II. PRECATIO MERIDIANA

Jam sol citato sidère Suprema cœli culmina Perurit; aima fervidis Tellus calescit ignibus.

At tUy beato lumine Accende corda frigida, Pater bénigne, et omnibus Tantos piorum sensibus Igncs amoris excita, Ut quicquid Orbis continet Pne te sit illis sordidum, Nec ulla vis hune fervidum

Amoris sstum temperet, Sed usque crescens omnia Convexa Cœli transvolet, Summoque Patri vivido Nos jungat insolubili. Has nos ab imo pectore Precationes mittimus Tuas ad aures, maxime Terrae marisque Conditor.

Tu vota nostra numine Dextro secunda, idque ad tuam Concède nobis gloriam !

AD SCEVOLÂM SAMMÂRTHÂNUM

Il la meo quœris fuerint quant grata palato

Sammarthane , tua quœ mihi missa manu?

Sic placuere mihi tum res, tum verba legenti,

Séria sive tones, sivejocosa canaSj Sive elegos fundas fœcundo ex pectore versus,

Sive, quod obstupeat Pindarus ipse, sones Parcus ut in nostri laudandus vatibus œvi

Mirando nequeam, par satis ipse tibi.

Th. Beza.