VERS DU CHANCELIER OLIVIER
Nous avons dit que le chancelier Olivier faisait des vers. On trouve en effet à la Bibliothèque nationale, dans un recueil de poésies manuscrites (fonds latin, n° 8139 f° 12*2), deux épitaphes qu'Olivier avait composées, en vers iambiques, pour la mère de François P^ Voici le commencement de l'une de ces pièces, qui ont un caractère assez officiel :
Hic illa dormit, quœ saluti public»
Rebusque nunquam dormiit communibus,
Loyssa, princeps omnium ornatissima,
Décora vullu, veraque incessu dea.
Suadela labris, gratite ori plurima?.
Mentem atque sensum si profundum altenderis,
Dicas Minervam de cerebro ortam Jovis.
Félix marito, sed duobus liberis
Felicior, qui sunt duo velut sidéra :
Franciscus hic rex inclytus ; at haec Margaris,
Regina sanclis moribus cultissima.
Turbà nepolum quin beata illustrium,
Pars quorum Olympum jam tenet, pars maximas
Ad spes aluntur, ut futuri principes
Orbis, daluri jura longé Barbaris.
Insignis autem caslitale floruit
Vidua atque nupta, heroidum summum decus; Hœc jura primùm Francise quondam dédit, Absente rege et asserente Insubriam Suam potenter ex tyrannorum manu, Dùm fulminât trepidam per Italiam prospéré Florem sub ipsum regni et œtatis sua}, Eoque (denuô experilur dùm vices Martis furentis) sorte versa ab hostibus, Media inter arma (triste sic fatum tulit) Capto proculque in intimas Hispanias Abducto, habenas Fraucia3 rursùm rei Virago constans tenuit, et lantâ nihil Dejecta clade, tanlo et in periculo Intrepida rexit tam quietè, ut filium Nil abfuisse crederes, quem glorii Majore tandem islis solutum vinculis Magno recepit regni et orbis gaudio.
Natos reduxit régies, quos obsides Vinctos tenebat arctior captivitas, Nec sic quievit, Galliie donec suœ Vel potiùs orbi, qui procellis undique Bellorum et atro lluctuabat turbine, Pacem diù votis pelitam reddidit, Quam vix ab ipsis improbus speres deis. Sic ulceratis nempè regum cordibus, Firmavitillam et optimis connubiis, Fecitque nos felicilatis compotes.
Verùm, quod omne faeminœ vincit decus, Rarissimumque est, rébus in tantis ei Fortuna nunquam industriam suprà fuit.
Au bas, on lit : Fr. Olivarius meditabatur. Exemplar erat scriptum ipsius auctoris manu.