‹ Mélanges littéraires extraits des Pères latinsChapitre 346 sur 385 · III. — Ergo fiduciam talem habens in te, qualem in nullo · texte numérisé non relu

III. — Ergo fiduciam talem habens in te, qualem in nullo

Ersedecessorum tuorum a multis rétro temporious visa est hauisse, exsultat merito ubique et gloriatur in Domino omnis Ecclesia sanctorum : sed specialiter illa cujus utérus te portavit, et cujus uberatu suxisti (Psalm. XLVI1I, 13, 21). Quid ergot Nonne et mihi licet gaudere cum gaudcntibus? Numquid non ero unus de numéro lœtanfium? Exsultavi, fateor, sed cum tremore : exsultavi, sed in ipso exsuitationis meœ articulo,. timor et tremor venerunt super me. Ego enim etsi nomen patris deposui, sed non timorem, sed non anxietatem, postremo nec affectum, nec viscera patris. Gonsidero gradum, et casum vereor : considero fastigium dignitatis. et intueor faciem abyssi jacentis deorsum. Attendo celsitudinem honoris et e vicino periculum reformido, pro eo quod scriptum est : Homo, cum tn honore esset non intellexit (Psalm. XL VIII). Quod quidem ad causam magis, ouam ad tempus arbitror esse référendum : ut sic intelligatur aictum, cum in honore esset, non intellexit, ac si diceretur : Honor absorbuit intellectum.

IV. — Et quidem elegeras abjectus esse in domo Dei tui, et recumbere in novissimo loco in convivio ejus ; sed placuit dicere ei qui te invitavit . Amice, ascende supenus (Luc, XIV, 10). Itaque ascendisti in altum ; noli altum sapere, sed time, ne forte contingat sero miserabilem illam emittere vocem : A facie irx et indignatioms tuœ% élevons allisisti me (Ps. CI. 11). Altiorem

dans les bras désirés de son Epoux.

61 (ce qu'à Dieu ne plaise) vous recherchez Tos intérêts dans la gestion de .l'héritage du Christ, vous qui avex appris à lui abandonner et vos biens et votre personne, de qui donc l'Eglise pourra-t-elle attendre la liberté qui lui est due ?

III. — L'Eglise des saints toute entière attend de vous plus qu'elle n'a attendu depuis bien du temps des pontifes vos prédécesseurs ; c'est pourquoi elle se réjouit et se glorifie dans le Seigneur à l'occasion de votre avènement. Mais l'Eglise qui prend le plus de part à cette allégresse et à ces espérances, c'est celle qui vous a porté dans son sèin et dont vous avet sucé les mamelles. Quoi donc P Ne pourrai -je me mêler à la joie universelle?... Je me suis réjoui, mais, je l'avoue, avec crainte ; j'ai tressailli de bonheur ; mais la terreur m'a saisi au plus fort de mon allégresse. Car si je ne puis plus me dire votre père, j'ai toujours pour vous les inquiétudes, les sollicitudes d'un père, je vous aime et je tremble pour vous somme un

père. — A vous voir si élevé , je redoute une chute ; je considère le faite où vous êtes placé, et je vols aussitôt la profondeur de l'abîme où vous pouvez tomber. La hauteur est vertigineuse, et Je frémis, parce qu'il est écrit : • L'homme au comble des honneurs perd l'intelligence. • Ce texte doit, je crois , s'entendre ainsi : Les honneurs sont plutôt la cause des chutes qu'elles n'en indiquent l'époque, c'est-à-dire qu'on peut le traduire ainsi : l'homme perd le sens, parce qu'il a été élevé dans la gloire.

IV. — Vous aviex choisi de vivre méprisé dans la maison de Dieu, d'être assis à la dernière place à son banquet; or voilà qu'il a plu à celui qui vous avait invité de vous dire: « Mon ami, montez plus haut. > Sur ces pamlea vous avez pris la première place. Mais gardez-vous de 1 orgueil, et redoutes d'avoir à prononcer plus tard ce verset : « Seigneur, dans votre courroux, vous ne m'avez élevé que pour me briser. » Votre place est très-élevée, mais très-périlleuse ; plus elle est é minante, plus elle vous ai pose. Oui» c'est

quirj|té lbcuta sortiras es, sed non tutiorem ; sublimiorem, non sëcurioretn. Terribilis prorsus, terribilis est locu* iste. Locus, incju&m, in qtio.stas, terra sartcta est; locus Pétri est, locus Pnncipis Apostoforum,ubi stetemnt pedes ejus. Locus illius est, quem constîtuit Dominus dominum domos su», et principera omhis possessibnis suae. Si forte declinaveris a via Domini, se-

Sultué est in eodem loco, ut sit tibi contra te in testimonium. férito tali pastori, tali nutritio commissa est Ecclesia, cum adhuc tériera, cum adhuc in cunabulis esset ; cujus edicta magisterio, et exemplo ediicata, omnia terrena calcaret : ut pote qiii ex'cù&ttrat manus suos ab omni ihunere, qui dicebat de corde puro et conscientia bona : Argentum et aurum non est mihi (Act. m, 6)... .

V. — Quis mihi det, antequarh moriar, vjdere Ecclesiam Dei, sicut in diebus antiquis; quando Apostoti laxabant retia in capturam, non in capturam argenti vel auri, sed in capturam animarum ? Quam cupio illius té hœreditare vocem, cujus adeptus es sedem ? Pecunia, inquit, tua tccum ait in perditionem (Act. VIII, 20). 0 vox tonitrui ! 0 vox magnificentiœ et virtutis ! Ad cujus terrorem confundantur et corivertantur retrorsum omnes qui oderunt Sion. Hoc vehementer exspectat et omnino expetit a te mater tua; hoc iilii matris tuae. pusilli cum majoribus desidérant, hoc suspirant : ut omnis plantatio quam non plantavit Pater cœlestis, tuis m an i bus eradicetur. Ad hoc enim consfhutus es super gentes et régna ut evellas et destruas , ut œdifices ét plantes. Multi audito ïioc verbo dixerunt apud se : jam securis ad radicem arborum posita est. Multi dicunt in corde suo : Flores appafuerunt in terra nostra, temptis putationis a«U venit, in quo sarmerita inutilia recidentur, ut ea quœ prœvalent, uberius fructum afTerant.

Page 1