II. EXTRAITS DU LIVRE DBS RÉVÉLATIONS DE MARIE ROBINB

Sequuntur quedam visiones ac revelationes facte Marie Rubine, alias dicte Vasconensi, super facto Ecclesie et pape ac régis Francie. Et primo sequitur epistola per eam missa Karolo, régi Francie, in tali forma.

Excellentissime princeps et mi metuendissime domine, placeat vobis recordari super rébus per me vobis alias narratis dominica proximo preterita. Namque, prout dixi vobis alias, quadam die, videlicet prima veneris quadragesime anni Domini 1397, ego indigna, existons in oratione et desiderio ardenti super salvatione anime vestre, vidi visionem quamdam valde mirabilem, et audivi, ac inlellexi vocem quamdam per virtutem divinam et secundum Dei voluntatem me alloquentem et dicentem michi : « Vade ad regem Francie et die ei ex Mélange» Paul F&bre. 30

parte mea quod me nolit oblivisci, quoniam causam non habei hoc faciendi : nam ego eum feci et exalta vi super omnes homines hujus mundi. Castigo etiam eum quando michi placet et bonum etiam yidetur, ut pater dulcis. Et tu remorare eidem verbum contentum in sacra Scriptura, scilicet : Malediclus est homo qui confidii in homine, et benedictus est ille qui confidii in Deo * . Habeat igitur illam erga populum suum pietatem quam vult me habere ad ipsum. Faciat unionem in Ecclesia per média illa que ego ei per te alias mandavi ; et caveat ne substractionem pape, scilicet Benedicto XIII®, faciat, neceam fieri permittat ; ymo eam toto posse suo impediat, quoniam bec tria peccata mortalia, videlicet superbia, invidia et avaricia, eam gubernant et fieri procurant. Die etiam quomodo apud Deum non sunt accepta omnia consilia hominibus complacentia, et quod faciat reparationem in Ecclesia mea super statibus qui sunt michi displiciti et odiosi. Deus enim ostendit in anno gracie et tempore passîoois sue status ei placentes et qui teneri debebant a prelatis, qui, tociens quociens contrarium agunt, operantur et contra Dominum et contra se ipsos. Non enim colorare possunt verbis vel factis neque cooperire quod nunc deberent in tantum super eis dolere in quantum eis complacent et ipsi delectantur in eisdem. Die etiam ei quod in qualibet diocesi faciat très mansiones sive collegia vel etiam plures vel paucio res, juxta reditus in eisdem existentes : quarum una sit dedita pro pauperibus et personis indigentibus bene approbatis in paupertate et fîdelitate, necnon pro antiquis senibus laborare non valentibus, altéra vero sit data pro pauperibus scolaribus, ut studeant et addiscant scientiaxn quamlibet utilem et probabilem et necessariam ad insti[t]uendam vitam humanam et ad relevandam fidem eamque docendam ignorantes ; aliam vero mansionem tribuat sive fundet pro deffendendis ecclesiis ab infidelibus inimicis fidei catholice ; vivatque prelatus ctun duobus servitoribus in administratione earumdem ecclesiarum, habendo tantum unum animal ad equitandum, siquando etiam oontingat eum infirmari, vel ita senem effici quod laborare in negociis Ecclesie ambulando nequeat. » Tuncque michi supervenit quedam nova cogitatio talia in me premeditans : 0 domine, Deus pater omnipotens, quam ei retributionem dabis, si faciat ut tu vis et dicis ? Cui cogitationi vox predicta talia respondit, dicens : « Nemo scit, nisi solus Deus. Ego enim dabo ei vitam perpetuam, nec senciet penas fetidas et corruptas infernales ; ymo de omnibus malis per eum perpetratis punietur in hac mortali vita, daboque ei etiam victoriam super omnes homines christianos et super unam magnam partem Sarracenorum. Sed, si