OS LUSIADAS DE CAMOENS
Canto III, oit. 118.
Passada esta taô prospéra YÎtoria,
Tomado Affonso à Lusitana teixa A se lograr da paz com tanta gloria,
Quanta soube ganhar na dura guerra :
Oh caso triste, e dino de memoria,
Que do sepulchro os homens desenteira !
, Acontcceo da inizera e mesquinha ,
Que dépôts de ser morla foi raynha.
Tu sà , tu , puro Amor, com força cnui Que os coraçoens bumanos tanto obriga,
Déste causa à molesta morte sua,
Como se fora perfida inimiga :
Se dizem , fero Amor, que a sede tu*
I^em com lagrimas tristes se mitiga,
He porque queres , aspero e tiranno.
Tuas aras bauhar cm sangue huuian».