HORTULUS
HanCy quam tnitto, cucurbitam recentem, Magnitudine, pondère^ et sapore Mirandam, tulit hortus ille noster, Quem tu, nomine plus satis venustOy Arvum pensile^ Prœdium infenestra Varronisque soles vocare Fundum.
Quin idem modicœ ministrat ollœ Lactucam, intubay porra, portulacam, Buglossumque, apiamque, brassicamque.
Et quidquid tenui est opus culinœ; Quœ longe meliora sunt palato Quam quœ sunt medioforo coempta,
At quum, vere tepente, prima tel lus Sinum exporrigit ad novos calores, Totam illamfaciem hortuli videres Gravemfloribus undequaque mixtis, Et prœgnans violis solum^ rosisque Multa cum Clytie^ aureoque acantho Solanoque, hyacinthinoque flore ^ Quœ pratum domini perambulantis Spargunt naribus intimis odorem,
Dein quumfervidus œstas urit agros, Quam lœtasfacit aima vitis umbras Tanquam porticus excitata ad Arcton; Singillatim ubi cernere est coactis Pendentes laquearibus racemos; Hinc rubras cerasos, amjrgdalosque Et prunos geminas, pyrosque, quales Forsan Gai lia nonpropagat usquam.
RECUEILS DIVERS 3i3
Quid buxos référant, et brèves genistas, Et tardas hedera morente lauros, Pulchroque ordine consitas cupressus, Quœ mira specie ambulacra vallant^ Ceu totum paries virens per annum?
Vix credas quoque Persicam esse tnalum, Hoc hoc tempore quo loquor, rubentes Quœ sustentât adhuc honesta fœtus ^ Hybernasque reserunt ad pruinas In nudo, etfoliis carente ramo,
Hœc si conspiciaSf Thuane, quœque Tempestate sua {ut soient quotannis, Mutata facie soliy reverti), Quod iuforsitan esse Martialis Credisiprœdium Adonisque testant, Dices Hesperidunty aut Platonis hortos; Ridebisque libens imaginosam Et vanam domini beatitudinem, Contentant exiguo perinde agello,
Ex autographe.
EJUSDEM, AD DOMINUM PUTEANUM, SENATOREM PARIS,
Isto carminé rusticus poeta Vix tandem, Puteane, te salutat^ Commendatque tibi suas Camœnas, Etsi non tibi cognitas ( ut illœ Non sunt in pretio uspiam tenendœ), Verum Scaligero iuo probatas.
Ah! quam me pudet indecora Musis Fori jurgia persequi coactum^
Et tCj qui Aontos amas lepores, In partem quoque tœdii vocare.
Sicfato^ PuteanCy comparatum est, Ut qui commoda civium suorum Procurant, patriamque publicumque Privato anteferunt bono lubenter, Illos invidia usque prosequatur.
Quos ni protegat iste Galliarum Integerrimus omnium Senatus, Jam non percipio vel unde sperem, Vel quo con/ugiam, quibusve in oris Virtutes miser œ exulare possint.
Vos, qui penditis œquitate lances^ Hinc motam esse mihi videte litem ; Quod novœ stabulum Augiœ repurgans Effrœnœ, indocili, improbœ juventœ Tandem imponere cogitant habenas; Si quid durius acriusque gessi, Istud, crédite, postulant usus Et licentia pervicax reorum; Sifeci male,judicate sontem, S in feci bene^ mittite innocentem,
N. Rapinus,
Âpud Inferiores Pictones UtruncuUtor.
Ex autographo.
IN INSULANUM PRAGMATICUM. PRO JOS. SCALIG.
HENDECASYLLABI
O res ridicula, et simul pudenda, Ira digna simul, simul cachinno !
Asellus ruber, Arcas, insularis
RECUEILS DIVERS 3i5
Cui ter go excoriata pellis hœret, Cornu lucidiorque, tritiorquCy Excussis veluti sacro sub œstro Clitellis loculisque sarcinarum, Lucentem aéra calcibus lacessii Et solem impetit, et rudens sonore, Ipsa in sidéra naribus reductis Dentés labraque tardius repasta Horrenda movet oscitatione.
Novus Marsyas bardus Insulanus, Urbis fabula nota, fœx Palatii, Post putres carie situque saccos Tractatos maie, postque virulenta Fori stercora litiumque sordes, Impuris manibus retorto et ungue Ad mysteria sacrosancta Divum Prorepit luculentus, et Sororum Conturbat sacra limpidosque fontes.
Ipsum quinetiam vocare Phœbum In certamina prœpotenter audet Démens^ quem neque Marsyœ cruores Nec suspendia Bupali et Lycambis, Nec victi stolidus pudor Daretis Terrent dispare congredi duello.
Hue advertite, Apollinis ministri^ Et vos, Castaliœ quibus sorores Claram cum cithara dedere vocem; Et quos mens melior removit atro Vulgi apulvere, lautiusque doctos Lavit flamine purioris undœ.
Indignamini, et admovete dextras Ad vanos asinif rementis ictus:
Et trusum in caveam^ utferum caballum Calces cruraquefune colligatum.
3i6 PIERRE DE L'ESTOILE
Calcitrosum animal secate mecum FI a gris y verbere, fuste, vecte^ conto, Direptaque cute iliisque apertis^ Nudis tergoribus révulsa pellis Uno vulnere tota distrahatur,
Talenij Scaliger^ exhibere scenam Tibi ardent juvenes senesque mille Miscentes studia in tuos honores.
In pœnamque petulci homuncionis; Quando hoc non operumfuit tuorum Illum ut fulmine flocculum fer ires, Nec tanta satis ille dignus ira.
At tu viceris optime tacendo, Spectans supplicium eminusjocosum, Lictoresque acuens triumvirales, Risu non sine plurimo coronce,
N. Rap., p.
Ex autographo.
AQUO PISCATORIUS
Cjrmbula cœnosum plant is impulsa per œquor Semiviro vehitur^ semivirumque vehit.
AQUO VECTORIUS
Très tina in cymba : vector sedet integer unus, Et duo dimidii cymbam ope cruris agunt.
Cernuntur tantum duo brachia cruraque bina Implexis uno corpore corporibus.
Et tria cum triplici capita extent corpore^ credas Geryonem extremo ludere in Oceano.
N. Rap., p.
Es autographo.
IN PULICEM PICTAVII DECANTATUM
Dicta dies Pulici, quod erat temerarius ausus
Virgtnts intactos dilacerare sinus, Stabat amans actor lesœ pro jure puellœ,
Index de lepida lite sedebat Amor.
At reuSy ut caussœ diffidensy hue modo et illuc
Dessility et modo adest, et modo rursus abest. Tandem desertis vadibus bis terque vocatus
Defuity et totajam statione latet.
Illum seu terret gravitas augusta Senatus,
S eu mage brumali frigore terret hyemSy Excitât interea patronos undique, et illos
Quos scit supremi lumina prima for i, Hinc Pascalis, et hinc Caupinus, Osellius, et tu,
Mango, patri doctas nate secuie vias^ Absenti Pulicifacundo carminé adestis
Et vestra crimen diminuistis ope.
Dulce patrocinium : sine quo, reus ille misellus
Inter proscriptos adnumerandus erat!
N. Rap., p.
Ex autographe.
