LL

ΛΆΖ2.Ο.Σ EU ETUXATTEY.

Prorsus legitimum est quod a longa syllaba primus ionicus imcipit ". Sed talem versum promiscue admissum esse cum Phalæceis vix quisquam sibi persuadebit. Satis igitur apparere censeo, composita esse ἃ grammalicis in quinto libro carmina trimetris et hendecasvyllabis et dodecasyllabis constantia *.

Demonstratum est, quid sit Phalæceus. Species est trimetri 1onici ita nata, ut Sappho peregrinos numeros sua arte temperaret exemploque suo posteros traheret, indolis ionicæ minime oblitos. Sed tamen peculiaris versus eral. Qui in uberrima Îvricorum carminum copia haud raro ita emergit, ut a poetis consulto eum tamquam certum et unum versum insertum esse appareat*. Nec tamen trimeter ionicus esse desinebat. Veluti in scolio notissimo quod binis Phalæceis quaterna membra Æolensia (quæ nunc non enarro) subicit, semel integer trimeter cum acephalo componitur : ὑγιαίνειν

x »ἢ Lu ns t Ὁ N ͵ x ι -.-.«- r Ξ ᾿ ΟΝ μὲν ἄριστον ἀνδρ' θνητῶι, δεύτερον δὲ φυὰν χαλὸν γενέσθαι ; semel etiam

1 Hoc quoque in Isyllo meo pluribus docui ; juvat Locricæ cantilenæ adscribere initium ὦ τί πάσχεις μὴ προδῶις ÈU ἱχετεύω, quam ad ionicos revocavi Comment. gramm., IV, 22.

2? Inerant præter hos etiam glyconei, fr. 44, ergo trimetri ionici libri spatium non explebant.

3 De Bacchylide, postquam hæc typis tradita sunt, edito, nihil addo: confirmat omnia. Cf. Gütting. gel. Anz., 1898. 148.

460 UDALRICUS DE WILAMOWITZ MŒLLENDORFF

cogentibus nominibus propriis ultimus ionicus ἃ longa syllaba incipit; ὥσπερ ‘Ag | μέξιος χά | ριστογείτων. Quæ ex ionica tantum na-

tura explicari possunt. Neque aliud tragici docent, ὁ quorum can- Licis pauca delibo Sophoclea. Hæc stropha in Ajace est 624-634 :

Ύ « 2 “ Là LA ’ H ποὺ +22 μεν συντῆοφος AUESA!, i ᾿ ἱ ᾿ τ δὰ - ἢ " ᾿ r a ; F4 ᾿ λευχῶ!: DE γηρα! μάτηρ νι ὁτὰν νοσουντὰ φοενομόρως ἀχούτην, du sh à ᾿ +

LALYOY αν λίνον

LE " - ᾿ " Es — V9 οἰχκτοῖς γόον ὄρνιθος 11,909 | - F 1 ὠ =" » ΦΧ ΘΌΝ ᾿ 5 * LE 7! GUTUOS, αλλ OSUTUYOUS LLËY GIOUS

δι, Ὁ 5" ’ - LT TE’. € 20RATATO". Ο ἕν 7TE 205" RETOUYT IL:

\ « - »ν 0 OÙ AA! πολιὰς AUUYU ὰ IIS.

- - ιν ς- | ——(hJ-UJ— φιυν ‘jus | muets βῇ bon ἡ ὦ» | UNIV — U—— «ἢ ἢ ρ."6Ρ.- --- | .ν.νϑ.65κσε- | \NI—- | | -- -- PU | ΒΝ | 1, ἂν ΝΣ | οὖ, Ÿ uses | —— | UU…

πὸ ἃ | ΤΥ | js

Perspicui sunt ionici plerique ; semel alteram ὁ longis syllabis suppressam esse peritum non morabitur. Pro dimetro bis poni ulvconeum, h. ὁ. dimetrum peculiari anaclasi natum, admisceri <emel dochmium, qui nomine suo prolfitetur numeros solitos se excedere, memorabile est, non quod infrequens sit, sed quia plerique has leges nondum recte perspexerunt. Ultimus trimeter propter speciem Phalæceam clausulæ idoneus Sophoeli visus est.

In Philoctetæ parodo prima et tertia stropha a disticho iMcipiunt quod prope abest ab epodo illo Theocriti. Alterum hoc est

ΙΝ LE] ᾿ ᾿ r 1 = 1! r 39 τὸ 00, τὸ ON, CETROTA “ p Ἢ

trimeter iambicus, in secundo metro anaclomenus. deinde trimeter ionicus Phalæceus; sequuntur glyconei, finem facit tetrameter

DE VERSU PHALÆCEO

dactylieus cum clausula iambica. Tertia antistrophus sic incipil 209 :

(2 Lu 4 e ως OUX =. Ὁ Ὃ TATA YTOT OC AVT

Rursus trimetrum iambieum ionieus excipit, sed in illo secundi metri una brevis suppressa est, hic alterius illius hendecasyllab 1

speciem præ se fert.

Philoct. 1140. Stropha est :

5 = . Α “ Ἀν Υ “ὦ; ᾿ Ayo οὖς TO! τὸ μὲν EU οἰχαιον

! nsA A \ πόντος 0€ LU, φῇονε οὰν - us ’ =!