‹ Méthode élémentaire de plain-chant, à l'usage des séminaires, des chantres et organistesChapitre 32 sur 37 · VM · texte numérisé non relu

VM

31 mr m

3lagnl-/i-cat,

Be-nc-dic-tus Dominus Deus Is- ra- el.

3' Ton.

IMa-gni- fi- cat. Be-ne- dictus Dominus Deus Is-ra-el.

Finale.

Magni-fi-cat.

Be-ne- dictus Dominus Deus Is- ra-el.

V Ton.

Magni-fi- cat.

Bene-dictus Dominus Deus Is-ra-el.

Ma-gui- fi- cat. Be-ne- dictus Dominus Deus Is- ra-el.

/ Finale.

5^ Toîi.

Ma-gni-fi-cat.

Benedictus Dominus Deus Is-ra-el.

Finale.

Magnifi-cat.

Bene-dictus Dominus Deus Is-ra-el.

6^ Ton.

Magni- fi-cat. Be-ne- dictus Dominus Deus Is-ra-el.

Final».

Magnifi-cat,

Benedictus Dominus Deus Is-ra-el

7' To7u

Ma- gni- fi-cat Be- ne- dictus Dominus De- us I- sra-el.

Finale.

'wrm ■ ■ ■ ♦ni

J=:ip<CBi:

Magni-fi-cat.

Benedictus Dominus Deus I- sra-el.

8* Ton.

acszM

Magni- fi-cat. Be-ne-dic-lus Domi-nus De- us I-sra-el.

Finale.

iP<aïi

IB ■-pHMÎ

Magni-fi-cat.

Bene-dictus Dominus Deus I-sra-el.

101. A Texception de légères variantes , les intonations des Magnificat et Benedictus de Paris sont les mêmes que celles du chant romain. Ces variantes se font remarquer particulièrement dans les cinquième, septième et huitième tons ; ainsi, au lieu de l'intona-

tion du cinquième :

9 on dit à Paris :

Ma-gni-fi-cat.

Magnifl-^cat

Dans le septième ton, au lieu de :

Ma- gni'fi-caU

:, on dit : 6--*-"^ ^!E.

Magni- fi-cat.

Enfin, on dit à Paris, pour l'intonation du 8" ton :

jB y- El

Ma- gni- fi-cat.

forme contournée qui laisse dfe Tincertitude entre le septième et le huitième ton.

Page 1