neve ti Domini: Do- Luc comedit me.

eceptum, quod 40, ut Sabbata s sententiam :

Re te Rd

Sabbata mea violaverunt vehementer : dixiergo ut effunderem furorem meum super eos, et consumerem e0$ : in ([uO tamen tanta est multorum perversitas, ut vel non dubitent servilia exercere, vel quæ immunitas ab huiusmodi operibus ad vacandum Deo præcepta est, ea ipsi ad vacandum Diabolo abutantur ; ita se diebus festis ad comessationes, ad ebrietatem, ad libidinem, ad omnia Diaboli opera proiiciunt, Tollatur in perpetuum, quoad per Vos fieri poterit, scandalum huiusmodi, succedatque illi orandi studium, audiendique verbi Domini, neque modo pie assistendo augustissimo Missæ sacrificio, sed ipso sumendo Christi Corpore, saluberrima sacrificii ipsius participatio.

Quid vero de Ecclesiæ præceptis, quid nominatim de abstinentiæ, ac ieiunii observantia dicemus ? Quotus enim jam quisque est, qui præceptum illud præsertim vel, ut par est, curet, vel etiam non omnino contemnat? In hoc etiam intelligitis, quam necesse sit, Vos animum intendere, ut cognoscant Fideles quo præcepta Ecclesiæ pertineant, quantaque tantæ parentis auctoritatem veneratione prosequi debeant, de qua sponsus ipse eius Christus pronuntiavit: “si quis Ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethni- “ us, et publicanus. ”

Omnis quidem ætas curas vestras sibi vindicat, sed ea potissimum, ex qua futurus pendet Ecclesiæ status et humanæ societatis, quamque ideo coniurata in utriusque perniciem omni ope ad suas partes adducere conatur

impietas. Educationis eius ac disciplinæ vel negligentiam

vel perversitatem inde magna ex parte repetendam esse probe cognoscitis, ac nobiscum deploratis, quod iam homines Matrimonii sanctitatis et officiorum cepisse videatur oblivio; adeo crebro contractus, ut vocant, civilis, qui tot in regionibus usurpatur, occasione, sanctissimæ Sacramenti illius leges violantur, quod, Paulo Apostolo auctore, magnum est in Christo et in Ecclesia ; adeo invaluit iniquissima illa inter catholicos, et hæreticos coniuges conventio, ut vel tota proles patris, vel mascula

Patris, femina matris religionem sequatur, Videtis igitur quanta Vobis suscipenda sit sollicitudo, ut fideles catholicam de Sacramento illo teneant doctrinam, et ad parendum adducantur Ecclesiæ legibus, funestaque ilia Christianæ educationis pernicies, quantum eniti hortatu et auctoritate possitis, a Christiano populo amoveatur: generatim vero ut catholicis moribus atque institutis imbuantur adolescentes, et eisdem ipsis instando, et parentibus, ét Pr&ceptoribus, contendite ; præsertim vero ut Cavearnit à seductoribus, ut adeo Propagatam miserrima temporim conditione opinionum sententiarumque pravitatem, ei, unde teterrima malorum omnium seges orta est, libros religioni, moribus, quieti publicæ infestos perhorrescant. Quæ ut pestis prohibeatur a fideli populo, eum identidem admonendum curate, quam juste ac salubriter eta Prædecessoribus nostris, et a Christianis Principibus cautum sit, ne libri huiusmodi retineantur, n1llamque ea in re nimiam vigilantiam Curamque existimate, Omnis autem ætatis, sexus, conditionis mortalibus consultum fuerit, si salutari pabulo assidue nutriantur verbi Domini, si frequens foveatur usus Sacramentorum, si pii cætus, quibus utrumque sit in primis propositum, vel provehantur qui- CumQue sint, vel novi etiam instituantur,

Sed ad hæc efficienda adiutoribus Vobis opus est, quos vocavit Dominus operarios in vineam suam. Quare admonete eos assidue quam non ipsis liceat esse otiosis, quamque necesse sit, ut operam suam conferant ad mores populi moderandos. Inquirite sedulo in eorum vitam, sermones, convictus, consuetudines : ‘ manus enim sordida, “ut ait S. Gregorius M., aliam non lavat, et oculus plenus ‘“ pulvere maculam non considerat ; ita mundus debet ‘esse qui vult aliena corrigere. ” Ad cultus præterea eorum exterioris gravitatem ac modestiam deligenter attendite. Un autem docendis Fidelibus, et ecclesiasticis minis. teriis recte riteque obeundis sint idonei, ne sitis experimento contenti, quod dederint antequam Ordinibus initia

. Videtis igitur ut fideles cathoim, et ad parenque ilia Christia- 1ortatu et auctoveatur: generatutis imbuantur t parentibus, et O ut Cavearit à ima tempor1m pravitatem, ei, test, libros reliperhorrescant.

eum identidem riter eta Præcipibus cautum mque ea in re Omnis autem iltum fuerit, si omini, si frecætus, quibus vehantur qui-

Opus est, quos Quare admootiosis, quamad mores pom vilam, serenim sordida, oculus plenus nundus debet præterea eoigenter atteniasticis minis:

e sitis experilinibus initia.

SE met

rentur ; sed curate, ut initiati nunquam desinant in rerum sacrarum studiis impigre se exercere, Quo spectat quod Concilium Romanum habitum a Benedicto XIII, anno lubiliæi 1725, de congregationibus decrevit Ecclesiasticorum ‘semel in unaquaque habendis, in quibus alternatim ‘et rituum et conscientiæ casus proponatur, discutiantur, ‘et practice exerceantur ; ” quodque proinde \ bis maiorem in modum volumus commendatum.

Cæteris vero Ecclesiasticis eos æquum est in omnibus excellere, qui excellunt dignitate, Eorum idcirco a Vobis ratio est habenda diligenter, ut nihil in eis reprehendendum populus animadvertat, quos maxime intuetur ; sed ita vobiscum consilio atque opera conspirent in opus ministerii, in ædificationem Corporis Christi, ut merito cum Concil. Trid, Ecclesiæ Senatus dici possint. Parochorum præsertim Cuüras et industriam acuite, ut ex præscripto eiusdem Sanctæ Synodi ‘“ plebem per se incessanter ins- ‘truant, et Sacramentis reficiant, quotidianas pro po- ‘ pulo ad Deum preces et orationes effundant, et lau- “ dabili vitæ et conversationis exemplo, virtutibus, et morum disciplina omnibus præluceant, viamque salutis ‘præmonstrent, ” cæteris denique fungantur officiis, quæ ibidem præscripta sunt,

Seminarium custodite ut pupillam oculi, et quicumque in spem Écclesiæ adolescunt, Clericorum institutio summæ Vobis curæ sit, acriterque vigilate ne quis, nisi indole, virtute, scientia vere se vocatum præseferat in sortem Domini, sacris Ordinibus initietur, Neque eo minus religiosarum familiarum observantiæ prospicite facultatibus utentes, quæ Vobis a S. Concilio Tridentino vel tanquam ordinariis, vel tanquam Sedis Apostolicæ delegatis tribuuntur, Scholas et collegia adolescentium crebro invisite ad venena prohibenda præsentis ævi corruptelarum,omniaque ad normam dirigenda sanctissimæ disciplinæ. Instate, ut Moniales, quæ Deo voverunt religiose præstent, “et quas ‘* (uti monet Concilium Romanum) educandas ac forman-

TT

“das susceperint puellas convictrices, pie illas,et catholice ‘instruant, incumbantque, ne ipsarum ornatus, et vestes puellis inter sponsas Christi versantibus disconveniant.” Quæ de celebratione synodorum,quæ de visitatione diwcesium præcipiuntur a Concilio Tridentino partes ducite muneris vestri gravissimas, Ea ut præscriptis abeo temporibus modoque religiose impleantur, Vobis etiam atque etiam commendamus. Inde enim et cognoscetis oves vestras, et quibus earum malis medendum sit,quibus commodis consulendum intelligetis. Omnium ordinum cura Vobis commissa est, sed præcipue pauperum, quibus ad evangelizandum se missum a Patre professus est Christus, in quos adeo præclara singularis præbuit argumenta voluntatis, Probe autem intelligitis quam facile sit, ut, egestate impellente, omnem præsentis Dei beneficentiæ fructum amittant, Bonis igitur Ecclesiæ ita utimini, ut præceptum Domini in exemplum impleatis, gwod superest date eleemosynam, eaque fideliter præstetis, quæ de bonorum illorum usu episcopis præscribit Ecclesia : aditum habeant ad Vos facilem egentium gemitus, divitum opem, eleemosynæ præcepto quam sæpissime proposito, pro eis implorate ; eosque ab omni oppressione atque iniuria pro virili parte defendite. Contra feneratorum iniquitatem, qui, ut ait Cathechis. Rom. miseram plebem compilant et trucidant usuris, inter cetera vehementer invehatur zelus vester, quod malum adeo miseris hisce temporibus invaluit.…....(1) Inter pauperes autem eos præsertim caritati vestræ commendamus, quorura egestati vel orbitas, vel ægritudo veluti cumulus accedit, ut domus utriusque sexus adolescentibus alendis, educandisque, invalidis, ægrisque recipiendis tum quod ad corpus remque familiarem pertinet, tum quod ad animum, quam diligentissime accurentur.

Ne multa: pastores Vos estis ac magistri populorum,

(1) Idem graviter agatur contra furti scelus quod tot modis totque damnis societatem conturbat,

en Open en 9 Das rt ne

eillas,et catholice ofnatus, et vestes 1 disconveniant,” visitatione diwcepartes ducite muab eo temporibus jam atque etiam Is oves vestras, et commodis consucura Vobis coms ad evangelizan- “hristus, in quos penta voluntatis, ut, egestate imficentiæ fructum ni, ut præceptum erest date eleemobonorum illorum n habeant ad Vos eleemosynæ præimplorate ; eosro virili parte dequi, ut ait Cathetrucidant usuris, vester, quod mait.…...(1) Inter stræ commendaritudo veluti cus adolescentibus recipiendis tum et, tum quod ad

istri populorum.

104 tot modis totque