CORRESPONDANCE. LXXIII

cuiu reverentia coleru ac veoerari. Ne igitur graveris aut (lofaligeris qiUBstioDum varietate et multitudine, quibus quotidie aures tuas obtuudo, cum probe sciam Te Œdipo sapiontiorem eas solvere valere.

Non te fïigit, in antiquissimo illo de Nebulonibus * carminé, quod hodie denuo inter nostrates celebrari cœptum est, muita occurrere, quœ pertinent ad historiam teinporum , quibus Romanum imper iuin tum Attilas incursionibus , tum multo magis Tortitudine populorum Teutonicorum , quos Tulgo BaiiKiros appellant, a quibus equidem originem ti'abere magnopere glorior, vebementer concussum, denique prorsus deletum atque eversum est. Primo loco itaque diligenter mihi perluslranda sunt omnia quae ad Attilœ historiam spectant, tum Veterum testimonia, tum quae eruditonim nostri sseculi in eam rem congessit industria. Deinde cum Theodoricus Ostrogothorom rex, quem annales nostri rhythmici non invenusto anachronisme aequalem Altilse faciunt, in multis carminibus populari Dietrici Bemensis nomine celebratus , in epica Nebulonum narratione primarias occupet partes, investiganda erunt quae de eo et sede ejus Veronensi ab historicis latinis memoriœ mandata sunt, velim inprimis raecum communices quœ Tu de statu Italice sub Ostrogothis jampridem doctissima scripsisti.

Porro multus est in Nebuhonade sermo de Burgundionum regno , prisco illo , cujus sedes Wormalias ad Rhenum erat posita. Omnino autem maxime confusa est Burgundionum historia , propter perpétuas regni divisiones et varias, in universo populorum motu, gentis hujus sedes, quœ postremo magis versus meridiem migravit in regiones ad utrumque montis Jurae latus sitas, partim adhuc nomen ejus retinentes. Nescio an in annalibus episcopatus Wormatiensis aliquid lucis huic Burgundionum regno affundatur. Multo enim serius, nisi fallor, a Carolo Magno sedes Episcopi Catholici Wormatiœ constituta est, quoniam Burgundiones cum cœteris gentibus cognatis Attilœ tempère pessima Arrianorum haeresi laborabant.

Denique srire velim, an unquam regulus aliquis Francorum Frisiorum, aliarumve genlium, quœ istis temporibus tam saepe nomina et sedes mutare solebaut , sedem imperii sui habuerit in oppidulo Xanten ad Rhenum sito prope Weseliam. Ponitur enim in Nebulionade ibi regia principis cujusdam Sigismimdi, in provinciis inferioribus (vemaculo sermone die Niederlande) dominantis, fiiiique ejus Sigfridi, incliti fabulis herois, quem, quia ad instar Achillis nuHo telo vulnerabilis habebatur, nostrates comeum nuncupant, unde errore ridicule homines veteris sermonis ignari comutum eum fînxerunt. Pemoctabam aiiquando in itinere apud hoc oppidum Xanten , sed minime prsevidens , olim mihi antiquitates ejus remotissimas fore investigandas. Venit mihi in mentem , num foite nomen, neutiquam indolem Germanicam redolens , a Xantho Troadis flumine dériva tum sit. Notissima enim res est, Francos, multosque alios populos, Ronianorum aemulatione illectos, a Trojanis originem ducere voluisse , quo factum ut passim, sicuti Andromache Virgiliana « iiovas quasclam Ti'ojas cl rocidiva Pergama » coudèrent.

1 Li»s Nicbi'lungcn. — Éd.