II. GoMOPnoRi's APicuLATus Ag. Tab. 5, fig
Il est très-facile, au premier abord, de confondre cette espèce avec la précédente, dont elle se rapproche beaucoup. Mais, d'un autre côté, elle en diffère à plusieurs égards : ainsi l'appareil oviducal, quoique disposé de la même manière que dans le G. lunulalus, a cependant ses bords et ses côtes bien moins saillans ; ce qu'on ne saurait expliquer par une variété d'âge , puisque l'exemplaire que j'ai sous les yeux est à-peu-près du double plus grand que le G. lunulalus flguré : or, on ne peut raisonnablement admettre qu'ils se soient atténués par l'âge, fig. 25 et 30 ; il en est de même des tubercules qui sont moins saillans et moins gros. En outre , l'ouverture anale est moins centrale, plus grande , plus allongée , et ses bords sont plus tranchans. L'ouverture inférieure est circulaire et crénelée à-peu-prés comme dans l'espèce précédente, fig. 27 et 3 1 .
Les aires ambulacraires sont étroites et peu préominentes , composées de deux rangées simples de petits tubercules sans granulations intermédiaires ; de chaque côté s'adossent deux séries simples de petits pores disposés par paires obhques , fig. 26 et 29.
Les aires interambulacraires sont larges , munies de deux rangées de forts tubercules , dont ceux qui occupent le milieu de la circonférence sont beaucoup plus grands que ceux qui entourent l'ouverture buccale. La zone lisse, qui occupe la plus grande partie de chaque plaque, s'élève en forme de cône plus aplati que dans le G. lunulalus ; le mamelon articulaire dont il est surmonté est également plus petit , fortement étranglé et entouré, à la base de l'étranglement, d'une rosette de petits plis rayonnes , fig. 28 et 32. La forme et la disposition de l'appareil oviducal sont absolument les mêmes que dans le G. lunulalus, si ce n'est que ses bords sont un peu plus droits et plus saillans. Il en est de même des côtes , qui , partant du trou dont chaque ovariale est percée , se dirigent dans tous les sens ; d'où résultent ces triangles que l'on prend si facilement pour les sutures des plaques. Les ovariales postérieures sont considérablement atténuées par l'ouverture anale qui penche sensiblement de ce côté , ce qui fait aussi que les côtes y disparaissent complètement. La plaque suranale est proportionnellement plus étroite et plus allongée; sa forme est un pentagone irrégulier à base concave, fig. 25 et 30.
C'est à l'obligeance de mon ami M. Valenciennes , qui a bien voulu me communiquer toutes les espèces d'Echinodermes de la collection du Muséum , dont je ne possède pas moi-même d'originaux , que je dois de pouvoir donner la description de cette espèce.
CONSPECTUS GENERUM ET SPECIERUM SALENIARlîM.
Cluiracter gentis Saleniarum e familta Cidaridum. Ambulacra siinplicia, iuterambulacris angiistiora ; tubercula majora nou perforata; discus ovarialis prominulus , assulis firmis , iuliine c'oujunclis.
I. GeniisSALEiVIAGray.Ag. Discus ovarialis circularis, plus minusve emarginatus , assulis ovarialibus et interovarialibus quinque , assula unJecima , supraanali , anlica , vel postica : tubercula collo crenulato, a. Spectes ano antico.
1. Salenia persoiiata Ag. Disco ovariali iuœquo, suturis assularum deprcssis; zonis anibulacralibus angustis; tuberculis majoribus (').
2. Salenia scrïpta Ag. Suturis assularum disci ovarialis transverse insectis ; ano prominulo ; tuberculis minimis ; zonis ambulacralibus angustissimis.
3. Salenia petali fera Ag. Disco ovariali œquo, angulis assularum depressis , zonis ambulacralibus amplioribus; apertura inferiore magna, raargine alte inciso.
4. Salenia geometrica Ag. Orbicularis ; disco ovariali aequo , suturis assularum linearibus.
5. Salenia scutigera Gray. Ag. Disco ovariali subpiano , margine aperturœ analis tuniido , prominulo; tuberculis minoribus.
6. Salenia gibba Ag. Disco ovariali conico, angulis assularum truncatis, depressis.
7. Salenia trigonala Ag. Disco ovariali costulis triangulos (^onferentibus pra?dito. p. Species ano postico.
8. Salenia stelMata Ag. Depressa , disco ovariali araplissimo , assulis in margiiîe crenulalis.
9. Salenia areolata Ag. Depressa ; disco ovariali insequo , assulis in margine depressis ; zonis ambulacralibus angustissimis.
II. Genus GONIOPYGUS Ag. Discus ovarialis stellatus , assulis ovarialibus et interovarialibus quinque , supraanali déficiente. Tubercula collo L-evi.
(') En parcourant les planches de cette monographie, depuis qu'elle a paru , je me suis aperçu que sur un cerlaiu nombre d'exemplaires de la 1 ' = planche , les tubercules grossis paraissent perforés. Cette erreur de gravure corrigée à 1 épreuve s'est en partie reproduite au tirage. 11 m'a paru important de signaler cette inexactitude que j'aurais réparée en supprimant les épreuves, si je l'avais aperçue avant que les pierres fussent effacées. (Ag.)
1. Goniopygus peluuua Ag. Facie inferiore plana, aperlura maxima; assulis ovarialibus aciiminalis; luargine aperturae analis subpentagonali. Spiuis davatis, sulcatis.
2. Goniopygus mtn'calus Ag. Depressus , minimus ; apertura inferiore magna ; assulis ovarialibus margine crenulatis. Spinis obtusis, lœvibus.
3. Goniopygus Menardi Ag. Disco ovariali assularura margine lineari. Margine aperlurœ analis Irigonato.
4. Goniopygus hcteropygus Ag. Margine aperlurai analis quadrato , inaequo.
5. Goniopygus globosus Ag. Suborbicularîs ; apertura inferiore magna ; ano trigonato.
6. Goniopygus major Ag. Subconicus ; disco ovariali minore ; assulis ovarialibus valde acuminalis. Apertura anali pentagonali.
III. Genus PELTASTES Ag. Discus ovarialis pentangulatus; assulis ovarialibus promineutibus, assulas interovariales emarginatas amplectentibus. Assula supraanali antica.
1. Peltastes jmlchellus Ag. Disco ovariali minore /assulis margine crenulatis, ovarialibus apice fissis ; tuberculis parvis, maxime prominentibus.
2. Peltastes marginalis Ag. Disco ovariali majore , assulis in angulis depressis , ovarialibus in apice integris.
IV. Genus GOXIOPIIORUS Ag. Discus ovarialis marginibusrectis, pentangulatus, coslalus, assulis interovarialibus prominentibus, angulos referentibus.
1. Goniophorus lunulatus Ag. Costis disci ovarialis crassis ; apertura inferiore minima.
2. Goniophorus apicuMus Ag. Globosus ; disco ovariali majore , costis tenuioribus.
Species omnes simili modo a facie superiore, laterali et inferiore delineatœ sunt. Partes auctae sunt : discus ovarialis , tuberculum spiniferum , apertura inferior , zona interambulacralis et ambulacralis.
Mandato jam typis boc opusculo et amicis doctissimis proposito , clariss. Bronn speciem novam e gente Salenianim mecum communicavit , quse eo magis interest mea , quod probct non solam Saleniam scutigeram in Germania occurrere. Ad genus Goniopygorum pertinet ; aliàs accuratam ejus descriptionem cum figuris in lucem proferam. Ad Goniopygum Menardi proxime accedit; a quo tamen differt assulis disci ovarialis aculioribus, et inde disco in margine valde serrato. Apertura analis transversim ovata. Goniopygus Bronnii diccndus. E stratis cretaceo-margaceis Westphaliœ.
Salfiiifs
Tali.l.
'■'^ïiâjï'
^rlSte^,
I Nouclwitd. ( 5iû&»«)
'.^^.iyr-j'^.
it:
Snlêi