PAU BAUDRI, ABBÉ DE B0UR6UE1L
Nec nunc auderem prsemittere carmen ad illam ,
Sed volait mandans carmen habere meum.
Qaidiibet andivit nuper de carminé nostro ,
Innnit applaadens quatenns adicia.
Adido non qnod par esse suœ probitati
Possit , sed vigeat ex probitate saa.
Materies grandis mea carmina nobilitavit , 60 Non mea nobilitant carmina materiam.
Hancmomm probitas^hanc castum pectus honestat,
Hanc nobilis soboles ornai amorque viri. Sunt tamen et mniti, quos commendare pnellis
Et decus et probitas et sua forma queat, Hanc qui teptassent Sed quid leptasse javaret 7
Servat pacta sui non violanda torî* Hanc décor insolitns et insequiparanda venustas ,
Commendatque simul gratia colloqaii.
Sed quis tam duram silicem moUire valeret 7 70 Inspiciunt sine re , sed juvat inspicere.
Prœmia magna putant dam spe pascnntur înani ,
Irritantqae suos banc inhiando oculos.
Nec mirura, qaoniam species sua tanta refulget ,
Debeat ut cunctîs prsefore virgînibus.
Hanc ego vidissem nisi rosticns erubuissem ,
Ipsam quippe loquens inspicere erubui.
Tune nisi palantes obliquarentur ocelli ,
Mox exbausisset omnia verba mibi :
(jorgone conspecta, quam plures destituuntur 80 Taliter a propriis protinus offlciis , Et coram Circe sic multi diriguere :
Non etenim poterant numina ferre deœ.
Vix ideo vidi , vidisse tamen reminiscor ,
Ut reminiscor ego somnia visa mihî.
Sic me sœpe novam lunam vidisse recordor ,
Vel cum vix video meve videre puto. Vix ipsam vidi , sed sicut et ipse recordor ,
Dianœ speeies anteferenda sua est.
Participeturus verbis ipsius, ad ipsam 90 Âccedo, et tbalamos ocius ingredior.
De me quippe suis , veluti prœsaga, minislris Dixerat : bac de re promptius excipior.
192 POÈME ADRESSl^. A ADÈLE, FILLB DE GUILLAUME LE GONQUIÊRAINT»
Obstapui futeor , substans in limine primo ,
Elisios campos esse ratus thalamos.
Nam tbalamos operis aulœa recentis obibant ,
Quœ cum materies tune preciaret opus :
Serica materies , opus est quod vivere credas ,
Quod nobis iteret bistorias veteres.
Hinc videas elementa novo moderamine juncta , 100 Et librata suis singula ponderibus ;
Antiquumque cahos videas in parte séquestra ;
Aer , terra manent insimul , ignis ^ aqua. AsUterat dictans operantibus ipsa puellis ,
Signaratque suo quid facerent radio.
Ërumpit cœlum , tellus manet , ignis et aer
Jam yelut evadunt mobilitate sua.
Gorpora juncta simul faciunt, et corpora vivunt ;
Desuper ut decuit est opifex operi.
Pigras dilabens terras interluit annis ; iiO Undœ concretœ conficiunt maria.
Vivunt impariter jumenta , volatile , repens :
Omnibus bis superest, ut dominetur, homo. Hinc ad diluvium protendit linea patrom :
Nomina scripta legas , gesta recensa notes. Arbore sub quadam stetit antiquissimns Adam ,
Fructus carpebat Eva , viroque dabat.
Quidam crudelis frater, crudelior hoste^
Atque homicida Chain percutiebat Abel.
Ecce locum videas quem turba vocat Paradisum. 1!20 Hic quasi perpétuât inveteratus Enoch. Diluvium campis superest et montibus altis,
Dumque natare licet vivida quseque natant : Et cervus , et lupus , et bos , et tigris , et agnus
Pace nova mittes ecce natant pariter.
Mirantur montes in summo vertice pisces ;
iEquora mirantur quod leo piscis erat.
Uvic quoque deficiunt vita sibi déficiente ;
Quae modo vivebant putida tabe fluunt His inhiare fuit horrorque et grata voluptas : 130 Omnia sic videas ut quasi vera putes. Arca ferebatur quod etulit impetus undœ ;
Imbres deficiunt , et minuuntur aqnse.
PAR BAUDRI, ABBÉ DE BOURGUEÎL. 193
Apparent montes , occalla renascitur arbor ,
Hinc procera magis quo tenaatur aqua.
Ecce refert oleam rediens lutulenta columba.
Putribii^ incumbis , corve , cadaveribas.
Limosi montes limosaqae paruit arbor ;
Lurida visa fuit quœque superficies.
Hoc opus , hoc vélum thalamî primordîa vestit 140 nia parte domus qna domus est brevior.
Ât domus in longnm , velis obtenta duobus ,
Temporîs ejusdem dissona signa dabat Sensus imaginîbus erat alter , et altéra gens est :
Hac genus hebrœum , bac fabula grœca fuit Tune videas Noe plénum cratera tenentem ,
Et veteris reliques historiée titulos.
Pectine sublimi discernit sidéra canus ,
Defectusque senex gignere discit Âbram.
Excidium Sodomse signatur, sulpbura, flammœ : 150 Obnubunt frontem conscia corda manu. Antiquus Jacob virgas decorticat estque
Astans propter oves , pastor et ipse gregis. Venditus est Joseph, Pharaonis et horrea complet ;
Fratribus indulget , redditus ipse patri. Ecce videbatur famosi gloria Moysi ,
Israhelitam qui doceat populum.
Nec minus et Josue succedit in ordine Moysi,
Succednntque duces , regnaque judicibus.
Quœ memoranda putes et claro digna relatu, 160 In veli série singula conspiceres.
Gonsummatur opus veli sub imagine regum ,
In reges tempus duciti^r a patribus.
En David magnus fulgebat , gloria regum ,
Cujus in seternum fama superstes erit.
Hic puer inter oves caput amputât ipse Goliœ :
Hic latet , hic tandem regia sceptra tenet Hinc Salomonis opes et cetera facta sequuntur^
Et reges alios illud opus memorat.
Alterius veli spaciosa volumina grœcas no Ostcndiint urabras el sua sacra tenent
i9li POÈMB ADRESSÉ A ADÈLE, FILLE DE GUILLAUME LE CONQUÉRANT,
In série prima Satornia régna leguntur ;
Jam furit in patrem Jappiter ille Dens. Aurea prima micant , argentea seda seconda ,
iErea tercia sunt , ferrea quarto rigent Fictilis extremœ fit imago posteritotis ;
Singula tempus habent gesto locumqae snam. Interponuntur multarum tempera rerum ,
Ambages veterum , grœcaque fictitia.
Tempora Deuçalion humana elapsa reformat , 180 Et sua Pirra viro suggerit auxilinm.
En auriga novus , hujus qnoque nescius artis ,
Terras exnrit Pbeton , et ipse mit In volucrem versus rapit Omnipater Ganimedem ,
Exemplumque manet criminis ipse Deus.
Juppiter in taornm super œquora subvehit lo ;
Gatbmus Agenorides vertitur in colubmm.
Argi vertuntur decepti lumina centum ,
la volucrem pietam nunc quoque vivit avis. Humidus indicît terris sua festa Liens ; 190 Qui renuunt , mntot in varias species. Piramus et Tbisbe gladio moriuntur eodem ,
Ex ipsis autem fabula picta manet Gonspiciuntur ibi spéculantes Ermafroditum,
Et querunt talis quid sibi forma veiit Orpheus Euridicem Stigiis a sedibus effert :
Lex datur , at legem prœproperus violât. Narcissus, propriœ pellectus amore figurœ,
Totus amat semet , semet amando furit.
Tôt portenta quidem portenta et mille sequuntur 200 Et totidem rursus quœ sequerenlur erant. Nec vacat a Paride sinuosi pagina veli
Nec Trojœ antiquum defuit excidium.
Conditur Alba vêtus , Homani semina regni ,
Famose retinet quœ monimenta suis ; Et res Romanas et centum nomina regum,
niud habebat opus , jam quoque finie erat.
Ambit enim lectum dominœ mirabile velum , Quod tria (?) materia jungat et arte nova. Nam manus artificis sic attenuaverat artem
