‹ Mélanges littéraires extraits des Pères latinsChapitre 356 sur 385 · A PIERRE LE VÉNÉRABLE , ARMÉ DE CLUNY · texte numérisé non relu

A PIERRE LE VÉNÉRABLE , ARMÉ DE CLUNY

Au tres-almé père Pierre, par la grâce de I Ieu, al >e de Cluny, le frère Bernard de Clairvaux, ollre ses salutations et l'assurance de ses indignes

1 . Je pense que les gémissements et les lamentations de l Eglise d'Orient sunt parvenus jusqu'à vos oreilles, et ont euiu votre cœur- Il est naturel, en ellet, qu'occupant un haut rang dans la société chrétienne, vous éprouviez une vive compassion pour cette églu votre mère et mère de tous les fidèle surtout en ces conjonctures où elle si allégée et exposée à de si périls. Oui, plu» est élevée la place qi grâce à Dieu vous tenez dans maison, plus grand doit être votre zèle pour ses intérêts. Où seront, je tous le demande, notre amour de 1 ieu notre chanté pour le prochain, si cœurs et nos entrailles sont

proximorum ? Imo vero si non satagimus quanta possumus sollicitudine, consilium aliquod et remedium tantis malis, tantisque periculis adhibere ; quomodo non ingrati convincimur esse ei qui abscondit nos in die malorum, in tabernaculo suo ; justius perinde ac vehementius puniendi, utpote tam divinœ çloriae, quam fraternœ salutis négligentes? Hœc vobis tam liducialiter, quam familiariter duximus suggerenda, ob gratiam utique, qua nostram indignitatem excellentia vestra dignatur.

II. — Nam et patres vestri, episcopi Franciae, una cum domino Rege et principibus, tertiauie dominîca post Pascha apud Carnotum urbein venturi sunt, et de hoc vcrbo tractaturi : ubi utinam mereamur habere praesentiam vestram. Quiaenim majjnis omnino magnorum virorum consiliis hoc verbum constat egere; gratum profecto obsequium prœstabitis Deo, si negotium ejus non duxeritis alienum, sed charitatis vostrae probaveritis zelum in opportunitatibus, in tribulatione. Nostis enim, pater amantissime, nostis quoniam amicus in necessitate probatur. Confldimus autem quod magnum huic verbo proventum prœsentia vestra prœstabit, tum pro auctoritate sanctae Cluniacensis Ecclesiœ,cui Deo auctore prœestis, tum maxime pro sapientia et gratia, quam vobis ipse donavit ad utilitatem utique proximomm, et sui ipsius honorem. Qui vobis etiam nunc inspirare , dignetur, ut non gravemini venire, et servis suis in nomine ejus, et pro zelo ipsius nominis congrcgandis vestram ad modum desiderabilem conferre praesentiam.

(Epistola CCCLXIV).

Page 1