II. Miraculum

Placuit etiam summse divinitati eumdem Sanctum Autbertum commendare alterius ostensione miraculi.

Duo siquidem, ex ejusdem cœnobii fratribus, jam per aliquot dies acut8e(l) febris incommodo vexabantur. Horum alter senilis, alter vero 3etatis videbatur esse juvenilis. Is ergo qui alterum aetate prœire (2) videbatur, ablui ipsius Sancti Auberti caput, ipsumque liquorem sibi ad bibendum deferri precabatur. Quem delatum sibi, cum fide suscipiens, hortabatur secum bibere causa remedii prsefatum juvenem, qui omnino cœpit renuere, asserendo se malle mori quam liquorem per caput hominis mortui distillatum bibere. Cujus ille senior irridens levitatem, allatum potum solus ebibit. Eadem hora pristinae restitutus sanitati in crastino se sancto conventui reddidit. Ipse vero alter gravissima mox correptus est infirmitate, qua

*^' >■ Il ^ ■■■ Ml ■—■■■i ■ ■■ ■ ,■■■■■■■ I ,,,m^ ■■ — — ^»^— ^—1 —i— ^M^^p^»^—— ^^— ^wp— ^^^^ aa I

(1) Anhelos, Mémoire de la Société des Antiquaires de Nojftiandie, T. XXIX, année 1877.

(2) Proire. Ibidem.

augmentum de die in diem sumente, infra octo dies terminum suscepit vitse.