JI

Alii theologi huic sententiœ sancti ThooiJE geuer&liter subscribunt : si autem professio histrionura per se uon sitillicita, a fortiori vel nuUum, vel galteni mortale non est peccatum ludos histrionum per se non turpes nec proximo nocentes ex curiositate aspicere, nec si militer spectaculls nonnullorum brutoruni, v. g. equoruni adesse. Attamen cavendura ne aîiquod prsebeatur scandalum, quod fieret conimuniter, si religiosus, monialis vel clericus secularis talibus ludis adessent, praesertiiu coram laicis, aut si quid minus honestum ûeret, vel ludentes periculum vitae incurrerent.

D. D. Bouvier, cpisc. Cœnora., Dissertatio in sextum praeceptum; sexta edit. 1834.

CAMORifES P«E!^ïTE:%'TIAL.ES,

QUORUM COGNITIO PAROGHIS CONFESSORIBUSQUE NECESSARIA EST,

DISPOSITI PRO BATIONE OKDINEQUE DECALOGI,

Patres docueriint qiiam necessaria admodum sit sacerdotibus, qui iu audiendis pœnitentium confessionibiis versantur, canonum pœnilenlia- ]ium scienlia ; eteniin si omnia,quœ ad pœuitendi modum perlinent, non prudentia solum, ac pietaie, sedjuslilia eliam nietienda siint, certe norma hœc e cauonibns pœuitentialibus snmaturoportet. Suntuamque ii quasi regulse quœdara, quibus cum ad culp.ie commissae gvavitatem recte diguoscendam, tum ad imponendam pro illius ratione veram pœnitenliaui sacerdotes confessarii ita di-

riguntur iit ubi singiila, et quac ad pcccati magnituclinem, et qiue ad pœuilenlis slatuin, conditionem.trtatem, inlimuinqne cordis coniriti dolorem pertiiient, acciirale perpenderint ; ttun demum pœiiilentiam judicio ac pnulenlia sua inoderentui'. Atqiie li.x'c quidera, omnisqiie alia, qiui' multiplex est luijiis necessarie cognilinnis ratio a Patribus explicata, facit, ut quemadinodiiiii loco siio sii|jra dictuin est, canoues pœoileiitiales pro Decalogi ralione dispositi, in ulliniani hiijus libri partom referaiiUir, unde ali(|ua eoruni nolitia al) ipsis confessariis sacerdolibus sumi possit.

PRtECEPTUM I.

DDMINUW UEIJM TUUM ADOBABIS, ET ILLl SOLl SERVI8S

CANONES POENITENTI^.

Si quiscontia hoc praceptiim aliquo modo peccaril.

Que a fide catholica desciscenx, intinio, sunimuqut' prœvaricationix xitrc dolorc a ff celas ad Eccleiiarn rcdierit : pœnitcntiarn aget annis deccm. Qito îeinpori.s spalio decurxo, ci coninianio prœstari débet.

Qui dœntoniimmolavcril : in pœnitcnlia erit annis item deceni.

Oui more genlilium elenuMila colueril; qui vel seiietil)us faciendis, vel a^dihiis exslruendis, vel arborihiis conserendis, vel nupiiis contraliendis, iuiuieiii signonini fallaciain observaveril : pœniteiiliam agel annos duos leriis legitimis.

Qui rilu |)aganoi'uiii ohservaverit caleiulas januarii : iii pœnileulia erit auuos ilem duos per jegitimns ferias.

Qui lesta genlilium celebraril : jiœuitenliaui agel ilideui aunos iluos leL,iliuii.s leriis.

(Jr.i fiM'iaui t]uiiil;un iii liouoreui Jovis honoraverii : pieuileiis pain; et aqua viclilabil dios quadragiula.

Qui coiiviviis genliliuu», < t escis imuiolatitiis usus erit : publicam p(ei)ilentiani a;îet.

Qui comederit de idololhyto : pœnitens victitabit pane et aqua dies triginta.

Qui cum Judœocibum sumpserit : pœnilens erit dies decem, pane et aqua viclilans.

Qui aiigiiriis et divinatioiiibus servieril, quive incantationes diabolicas fecerit : pœnitens erit annos septeni.

Mulier incantatrix pœnitentiam aget anniim, ve], utalio canone cavetur, annos septem.

Qui berbas médicinales cum iucantalionibus collegerit: pœnitentiam aget diesviginti.

Qui magos consuluerit, quive donium suam induxerit aliquid arte magica exquirendi causa: in pœnilentia erit annos quinque.

Qui ;c'des magicis cantionibus lustrât, aliudve taie admitlil; et qui ei consentit, quive consulit : in pœnilentia eril annos quinque.

Qui tempeslatum immissor erit : pœnitenliam aget annos septem, très in pane et aqua.

Qui vero crediderit, parîicepsve fuerit : annum unum per legilimas ferias.

Si quis ad fascinum prfecantaverit : pœnitentiam aget quadragesimas tj'es in pane et aqua.

Si quis ligaturas, aut fascinalioues fecerit: pœnitens erit annos duos per legilimas ferias.

Si quis sorliiegus erit : pœnitentiam aget dies quadraginta.

Si quis in codicibus, aut in tabulis sorte ducla res futuras requisierit : pœnitens erit dies quadraginta.

Rcspicieus furla in astrolabio : annis duobus.

Si quis aliquid comederit, aut biberit, aut super se portarit ad everlendum judicium Dei : pœnitentiam aget ut magus.

Si quis cîericus, vel monachus, postquam Deo voverit, ad s;eculum redierit : pœnitentiam aget annos decem, quorum très in pane et aqua.

PR^CEPTUM II.