‹ Mémoire historique sur l'abbaye et la ville de Lure, suivi d'une notice sur le prieuré de SaintAntoine et les seigneuries de Lure et de PassavantChapitre 18 sur 27 · DE L'ABBAYE ET DE LA VILLE DE LURE · texte numérisé non relu

DE L'ABBAYE ET DE LA VILLE DE LURE

4H8. — 20 Juin. Translation des reliques de saint Colombin.

An no ab incarnatione Do mi ni millesimo C. octavo decimo,. îndictione XI , XXVI Ep. , uno concurrente , Pascbali aposto- Hco eodemque anno obeunte, tempore Humberli, Dei gratià abbatis hujus loci , Raynardiquc prepositi , nec non Anserico , Dei gratià arebiepiscopo Bisuntinensi , promittente XII kalendas Julii cenobio Lulhre interesse, sed, alio negotio posteà valdè magno interveniente , absente Hugone , ûlio comitis Gcrardi , ejusdem loci advocato, cum maire suà Hilvidi (1) , est facta sancti Columbini translatio. Et hoc in tempore Henrici romani imperatoris, Brochardo (Montis) Biliardi arebidiacono, Hubertoque Grangias arebidiacono testibus , Haimone Falconiensc , Gerardoque alque Hugone Grangias, Haimoneque sancte Marie testibus.

( Original déposé aux arch. de la préf. de Vesoul. )

1137. — ik novembre, Monlbarrey. Frèdèric-Barberousse donne à Ulric , abbé de Lure , l'assurance de sa protection et confirme les privilèges de ce monastère , à la prière de l'impératrice, Bèatrix de Bourgogne (V. p. 34.).

In nomine sancte et individue Trinitatis. Fredericus, divinà favente clementiâ , Romanorum imperator augustus ; imperialem celsitudinem decet predecessorum suorum pia facta , non solùm inviolabiliter conservare , sed etiàm censurâ sue auctoritatis alacriter confirmare , ut dum pietatis eorum emulatores existemus , eterne retributionis mercedem quam pro temporalibus bonis merentur accipere, cum ipsis particîpemus. Noverit igitur omnium Christi imperii nostri fidelium ta m presens etas quàm successura posleritas, qualiter Udalricus, abbas Lutrcnsis, ut à novis et indebitis vexationibus ecclesiam suam eriperet , obtulit nobis immuni taies Pipini quondàm régis, et Garoli, nec non et Ludovici, ac progenitoris nostri , Domini Henrici secundi , dive memorie imperatorum , in quibus invenimus insertum qualiter ipsi eamdem

(î) Sous-enlcndu prwniilnt*.

198 PIÈCES JUSTIFICATIVES

regalem abbaliam Lutrensem, ob amorem Dei, tranquillitatemque fratrum ibidem Deo famulanlium, sub plenissimà deffcnsioneet immunitatis nostre tuilione semper habuissent. Sane ut recenti morbo vexationis quoprefalaecclesialaborat, auxiïïi nostri novàmedicinà succurrere , precibus supràdicti abbatis inclinati et petitîone Beatricis , dilectissime consortis nostre imperatricis Auguste devicti, auctoritalem regum et imperatorum priorum nostrâ continu a vi m us auctoritale , et suprà dictam abbaliam Lutrensem cùm omnibus posscssionibus suis , quas nùnc habet , vel in posterùm libéraittate imperatorum, largitione principum, oblalione ûdelium, infrà poterit adipisci , in nostram imperialem tuitionem suscipimus et libertalem, quam felix parens noster Henricus secundus imperator aliique imperatores memorate ecclesie contulerunt, nos omni corroborationis munimine eidem confirmamus. Dccernimus igitur, et omni oyo precipimus observandum, ut nullus judex publicus vel qualibet judiciaria polcstas , in ecclesias vel loca aut agros, aut aquas, aut piscationes, seu reliquas possessiones quas suprà dicta abbatia infrà ditionem imperii nostri legaliler habct vel deinceps habuerit , ad causas audiendas , Tel feuda exigenda , aut mansiones faciendas , aut fidejussorcs tollendos , aut bomines ejusdem monastcrii tàm ingenuos quàm et servos distringendos, aut illicitas occasiones tàm à judiciaria potestate quàm à parte pontificum requirendas , nostris futurisque temporibus ingredi audeat, vel suprà mcmorata exigere, sicut in precepto priorum imperatorum continetur ; sed quidquid ibidem tàm de munifîcentiâ imperatorum quàm ceterorum Dominum timenlium hominum. legaliler fuerit traditum, perpetuô maneat inconvulsum. Et liceat memorato abbati suisque successoribus res predicti monasterii sub iinmunitatis nostre deffensione quieto ordine possidere ; abbatem inter se fralres eligant, quatenus eos pro nobis et conjuge nostrâ alque stabilitate imperii à Deo nobis concessi etconservandi,

jugiter Dei misericordiam exorare Et ut hoc nostrum pre-

ceptum maneat inconvulsum , manu nostrâ subtcr iirmavimus et sîgilli nostri impressione jussimus insignin ; dccernentes ut si quis hujus privilegii et statuli nostri tcmerator extiterit , imperiali banno subjaceat, et centum libras auri purissimi componat, medietatem camere nostre, et mcdietatem suprà dicte ecclesie. Testes quosque in quorum prœsentià bec facla sunt , subtcr notari fecimus, quorum nomina bec sunt : Huiubertus, Bisuntinus ardue piscopus, Heberhardus , archidiaconus, Matheus , dux Lutharingie , Berlolfus, dux de Ceryngen , Uladislaus , dux de Bohemià , Udalricus, cornes de Lentzburch, Hugo, cornes de Dagsburch. Ego Reginaldus cancellarius , vice Stepbani Viennensis arebiepiscopi et archicancellarii, recognovi. Data in Monte Barri, indictionc quintâ, anno Dominice incarnationis , millesimo c. lyi i, régnante

PIÈCES JUSTIFICATIVES. 199

Domino Frederiço , Romanorum imperatoro gloriosissiruo , anni regni ejus vi , imperii vcrô ni. Actum in Christo xvui calendas dece m bris, in Monte Barri, in regno Burgundie, féliciter. Amen.

( Archi9. du sém. diocés.-~-Communiqué par M. l'abbé Brocard.)

4 4 7g. — 5 mars. Le pape Alexandre III énumère les domaines de l'abbaye de Lure et en assure la possession à l'abbé Guy (V. p, 35.).

Alexander episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Guidoni, abbati monasterii sancte Marie Luthrensis ejusque fratribus, tàm presentibus quàm futuris, regularem vitam professis in perpetuum. Quoties à nobis petitur quod rcligioni et honestati convenire dignoscitur , animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congru uni impertiri c on sensu ni. Ea propter, dilect i in Domino filii , vestris justis pestulationibus ejementer annuimus et prefatum monasterium quod Bcati Pétri juris exlitit, in quo divino mancipati estis obsequio, ad instar felicis memorie predecessoris nostri Adriani Pape , sub beati Pétri et nostrà protectione suscipimus et presentis scripti privilegio communimus , statuentes ut quascumque possessiones, quecumque bona idem monasterium in presentiarum justè et canonicè possidet aut in futurum, concessione pontificum, largitione regum vcl principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, prestante Domino, poterit adipisci , firma vobisque successoribus et illibata permanéant, in quibus hec propriis duximus exprimenda vocabulis : Luthram cum appenditiis suis ; possessionem de Vulnens ; possessionem de Ponte; possessionem de Ballete ; possessionem de Boens; possessionem de Geneverulis; ecclesiam de Vy t cum appenditiis suis ; Bracteos et ecclesiam cum appenditiis suis ; Campaniacum et ecclesiam cum appenditiis suis; Planchiacum et ecclesiam cum appenditiis suis : Frais et ecclesiam cum appenditiis suis ; possessionem de Domno Benigno cum ecclcsià ; Chalunnler et ecclesiam cum appenditiis suis ; Taçez et eeclesiam cum appenditiis suis; possessionem de Gur, Lofens et ecclesiam cum appenditiis suis ; Frostiers et ecclesiam cum appenditiis suis ; in Alsatiâ curiam de JFincenei (1) cum appenditiis suis; ecclesiam de Iohiïs(2) cum appenditiis suis ; curiam de Volvessei (5) cum appenditiis suis ; curiam AeForlensei(H) cum appenditiis suis ; capellam de fTerreiS) cum omnibus appenditiis suis; jus quod habetis in capellà de Tutcellenem (6) cum omnibus que ad ipsum jus pertinent; pastionem Falconiensis terre quam Henricus Falconiensis dédit

(4) Wintienhcim. (J) Wolfcsheim. (S) Wœrlh.

|«j Lauw. (4) Forstwyr? (e) Tullelheim.

PIÈCES JUSTIFICATIVES

domui Fonds que ad Luthram pertinet. Statuimus etiam ut neque adyocatus loci ab eo aliquid injustè exigat , neque his que ad eumdem locum pertinent, injustitiam faciat. Decernimus ergô ut nulli omninô hominum liceat suprà dictum monasterium temerè perturbare , aut ejus possessiones auferre , vel ablatas retlnere , minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare , sedomnia intégré et illibata serventur, eorum pro quorum sustentations ac guber-. natione concessa sunt usibus omnimodis profectura , salvà sedis apostolice auctoritate. Ad indicium autem hujus à sede apostolicâ perceptc libertatis , decem solidos Basiliensis monete nobis nost risque succcssoribus annis singulis persolvetis. Si que igitur in futurum ecclesiastiça secularisve persona hanc nostre conslitutionis pagina m, sciens, contrà eam temerè venire tcmptaverit, secundô tertiove commonita, nisi presumptionem suam congruà satisfactione connexerit , potestatis bonorisque sui dignitate careat, reamquc se divino judicio cxistere de perpetrata iniquitate cognoscat et à sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliéna fiât , atque in extremo examine districte ultioni subjaceat; eunctis autem eidem loco jura servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi , quatenùs et hi fruclum bone actionis percipiant et apud districtum judicem premia pacis inveniant. Amen , amen.

Ego Alexander cathotfce ecclesie episcopus, etc.... Datum Late-. ranipermanum Alberti, presbyt. card. etcancell., tertio nonas martii, indict. xu, incarnat. Dom. an. m clxxvih, pontif. verô, Domini Alexandri pape m anno xx.

( Communiqué par M. J. FuiUeret. )

4229. — Avril. (Mon, avoué de Montbèliard, chevalier, assigne à V abbaye de Luta un cens de deux sols bâlois sur les propriétés qu'il a dans les villages de Bue et deMandrevillars. (V. p. 37 .)

Ego Otto, miles de Montebiligardo dictus advocatus, notum facio omnibus présente m paginam inspecturis, quod ego de consensu et laude uxoris mee et filiorum et filiarum mearum qui....laudarc poterant, pro remedio anime mee et predecessorum meorum (i), dedi, concessi in elemosinam puram , et libéré in perpetuùm possidendam do ecclesie Lulrensi duos solidos censuales , apud Bue et Mandreveler , persolvendos annuatîm in festo Sancti

[ M Le plus ancien des prédécesseurs connus d'Ollon , était Walpn , aussi avocat de MontMiard, qui fleurissait en HOâ.

PIÈCES JUSTIFICATIVES. 201

Johannis Baptiste, ab duobus mansis quos indè habeo (i); ità quod quicumque unum ex eisdem mansis tenuerit solidum unum persolvet; et si unus ex mansis vel arabo habitati non fuerint , omnes fructus mansi uti amborum mansorum tam in feno quam in tragiis, ut i in proventibus aliis, in manus ecclesie Lutrensis erunt , donec eis satisfactum fuerit de duobus censualibus stephaniensibus antè dictis. Incujusdem testimonium, venerabilis Dominus H, decanus Columbe monasterii , ad preces meas , sigillum suum presenti scriplo fecit apponi. Aclum anno gratie m. ce. xx. nono , mense aprili.

(Arch.dela préf.de Fesoul, titres de l'ancienne abb. deLure.)

1234. — Mai. Association de prières et debonnes œuvres entre les monastères de Luxeuil et de Murbach. (V. p. 45.)

Nul u ni sit omnibus quod talis societas et confraternitas constilutasit inter Ecclesiam Murbacensem et Ecclesiam Luxoviensem, S. ecclesiam Luxov. féliciter régente, H. verè Murbac. : quod commune capitulum ad invicem habebit, et si abbas Luxoviensis in Murbacensem monasterium venerit, capitulum, si voluerit, tenebit et vices abbatis quantum adordinem supplebit ; hoc quod abbas Murbacensis Luxovium faciet, quotiescumque eô venerit. Si verô fratres Murbacenses apud Luxovium morari voluerint, hi quasi unus de professis ejusdem loci ibi recipientur; hoc idem fiet de fratribus Luxoviensibus quotiescumque venerint in monasterium Murbacensem. Obeunte verô abbate Murbacensi, triennarium pro eo fiet in ecclesiâ Luxoviensi; hoc idem fiet de abbate Luxoviensi in monasterio Murbacensi, et prebenda pro eis ad invicèm dabitur, sicuti dari soletproabbatibusdefunclis. Audito verô obitu monachorum utriusque cenobii , signa omnia pulsabuntur et sep tem misse celebrabuntur, et unusquisque de sacerdotibus missam privatam unam celebrabit et alii non sacerdotes quinquaginta psalmos dicent. Pro omnibus verô fratribus utriusque cenobii infrà annum defunctis , générale tricenarium fiet ad invicem quod ....... (2) singulis annis in crastino omnium sanctorum. Et ut hec

societas jnviolata et inconcussa perpetuam habeat perseverantiam , nos abbates nominati sigillo conventuum nostrorum fecimus présentent paginam roborari. Actum anno Domini m. ce. xxx. quarto , mense maio.

(Arch. de la pré f. de Fesoul, titres de V ancienne abb. deLure.y

(t) Oi ion Vni's (avoué , avocat) de Mon(béliard. écuyer, fils du chevalier OUon, donna en 1248, deux meix de (erre «situés a Maudrevillers , en la paroisse » de Buo ,» à l'abbaye de Belchamp, près Monlbéliard, ainsi que (nuire qu'il, possédait en dixmcs, bois, prés et autres choses au village cl (cmloire de DAIe.

(2j Lacune par vctuslé.

PIÈCES JUSTIFICATIVES

4256. — Août. Cession de la mairie de Qliampagney au monastère de Lure. (V. p. 48.)

Je Vautiers Pogresse de Planchiers , home de léglisc de Lure , faz à savoir à toz ces qui varront et orront ces présentes lattres que je aie aquilé et aquite nostre signor labé et liglise de Lure de totes les greuses et de totes les covenances que je aie aues ne que aués. ie ai envers ledit abé ne envers ladite église , por chiez (1) de la mairie de Champagné ou por autres choses, ne je, ne autres por moi nen pouons rien réclamer envers ladite iglise. Et se je ou autres volient aucune chose réclamer ou por lattres ou por autres choses envers ladite église , que cil recheus (2) ou cil requist (3) ne valist rien. Et por totes les convenances que lidite iglise envers moi a aues en quelque méniere que ce fust , il me donent à ma vie la grange de Planchiers et la tenure (h) qui y a tiert

et trois bichoz de bief chascun an de lor dîmes. Et por ce

que soit seure chose , ie lor ai doné ces lettres on tesmoignaige , scellées des scels nostre signor Guion de Ronchamp, nostre signor Viet d'Estobon, nostre signor Simon de Cléregote et nostre signor Regnaut de Champagné (8). Ces présentes lettres douées en lan que le milliaires corroit par m. et u« et lvi ou mois d'aoust. (L, S.) (L.S.) (L. S. (L. S.)

(Atch. de la préf. de résout, titres de l'abb. de Lure. )

4257 sept, et 1323 février (V. S.). — Lettre de Hugues de Bourgogne, curateur d'Othon, comte de Monlbèliard, à V officiai de Besançon, renfermant Vacte d'une vente faite en 4257 par Vabbé Viard à Richard de Bel fort des possessions de Lure dans diverses localités. (V. p. 48 et 55.)

Viro venerabili et discreto Domino officiali Bisuntino , Ilugo de Burgundià, curator datus ex causa nobili domicello Othoni , coin Ui Montisbiligardi , fi] io quondàm nobilis et polentis viri Domini Regnaudi de Burgundià , fratris nostri , quondam comitis Montisbiligardi prœdicti , executorque testamenli dicti Regnaudi , salutem in Domino. Cum religiosus vir frater Fulco de Melincuriâ, abbas monasterii Ludrensis , ordinis sancti Benedicli , Bisuntina? diœcesis , nomine suo suique couvent ûs et monasterii Ludrensis

( i ) Pour chef, pour cause .

(i) H fiche relie.

[*, Héquiailion , requête.

(4) Immeubles , terres.

(»] Ce sont les curés de ces quatre village*

PIÈCES JUSTIFICATIVES

pnedicti , pluries nos interpellaverit et requisiverit, et de die in diera interpellare et requirere non désistât , super villa de Tavez, terris , redditibus et appenditiis quae ad dictam villam dignoscuntur pertinere, quam pridèm villam cum praedictis terris, redditibus et appenditiis dictus abbas asserit ad jus et proprietatem dicti monasterii pertinere , eas tamen Regnaudus, tempore* quo viam universae carnis est impensus, tenebat et ante per m mita tempora tenuerat et indè fruclus percipiebat et levabat : supplicans humi~ liler dictus abbas quod nos de praedictâ villà , terris , redditibus et appenditiis ejusdem , ipsi abbati et conventui dicti monasterii de Ludrà gaudere et fructus percipere permittamus. Et cum nos eidem responderimus quod quamvis p raidie ta quondam ad jus et proprietatem dicti monasterii de Ludrà pertinuerint , tamen olim, jure et titulo litterarum infrà scriptarum , ad dictum Regnaudum fratrem noslrum et suos praedccessores praedicta omnia de haereditariis bonis ipsius ecclesia? fuerant acquisita , et insuper praescriplione longi temporis ipse Regnaudus et sui prxdecessores praescripserunt, titulo emptionis in ipsis lilteris memoratis; idem abbas replicabat dictum titulum tanquàm minus sufficientem non valere , et insuper praescriptionem praenotatam multimodô fuisse interruptam. Nos ad quem perlinet, quibus suprà nominibus, jus dicti Othonis deffendere , nec tamen vellemus jus dicti monasterii de Ludrà in praediclis in aliquo impedire , nec decens est quod de causâ quaî ità nos tangit , ut pramiissum est , cognoscamus ; vos affectuosè rogamus et requirimus, et nobis placet quod vos, vocatis illis qui erunt vocandi , de jure dicti abbatis et conventûs, nomine dicti monasterii, in praedictis, simpliciter et de piano sine figurà , prout volant novissinue sanctiones , secundùm qualitatem negotii cognoscatis , et utrique partium auctoritate ordinarià jus suum decernatis, dictum negotium fine debito terminantes ità, quod nobis non possit impingi quod nos simus calumliiosè jurium diclae ccclesiœ impeditores , nec négligentes in dicti Othonis juribus deffendendis pariter et tuendis. Et scquitur ténor memoratarum litterarum:

Nos Viars, par la grâce de Deu , abbés dé Lure , et toz H covens de ce meime leu, façens savoir à toz ces que varront ces présantes lattres, que nos, por lou grant profit de nostre iglise qui estoit oppressée de debtes en mains des uns et d'autres debtours , avons vendu antièrement àRechartde Belfort(i), le fil douVilame de Roppe qui fut , à lui et ses hoirs permainablement , quanqne nos avons et dabvons avoir à Tavez , c'est à savoir an iglise , an

(») Lui et son frère Bourcard sont déjà mentioooés en 1243. Mort avant 12s», il laissa deux BJl , Villaume et Gauthier de Belfort, ce dernier trésorier de l'église deMorinie. plus tard Térouenne (V les H— VIII et XVI ci-aprés) , et une hllo, Oudeioet, femme de Henri de Delémont, éruypr.

PIÈCES JUSTIFICATIVES

dismes , an homes , an terres , an prez , an bois , an champs et an aiguës, et an totes les appandises de cet leu ; c'est à savoir à Bruvelier quanque nos i avons , et ce que nos avons à Bians , à Laire et à Tromoins et à Cothenans et à Désendans le tout , et tel rason corne nos davons avoir àMontenois, et ce que nos avons àSymondans et à héricourt et à Banveler , en tous ces leus , fuer le fie de Banveler et celui de Cothenans (i) , pour VIHc livres et cinquante d'estevenans (2) , lesquels nos recehues avons en pécune nombrée et paies ès dentés de nostre église ; et totes ces choses devant dites nos 11 davons garantir vers totes gens en bonne foy. En tesmoignaige de ces choses nos Viars et toz li covens de Lure devantdit avons scélé ces présantes lattres de nos scelx. Ce fut fait en Tan que li miliaires coroit mil douz cenz cinquante sept ans ou mois de septembre.

In quorum omnium testimonium sigillum nostrum praesentibus litteris duximus apponendum. Datum die Jovis ante festum Beatr Mathise apostoli , anno Domini m. ccc. vigesimo tertio.

4283 (V. S.) — 11 Mars. Renaud de Bourgogne, comte de. Montbéliard et Guillemette , sa femme, remettent à l'abbé de Lure et à sa communauté une partie de la dette qu'Us avaient contractée envers son prédécesseur, le comte Thierry III. Ils obtiennent, en échange, la jouissance des villages de Châlonvillars et de Frahier pendant trente ans. (V. p. 50.)

Nos Renaudus de Burgundiâ , cornes Montjsbiligardi, et Guillemeta ejus uxor, notum facimus universis présentes litteras inspecturis, quod vii i religiosi frater Petrus, electus Lutrensis, totusque conventus ejusdem loci , pensalà et consideratà utilitate ccclesiîe Lutrensis praedictae , diligentique deliberatione et tractalu super hoc habitis, pro exoneratione plurimarum peeuniœ summarum quibus prœdicta ecclesia Lutrensis , ex certis et justis causis , erat in nostris manibus obligata , ratione successionis. inclytœ recordationis Thierrici, quondàm comitis Montisbiligardi, nobiscum composuerunt et nos cum ipsis composuimus et concordavimus super prxmissis unanimiter in hune modum : Quod nos deliberalo consilio , ex merâ voluntate et liberatione nostrà , non vi , non metu ducti , sed ex certà scientiâ quittavimus , quittants, remisimus et remittimus, communiteret divisîm, et quittos clamamus prajdictum electum et conventum ecclesia? Lutrensis ,

(0 Voir lo n« IX à la paec 206.

9) Somme équivalente à 20,000 francs et au-delà de noire monnaie actaeHe.

(Arch. de la pré f. de Vesoul , titres de Lure. )

PIÈCES JUSTIFICATIVES

hoc tractantes et gratantcr à nobis recipientes et acceptantes nomine dicta? ecclesiae, nec non et ecclesiam s uam , super omnibus debitis in quibusipsi nobis et dicto Thierrico praedecessori nostro, quondàm comiti Montisbiligardi , et aliis praedecessori bus i psi us Thierrici qui fuerunt comités Montisbiligardi, à temporibus rétroactis usquè ad diem confectionis praesentium , quàcumque de causé fuerint obligati , et spccialiter et expressè omnia débita , omnia jura , omnes actiones reaies et personales quae et quas ha-

bebamus, tàm nomine nostro quàm omnium nostro-

rum praedecessorum nostrorum existentium tune et in temporibus retroactis , nec non et omnia débita in quibus tenebantur nobis ratione bonorum Verneri de Estobon , confiscatorum in manu nostrà, nec non et omnia débita pro quibus villa? de Fraiero et de Chalon vêler nobis et praedecessoribus nostris sunt et fuerant obligata, et omnia alia débita quae ad manus nos Iras devenerunt ratione successionis praedictae , quoeumque modo et nomine censeantur. Pro nobis verô et nostris retinuimus tria débita, videlicèt débit uni in quo dicta ecclcsia Lutrensis tenetur Vuillelmo de Grangiis et suis haeredibus , et debitum in quo tenetur Bysancio de Fraiero , et debitum in quo tenetur magislro Guillelmo de Belloforti : de quibus tribus debitis non quittamus ecclesiam suprà dictam , sed de omnibus aliis debitis contingentibus praedictos electum et conventum et ecclesiam Lutrensem absolvimus penitùs et quittamus ; promitlcntcs eisdem quod si aliqua instrumenta vei aliquae litterae invenientur in posterùm vel exhibeantur de quibus quittât ionem facimus, nullius erunt efficaciae seu valoris, et dictos religiosos et ecclesiam Lutrensem praedictam in pace tenebimus et in pace teneri faciemus , et indemnes ab omnibus suprà dictis, omnibus et singulis debitis praenuntiatis, praeter quàm de tribus debitis quae superiùs sunt spccialiter excepta. Hanc autem quittationem promiltimus et tenemur dictos religiosos et ecclesiam Lutrensem in perpetuùm prosequi , tenere et observare inviolabiliter ; nos terram nostram , hœredes et successorcs nostros in manibus praed. religiosorum et ecclesiae Lutrensis , per juramenta nostra super sancta Dei Evangelia corporaliter praestita , pro praedictis expressè et specialiter obligantes. Et si occasione praedictae quittationis , praedicti religiosi et ecclesia Lutrensis damna aliqua aut aliquid interesse incurrerintaut sustinuerint, nos damna et interesse hujusmodi eisdem resarciri et restaurare tenemur : ad quod faciendum nos et haeredes nostros obligamus , sub obtentu praestiti juramenti ; renuntiantes in hoc facto omni juris scripti

et non scripti beneficio , etc Et ego Guillemeta

praedicta , beneficio restitutionis et privilegio dotis et donationis propter nuptias , de utroque certiorata specialiter , renuntio et expressè in hoc facto.

PIÈCES JUSTIFICATIVES

Et pro quittatione hujusmodi , electus et convenUis occlesiae Lutrensis suprà dicii nobis et hœredibus nostris dederunt^ concesserunt et tradiderunt duas villas suas videlicèt Chalonvêler et Fraiers cum omnibus juribus , rcdditibus et pertinents earumdem villarum , usquè ad trigenta annos , incipiendos et continué complendos et venturos à die confectionis prassentium litterarum , à nobis et haeredibus nostris continué possidendas et tenendas, exceptis preesenlationibus ecclesiarum et patronatibus villarum praedictarum , quas et quos dicti religiosi in liujusmodi donatione sibi retinuerunt ; in quibus praesentationibus et patronatibus nos nihil juris habere confitemur. Post autem trigenta annos elapsos , immediatè villae praedictae, cum omnibus juribus et cum omnibus acquisilis quae ibidem fient , et cum omnibus bonis mobtlibus et immobilibus quae in pradictis villis nos et haeredes nostri babuerimus , et omnis possessio praedictorum omnium juris et facti, in eo statu in quo erunt, anno tricesimo à confectione prassentium , ad jus et proprietatem praedictae ecclesiae Lutrensis revertentur et pacificè remanebunt , sine reclamatione et perturbatione qualicumque , tamqnàm haereditas propria ecclesiae supràdictae. In cujus rei testimonium sigilla nostra praesentibus duximus apponendum et cum sigillis nostris sigillum venerabilis capituli S. Maimbodi Montisbiligardi fecimus apponi. Nos autem capitulum S. Maimbodi praedictum, ad preces et requisitionem nobilium Renaudi , comitis Montisbiligardi et Guillemets? ejus uxoris praedictorum, unà cum sigillis suis, sigillum nostrum prassentibus duximus apponendum. Actum , anno Domini , m. ce. octogesimo tertio, undecimo mense MarUs (I).

De ces trois sceaux le premier représente Paigle de Bourgogne, et on lit encore autour : .... Montisbiligardi; le second porte cette

inscription : S. Guil comiUssœ Montisbiligardi f. Le sceau

du chapitre de saint Maimbeuf est entièrement détruit.

( Jrch. de l'ancienne abbaye de Lure , préf. de Fesoul.)

Page 1