C. — Rien de trop
» Quand Charlemagnea été couronné à Rome empereur d'Occident, Alcuin, que la maladie avait empêché d'aller assister A ce grand spectacle, exprime en ces termes la joie que lui causa le retour du nouveau César. •
Quotidie avida cordis inlentione, suspensis in verba ve-
nientium auribus, sollicitus eram, nuid mihi nunciarcnt de domino meo dulcissimo David : quando domum rediret, quando patriam reverteretur. Tandem aliquando, quamvis sero, vox optata concurrentium desiderii mei insonuit auribus : Jam jamque veniet, jam Alpes transivit, quem tanto animi tui fervore, o Albine, adesse oplasti. Tum ego repetens iterum atque iterum lacrymabili voce clamavi : O Domine Jesu, quare non das mihi pennas aquilae? Quare non translationem Habacuc prophetœ una die, vel etiam hora concedis, ut amplectar et osculer vestigia illiuscarissimi mei, et super omne quod in hoc mundo amari potest dulcissimi oculos videam clarissimos, verba audiam jucundissima ?
Ep. l?î),<id domnum regem.
• Le ton de liberté affectueuse avec lequel le savant parle à l'empereur, les fait aimer tous deux 1 . »