POÈME ADRESSA A ADÈLE, FILLE DE GUILLAUME LE CONQUÉRANT

Stella fuit stellis aliis conspectior ipsa ;

Et nisi longa foret, altéra luna fuit. Quippe videbatur vestîgia verrere longa , 250 Et longe proprias spargere rétro comas. Antiquata patrum miratur et obstupet œtas ,

Quodque vident dicunt grandia signa fore. Pectoribus maires admoto pignore dulci

Pectus et os feriunt et nova signa timent. A patribus responsa petit sibi junior a^tas

Atque rogando senis pendet ab ore puer. Quid res portendat , tamen et portendere dicunt ,

Ignorant, multis ôngere multa licet.

Ecce palatinos virtus normanna vocarat : 260 Ck)ncilium faciunt, consiiium capiunt. Ipse loco residens Guillelmus in ediciori

Quo decuit proceres more sedere jubet.

Postquam turba senum juvenumque tacendo qoievit,

Quo decuit dominum more locutus , ait : « Cur, proceres nostri, jam jam cohibete tumultum,

Vos hue excierim, protinus expediam.

Legati rediere mei , qnos ipse petitum

Direxi nuper anglica régna micbi.

Anglica régna michi série consanguinitatis >

270 Succedunt , rege dum modo régna carent Insuper lieredem me fecit , dum moreretur ,

Proximus ille meus , et sua scripta dédit Legati veniunt , jurant michi débita régna ;

PoUicitœ fîdei nos quoque credidimus.

Ipsos et nostros maturius accelerare

Jussimus , ut régi fœdera nostra ferant. Inveniunt regem velocius occubuisse ,

Crédite, quam volui quamque necesse fuîL Quid non Anglorum praesumat spiritus exlex ? 280 Prsesumpsere michi jura negare mea. Quidam perjurus quod nos diadema diceret

Usurpât , nobis missus et ipse fuit.

Ipse manu propria michi sacramenta peregit ;

Quam modo mentitur , tune dédit ipse fidem. Legatos audite meos. » — Ipsosque profari

Mandat ; legati testiiicantur idem.

PAR BAUDRI, ABBé DE BOURGUEIL. 197

Direxere ocalos in eos , dam fantar , et aures ;

Consalis attente deniqae verba notant.

Adjecitqne héros , quem regni solllcitudo 290 Goncutit , et probitas , ut sua jura petat : A In dubiis rébus quœratur quid sit agendam ,

Egregii proceres ; nam modo non dubito. Non dubito quid agam ; sed quod yoIo quœso velitis.

Inflectenda quidem jussio nostra manet , Ipse tamen novi quia vos laudetis idipsum

Quod probo, quod laudo, vosque probetis idem. Non ego sum talis cui débita jura negentur ,

Nec sum Martis'ego classica qui timeam ; Immo sum talis cui mox sua dividat bostis , 300 Divisisse tamen si michi suffîciat.

Non hncusque fuit vestrœ, proceres , probitatis

Contemptos rébus vivere vos propriis.

In Cenomannenses audax Normannia vires

Extulit, atqne ipsos funditus edomuit.

Appula jura régit , virtus quoque vestra refrénât ,

Et Romse feritas nomina vestra pavet.

Guischardum nostrum sperat fore mille virorum ^

Auditoque ejus nomine febricitat. Quid referam Gallos vos debellasse féroces , 340 Et to tiens enses vos hebetasse suos ? An potuit vobis obstare Britannia tota ?

Andus enim vestros ipse timet gladios : Burgulio siquidem clementia nostra pepercit ;

Andorum Ligerim noster abegit equus.

Ergo vim solitam perjurus sentiat Angius ,

Nec sua dégénères vos babeat rabies.

Hactenus, o proceres, vos nofnine consulis usi y

Consulis in regem nomen babete meum.

Nomen ego régis , vos divitias habeatis , 320 Dumque vacat , vestras amplificate domos. Omnibus illa bonis , ut nostis , terra repletur ;

Gens , imbelle satis et muliebre genus.

Non desunt nobis nisi si tantummodo naves ;

Ergo quae desunt quique parate rates.

Sitis vos omnes in qninto mense parati ,

Nec det vestra moram segnities zephiris.