‹ Mémoires (volume 2)Chapitre 109 sur 204 · POÈME ADRESSÉ A ADÈLE, FILLE DE GUILLAUME LE CONQUÉRANT · texte numérisé non relu

POÈME ADRESSÉ A ADÈLE, FILLE DE GUILLAUME LE CONQUÉRANT

Nam neque Normannus consertos audet adiré

Nec valet a cuneo quemlibet excipere.

ArcTibus utantur dux imperat atque balistis ; 410 Nam prius bas mortes Anglia tanc didicit. Tune didicere mori quam non novere sagitta ;

Greditur a cœlo mors super ingruere.

Hos velut a longe comitatur militis agmen ,

Palantes post se miles ut escipiat.

Spîcula torquentur , multi stantes moriuntar y

Gentes densatœ non poterant cadere.

Tune prœ tristitia gens effera prœqne pudore

Egreditur palans , insequiturqne vagos.

Normanni simulantque fugam fugiuntque fugantes, 420 Intereepit eos undique prsepes equns. nieo eœduntur ; sie paulatim minuuntur ,

Nec minuebatur eallidus ordo dueis.

Tandem jactura gens irritata frequenti ,

Ordinibus spretis, irruit unanimis. Tune quoque plus solito fugientum terga eeeidit y

Et miles vultum fugit ad usque dueis.

Tune Normannorum prope sunt exterrita eorda ,

Et tune obtabant delituisse fuga , Oceisumque dueem vulgabat opinio vulgi ; 430 Hoe rumore magis mareida turba fugit.

Hine titubare suos prineeps prœsentit , et inquit.

Et subito galeam submovet a capite :

A State, preeor, nostri memores vestrique meique,

Vivo quidera , vivo ( nil timeatis ) ego. Gens mea , quid fugitis ? prsesto' est vietoria nobis,

Utendum nobis omnibus est gladio.

En vires vestras viresque probetis avitas ;

Jam fugient bostes , aggrediamur eos.

Quo fugeretis , ait 7 Proeul est a littore elassis ; 440 Nos ipsam nobis spem simul abstulimus.

Mœnia quœ nobis ? Utendum est vindiee dextra ;

lu manibus vestris vivere sive mori est. » Gornipedem properus calearibus urget aenis ,

Atque bostes subito fulminât ense fero.

Non Heetor tantus Grœeos née tantus Aehilles Stravjt Trojanos , fortis uterque tamen.

PAR BAUDRI, ABBÉ DB BODRaUEIL. 201

Cetera turba ducem sequitur ,\furît ira pudorque ,

Jam cessisse pudet , jamqiie manu geritnr : Hic ferit ense fero , ferit hic horrente mâchera ; 450 Fit via spîrîtibus vulnere multimodo.

Mars utrîsqae favet partiqae arridet utrique ;

Quœlibet in csedem pars animata ruit.

Mors cita subsequitiir , isti moriuntur et iUi ;

Mors aderat gladiis prœproperata suis.

Lassari potuit , nisi fallor , turba Sororum :

Staminé non rupto , plurimus occubuit.

Mnltus abit moriens injussus ad infera régna ,

Fataque mille suis accélérant manibus.

Indemnis neutri cedet Victoria parti ; 460 Arida ceesorum gleba craore finit.

Tandem ne cœli prœsagia vana fuissent ,

Normannis deitas propiciata favet Perforât Hairaldum casu letalis arundo :

Is belli finis , is quoque causa fuit.

Is eaput impurum regali cinxerat auro ,

Sceptraque perjura lœserat ipse manu.

Anglica turba pavet , auget Deus ipse pavorem ;

Inque fugam legio tota repente labat.

Nec post hac potuit popu^us tantus revocari » 470 Impetuosa fugit prœcipitata manus.

Suffocat multos , dum cœditur , impetus ipse ,

Multi tune armis interiere suis ; Omnibus arma nocent, qui possunt arma reponunt;

Qui modo pugnabat , miles inermis abit.

Mox , Iaxis frenis , fagientum terga fatigat

Normannus ; multos proterit aies equus.

Normannos animât prœsentis causa triumphi ,

Angles rex csesus ac timor exanimat. Normannos acuit, ne bellum cras iteretur; 480 Anglos sollicitât mors sibi contigua. Acrior insurgit Normannus tigride fœta ,

Passim procumbit mitior Anglus ove.

Utque lupus , quem seeva famés ad ovile coegit ,

Parcere non novit innocuîs gregibus , At non desistit , pecus usque peremerit omne :

Sic Normannorum non tepet asperîtas.

202 POèlIB ADRESSÉ A ADÈLE, FILLE DE GUILLAUME LE GONQDÉBANT,

Sed , miserante Deo ; bellum clademque diremit

Nox, Anglis spatium prœsidiumque fùgse.

Anglis nuUa fuit nox oportunior iUa , 490 Qua valuere suis consuloisse malis.

Nocte locum capiunt quemcumque occasio prsabet ;

Hî spelea tenent, hi frutices subeunt Nobilitas, tenuata licet, tamen occupât urbes»

Septaque munivit mœnia rarus homo.

Jamque dies aderat , cum dux victricia signa

Afferri mandat , alloquiturque viros :

« 0 genus infractum , gens invictissima seniper ,

Quos ad régna vocant lacida signa poli , Quamvis bellorum vos debilitaverit ingens 500 Impetus , atque labor noctis et excubise , Carorumque licet sua corpora sint inbumata ,

Quidam letbali vulnere deficiant , Attamen ista dies hodierna laboribus instet ;

Hœc nobis pacem sola dies pariet Res dilata nocet , nocuit dilacio multis ;

Anticipemus eis mutua colloquia* Dum titubare licet inconsultique vacillant ,

Sunt inbibenda sibi tempora consilii.

' Non grave sit nobis onus hujus ferre diei ; 510 Pacem defessis lux bodierna dabit.

Dum titubant victi, dum marcida colla supinant,

Dum sine rege vagus est reliquus populus. Aggrediamur iter , subito veniamus ad urbes»

Defunctorum animas Omnipotens habeat.

A spoliis igitur simul omnes abstineamus ,

Ne sint exuviœ multiplices oneri ; Gras autem spoliis lœtari delur opimis ,

Augebo spoliis munera magna satis. »

Ât ducis admonitus exercitus impetit bostem, 520 Hos animi probitas , bos ducis urget amor. Morte quidem plures retinentur , vulnere pauci.

Ne desint pugnae vulnera dissimulant.

Alterius partis résonant ululatibus œdes ,

Nec locus a lacrymis est aliquis vacuus. Non vacat a lacrimis mulier juvenisque senexque ,

Nec tractabatur de patride auxilio.

PAR BAUDRI, ABBÉ OE BOURGUElt. 20S

Gœptis interea properans aux impiger instat ;

Efferus hinnît equus , pugaa paratu micai. « Hostis adesi, » aliqui clamant a turribus alUs ; 530 Frigore corda pavent , membra payore rigent Arma viris desunt , vir mûris , rector atrisque ;

Non est qui jubeat more coire viros.

Si tamen arma viris , vir mûris , rector utrisque

Esset , turbaret hœc simul ipse pavor.

Quid facient 7 muros evelli , tecta cremari ,

Seque trucidari pallida gens similat Tnrpe tamen consent si statim deditionem ,

Non de pace prius prœmoniti , faciant Mœnia cinxemnt quali potuere corona , 540 Imbellis legio , virgo , senex , pueri ,

Ut quasi bellîca gens de pace loquanlur honeste.

Dux procul a mûris alloquitur proceres : c Omnia temptemus, quid enim temptasse nocebit ?

Urbi mandemus fœdus amiciUae ; Si renuant fcedus , capiemus justius arma. »

Hœc ait , et pacem mandat eamque rogat Cives accipiunt pacem pacemque redonant ;

Urbs patet , excipitnr dux alacri facie» Protinus applaudit provincia civibus iUis : 550 Gollaudant factum suscipiuntque ducem. Nobilitas, populus, urbes simul ^ oppida, rora»

Sapra se regem constituere ducem.

Guillelmus consul rex est de consnle facius.

Sanguinis effasi nuncia Stella fuit Optinuit regnum rex, optinuitqae dacatum

Dux , et sic nomen cœsaris obtinuit Solus et ipse duos , dum vixit , rexit honores ,

Cunctis csesaribus altior et ducibus :

Nemo ducum melior , non regum fortior alter , 560 Rex diadema gerens , dux ducis arma tulik. Régis divitiœ , sua gloria , bella , triumphi ,

In vélo poterant singula visa legi.

Veras crediderim vivasqae fuisse figuras ,

Ni caro , ni sensus deesset imaginibus.

Littera signabat sic res et quasque figuras

Ut quisquis videat , si sapit , ipsa légat.

Page 1