PROCLAMATION DE LA SARRE-TAVERNE
FAITE ▲ B0H1R8 PAB LB CHAPITBI DB SAINT-BEBRABB
le24amliS90i.
L^Enchera : Monseignou San Bernard fait assaver , de par la cort , à touta manera de gens de quelqua condition que sïa, que no sian si hardy de vendre durant lou vin dal ban de Tiglesa de San Bernard, et sous la penne de cent sols apliqua à la cort , et de perdre lou vin et la bossa en que sara ; del quai vin et de la bossa ly niey ta sy donesa per Famour de Deu , et ly autra meyta se apliqua San Bernard.
i Mémoires sur la ville de Romans, par DocRiii. Valence , Moulai , 1812, iD-8% page 279.
PARABOLE DE L^ENFANT PRODIGUE TIRÉB D*17N ROVVEAU TE8TAMERT DB LA 8BGTB DBS VAUDOls'.
Un tioTne ae diù lîlh^ e lo plus jove dis a!
paire : O païre ! don a à mî la partîa de la sul>stancîa que se coven à mi ; e départie à lo la :)Ubslancia. E en après non motidia^ lo filh plus jove, ajustas totas eosas, aiie en pelerinîage en logaaoa région , e dégante aqui la soa âubstancîa, vivent Uixuriosament. E poisqu'el ac consuma totas cosas^ graiit faiii fo fait en aquella région, e el comnit^nce liave besogna ^ e ane ese ajoste à un eîptadin daquella région, e travie Ten la soa vîla quel paisses li porc ; e cubitava itmplir lo seo venlre de las silicas que manjavan le porc, e alcun u^'în donava à le. Mes retorna en ^i Hh : Quanti mercenar tiabundian de pan eu la nieîson del ineo paire, me yo palisso aici de fam; yo me levarey e annarey al niio païre e direy à le : O paire ! yo pechey al cel e devant tu , e ja noo
i Ce frtiTiJCnt dti Xi>urcâa Tt^tamrnr, èctit tn langtie raEti»iic \y9t U^i tiiîiiiiiri;! TauduÏB <}«i Viillée» tleii Hantai- A Iju^s, au Xllï'Alixlc, a^U- irn primé pour la prcnûiTie foii par M< ChiimpoilÎLjitvFjgcac« Jaiit
sey degne esse ape]Ia lo teo filh , faj mi essay h un de li teo mercenar.
E levant , venc al seo païre. Mes corne el fos encara de long , lo seo païre vec lui e fo mogu de misericordia , e corrent cagic sobe lo col de le e bayse le. E lo filh dis à le : O païre ! jo pechej al cel e devant tu, yo non soy degne esse apella lo teo filh. Mes lo païre dis al seo serf: Fo raporta viact^ la premiera vestimenta e vestic le, e done anel en la man de le, e ceauçamentas en li pe , e ameni vedel gras e Toccien , e manjen e alegran , car aqueste meo filh era mort e es reviscola , e era perdu e es atroba ; e commenceron alegrar.
Mes lo filh de le plus velh era al canp, e cum el vengues e sappies à la meison, auvie la calamella e la compagnia , e apelle un de li serf e demande quai fossan aquestas cosas, e el dis à le : Lo teo fraïre venc, e lo teo païre occis vedel gras, car el receop lui salf. Mes el fo endegna e non volia intrar. Mes lo païre de le issi, commença pregar li ; mes es rendent dis al seo païre : Vête yo syuo à tu per tanti an e unque non trapassey lo teo comandament, e unque non donnes à mi cabri che yo manjes cum li meo amie ; mes poisque aquest teo filh loqual dévore la soa substancia cum las meretres e vengu , tu
occies à le vedel gras. Mes el dis à lui : O filh ! tu sies tota via cum mi , e totas las mias cosas son toas; mes la conventava manjar e alegrar, car aquest teo fraïre era mort e es revîscola , e era perdu e es atroba*.