IX, PAPE
FPE MR A nn Nora ee RER MR
CT
DE IUBILÆI EXTENSIONE
Ad antversum cntholicum gregeim, Epistoln Eneyellien, Leonis PE, Xi, qu de mandato PIX Po Mix, item edit est, ocensi lubilæi anni MDOCCOCLAXV, ut omnibus patrinr-
this, arehiepiscopis et episcoplis nliisque locorum ordinnriis
Kratinm et con unionenm sedis spostoliesw habentibus pro
uberiori agendorum normuan transmittaton
LEO PP, XII, VENERABILES FRATRES, Salutem etapostolicam Benedictionem
Caritate Christi urgente Nos, ut fructus passionis eius in omnes, quantum divinitus concessa Nobis, licet indiguis, potestate possumus, derivandos curemus ; insignibus fidei, pietatis, omnisque virtutis exemplis tum incolarum huius urbis, tum advenarum, qui frequentissimi pro conditione temporum huc universalis Iubilæi causa convenerunt, magnam in spem erecti fore, ut ubique studia-eadem Fidelium ad utilitatem animarum suarum, ad Dei et ejus Ecclesiæ gloriam excitentur ; votis item vestris obsecundantes, Venerabiles Fratres, et Principum Catholicorum, quibus vera felicitas cordi est gentium sibi subditarum, quemadmodum a fel. rec, Prædecessoribus nostris Benedicto XIV et Pio VI factum est, Ecclesiæ thesauros, uti Romæ elapso anno sacro, ita in universis orbis terræ regionibus aperiendos in Domino putavimus, Proinde Constitutionem ad universos Christifideles edidimus, qua Iubilæi ejusdem indulgentiam extendimus, et quæ pia opera, quoque temporis spatio ad eam consequendam præstari
-debeant, item permissas arbitrio vestro facultates injuncta
opera commutandi, aut redigendi, eorum commodo qui impediti legitime fuerint, indicamus, eamque, ut per Vos cognosei ab omnibus possit, Vobis mittimus. In re autem huiusmodi quam necessaria opera vestra sit, quantaque Vobis contentione sit laborandum, ut felices consiliis nos-
tris exitus respondeant, nihil necesse est dicere, Tantum enim boni ex solemni hac anni sacri celebratione percepturi sunt populi, quantum diligentiæ studiique ad se, uti par st, præparandos adhibuerint ; ut autem plurimum adhibeant, id ex curis pendet, quas in id, pro munere officii vestri pastoralis, impenderitis. Agnoscant igitur per Vos quid et quantum illud sit quod eistribuitur. Ostendite thesauri pretium quem reseramus, et G:'1m facile omnes possint ejus divitiarum esse participes, tum ob amplissimas, Quas ministris Pœnitentiæ concedimus facultates peccata remittendi, tum ob ipsam operum naturam, quæ imponuntur peccatis expiandis. Scitis quanta fuerit ea in re disciplinæ severitas in Ecclesia ante seculum quartum decimum. Quicumque pro sola devotione, ait fel. rec. Prædecessor noster Urbanus II in Concilio Claromontano, ‘* non pro honoris, vel pecuniæ adeptione, ad liberandam “ Ecclesiam Dei Ierusalem profectus fuerit, iter illud pro ‘“omni pœnitentia reputetur.” Neque sane aliter tune concedi plenariam indulgentiam solitam fuisse novimus, quemadmodum verba illa referens doctissimus ac piissimus Dei servus Beatus Iosephus Maria Thomasius Cardinalis animadvertit. “ Hanc, inquit, plenariam indul- ‘ gentiam in qua opus iniunctum gravissimum erat sump- “ tibus, incommodis, laboriosissimis itineribus, etimminen- ‘tibus vitæ periculis, ut potius videri possit immutatio ‘pœænitentiæ, quam huius absoluta relaxatio.…. hanc, in- ‘quam, plenariam indulgentiam pro terra sancta alii “ postea Summi Pontifices semper confirmarunt.” Lenitatem piæ matris Ecclesiæ imbecillitatem miserantis filiorum Suorum, quæ& nunc onera tanto leviora ac faciliora pro bonis pretium omne excedentibus imponit, Fidelium considerationi proponentes, illud certe assequemini, ut nemo tam mollis et negligens reperiatur, quin bona illa velit tam parvo sibi comparare, Cavendum tamen est diligenter, ne inde occasione accepta, ut verbis utamur Sanctæ Synodi Tridentinæ, *‘ peccata ipsa leviora putantes, velut
re, Tantum tione percepque ad se, uti m plurimum pro munere ant igitur per tur. Ostendifacile omnes ob amplissius facultates turam, quæ a fuerit ea in im quartum ait fel, rec, aromontano, | liberandam ter illud pro aliter tunc se novimus, us ac piissimasius Carriam indul- | erat sumpetimminent immutatio …. hanc, insancta alii it” Lenitantis filiorum iora pro bo- Hum consiil, ut nemo a illa velit est diligennur Sanctæ antes, velut
“ iniurii, et contumeliosi Spiritui Sancto, in graviora la-
à “ bantur, thesaurizantes sibi iram in die iræ.” Quare Ec-
clesiæ quidem ea in re ostendatur liberalitas, sed nihil |
omnino diligentiæ, atque industriæ negligatur, quo redi- |
î gant homines in memoriam quæcumque contra Dei legem | |
: commiserunt, eaque dolentes ex animo, ac detestantes in-
à tegre ac siacere confiteantur, atque inde magis ad admi-
‘ randam amandamque Dei benignitatem excitentur, qui se pl
F tam facilem ac placabilem præbeat iis qui nunquam satis f |
He 1
plectenda impietate ‘ semel a peccati, et Dæmonis servi- “ tute per Baptismum liberati, et accepto Spiritus Sancti [in ‘ dono, scienter templum Dei violare, et Spiritum Sanctum hi 5 ‘ contristare non formidaverint.” il | Eam ob causam exemplum secuti Prædecessorum nos- | trorum, solemni indicto lubilæo, divinum auxilium ad prosperum tanti operis exitum publice implorari iussimus, sine quo nihil eiusmodi humana potest imbecillitas, et frangi populo panem verbi Domini tum in templis, tum in plateis, quo ministrorum ope salutis animarum zelo” flagrantium, et catholicam de Indulgentiis, ac Iubilæo doctrinam doceretur diligenter, et de omni Christiani instituti admoneretur officio, et ad sinceram pœnitentiam gravissima oratione excitaretur.
ST ee
À Sibi igitur unusquisque vestrum, Venerabiles Fratres, hoc potissimum in tempore illud Prophetæ dictum putet : # Clama, ne cesses : quasi tuba exalta vocem tuam, et an- “ nuntia populo meo scelera eorum, et domui [acob pecca- “ ta eorum ” et ipsi per Vos, quoad poteritis, et monitu vestro sacri oratores, quos elegeritis verbis ac vita ad movendos animos maxime idoneos, inculcent auribus omnium, quod omnibus comminatus est Christus : ‘ Nisi | pœnitentiam habueritis, omnes similiter peribitis.” Do-
SR RE Ne Te
ceant, idipsum, nos ut pœniteat, petere supplici prece oportere, quod implorabat verbis illis Propheta : # Con- “ verte nos, Domine, ad te, et convertemur ;ÿ” ostendant, quanta in Deum iniuria sit peccatum ; incutiant saluta-
rem animis terrorem severitate proposita diviniindicii, ac suppliciorum acerbitate quæ Parata sunt morientibus in peccato suo ; excitent vero spem in omnibus ab infinita Dei bonitate impetrandæ misericordiæ, qui se expectare affirmat, ut misereatur, cuius sunt voces illæ dulcissimæ : “ Convertimini, et agite pœnitentiam ab omnibus inqui- “ namentis vestris, et non erit vobis in ruinam iniquitas. “ Proiicite a vobis omnes prævaricationes vestras, in qui- “bus prævaricati estis, et facite vobis cor novum et spiri- ‘# tum novum...Quia nolo mortem morientis, dicit Dominus “ Deus : revertimini et vivite.” Ex quo illud facile consequetur, ut agnoscatur, quam dignus amore sit pater adeo bonus ac misericors, indeque subeat consideratio, quam indigna tanta bonitate ratio sit eum offendere ; dolor denique intimus oriatur, ac detestatio peccatorum, certaque ac deliberata voluntas vitam et mores emendandi. Ita internæ ostensa pœnitentiæ necessitate, ad eamque comparatis Fideliuñ animis, de eadem quatenus sacramentum est, diligenter doceantur, Admoneant eos ministri verbi Domini, æque necessarium esse illud degenerantibus post Baptismum, quam Baptismum ipsum nondum regeneratis, merito proinde dictum ‘ secundam tabulam post naufragium,” qua una in æternæ salutis portum liceat pervenire : ostendant quo sensu doloris et humilitatis, qua fide, qua integritate confiteri peccata sua debeant ; néque illud docere prætermittant, confessionem generalem per- Sæpe utilem esse, certis autem in casibus omnino necessariam : abluta vero per absolutionem culpa, æternaque pœna condonata, temporalem plerumque superesse ; ita omnino divina exigente iustitia, ut pænis saltem tempore defnitis puniantur ii, quorum sceleribus nec ipsa nullis definita temporis finibus supplicia satis digna fuissent, Sic præparatis animis Fideles sancti Iubilæi fructus adipisci poterunt ; sed ut opera qua par est pietate fiduciaque suscipiant, per quæ hoc tantum boni sint adepturi, vestrum erit eflicere, ut intelligant, ac certum et persuasum habeant,
* re Us
ji
SAME Le MR
divini indicii, ac morientibus in ibus ab infinita ui se expectare Jæ dulcissimæ :
omnibus inquiinam iniquitas.
vestras, in quinovum et spiris, dicit Dominus ud facile consesit pater adeo ideratio, quam ere ; dolor deni- Drum, certaque ndandi, ite, ad eamque uatenus sacraant eos minislud degeneranpsum nondum ndam tabulam s portum liceat iumilitatis, qua beant ; neque zeneralem pernnino necessaeternaque pœfesse ; ita om- \tempore def:
nullis definita t, SIC præpaadipisci poteclaque susci- 1, vestrum erit sum habeant,
D ao a AE ENRRRE