PRÉFACE. XIII

« rite, qu'on y donne aux ministres du sacrement de « Pénitence, j'ai trouvé cet ouvrage entièrement con- « forme aux directions paternelles prescrites à ce suce jet par le souverain pontife Léon XII, dans son En- « cyclique pour l'extension du Jubilé ^ Je juge donc

* Voici rextrait de cette Encyclique.

Ad omnes patriarchas, etc. 8kal. jan. 1826, de Jubilsei extensione.

Curandum sedulo vobis est ut ii, quos ad confessiones audiendas delegatis, ea meminerint ac praestent quae de ministro Pœnitentise praecepit praedecessor noster, Innocentius III, ut scilicet sit discreius etcaulu*; ut more periti medici s/militer infundat vinum et ofeum vulneribus sauciati^ diligenter inquirens et peccatoris circumstantias et peccati, per giias prut/entet* inteliigat quale illi debeat corailium prœbere^ et ejusmodi remedium adhibere diversis expert^ mentis utendo ad sanandwn xgrotum; habeatque prae oculis documenta illa Ritualls Romani : Videat diligenter sacerdos guando et quibus conferenda^ tel neganda^ vel differenda sit absolution ne absoivat eos qui talis beneficii sunt incapaces, quales sunt gui nulla dont signa doloris, qui odia et inimicitias deponere, aut alieno, sipossunt, restituerez aui proximam peccandi occasionem deserere, aut aîio modo peccata derelinquere, et vitam in melius emendore nolunt ; aut qui publicum scandalum dederunt, nisi publiée satisfaciant et scandalum toUant,

Quae quidem nemo non viderit quam longe ab eorum ratione distent qui, ut gravius aliquod audiunt peccatum, aut aliquem sentiunt multiplici peccatonim génère infectum, statim pronunciant se non posse absolvere ; iis nempe ipsis mederi récusant quibus maxime curandis âb eo sunt constituti qui ait : Uon est opus valentibus medicus, sed maie habentibut ; aut quibus vix uUa scrutandae conscientiae diligentia, aut doloris, ac propositi satis yidetur significatio, ut absolvere se posse existiment, ac tum demum tutum se cepisse consilium putent si homines in aliud tempus absolvendos dimiserint. Si enim nlla in re servanda est mediocritas, in hac potissimum servetur necesse est, ne ▼el nimia facilitas absolvendi facilitatem offerat peccandi, vel nimia difficultas alienet animos a confessione et in desperationem salutis adducat. Sistunt se quidem multi sacramenti pœnitentiae ministris prorsus imparati, sed persaepe tamen hujusmodi, ut ex imparatis parati fieri possint, si modo sacerdos, viseera indutus misericordiae Christi Jesu, qui non venit vocare fustos, sedpeC" catoreSj sciât studiose, patienter et mansuete cum ipsis agere.

Quod si praestare praetermittat, profecto non magis ipse dicendus est paratus ad audiendum quam caeteri ad confitendum accedere. Imparati enim illi tantummodo sunt judicandi, non qui gravissima admiserint flagitia ; vel qui plurimos etiam annos abfuerint a confessione; misericordise enim Domini non est numerus et bonitatis infinitus est thésaurus; vel qui, rudes conditione, aut tardi ingenio, non satis in se ipsos inquisierint, nulla fere industria sua id sine sacerdotis ipsius opéra assecuturi; sed qui, adhibita ab eo