CAPUT IX

Dominicanus scriptor Lugdunensis in ordine

-8uo nominalissimus post memoratas corporis Magdalene inventiones, relictis Sammaximinensibus suis, ad Vizeliacenses monachos accedit. Accedunt, et alii non pauci.

In ea quæ est inter Prædicatores monasterii

Saneti Maximini et Vizeliacenses monachos -

controversia, non auro contra carum emerim Claudii Rote Dominicani theologi testimo-

nium, quod modo relaturus sum, et sic se ha-

IN PROVINCIAM APPULSU DISSERTATIO, transtulit Leo, habuerint aliquando Massilien- A het in capite 90 Legendæ Sanctorum , quam

opus aureum voeat : Temporibus autem Caroli Magni , scilicet anno Domini 169, Gerardus dug Burgundie cum de uxore filium haberemon posset, larga manu res suas puuperibus erogabat, el ecclesias multas et monasteria construebat. Cum ergo Viceliacense monasterium construdisset, misit ipse abbas ipsius monasterii monachum quemdam cum decenti comitatu ad Aquensem civitatem, ut inde, si posset, beate, Marie Magdalene reliquias transportaret. V eniens igiiur predictus monachus ad predictam. civitatent, cum ipsam funditus a paganis destructam reperisset , casu invenit quoddam sepulcrum, cujus sepultura marmorea demonstrabat quod corpus beate. Marie Magdalenæ repositum inlus eral. In ipso autem sepulcro historia ejus miro opere sculpta erat. Nocte igitur illud effringens, assumplas reliquias ad hospitium deportavit, In ipsa autem nocte beata Maria Magdalena eidem monacho apparuit dicens ne limevel, sed cœptum iter perficeret. Rediens igitur cum ad mediam leucam a monasterio venisset, nullo modo reliquias movere potuit, donec veniente abbate cum monachis, cum processione honorifice sunt recepte. Hæc ille, qui ad annum Cunrsri 1520 Lugduni claruit , ubi liber editus est. Hæc urbs non multum distat ab Aquensi oppido, vel a Sancti Maximini coenobio, quod librum illum comparare sibi facile potuit. Si tune igitur Aquenses, si tunc Sam maximinenses crediderunt habere se Magdalen: reliquias, profécte nescio eur non impedierint quominus liber hic prodiret in publicum, evulgaretur, divenderetur ; cur Aquenses theologi librum Rotz non confixerint? eur questus non sit cognitor regius, etillum ut impium et infamem damnari non curaril? Hie responsum nullum honeste daturi sunt uuquam, præter, unum, quod nunquam dabunt.

Quidquid in eausa, majores posterorum Suorum éluéderav et &uooxomiey Slentorea voce condemuant.

£CRIPTORES ALI,

Petrus Venetus Equilensis episcopus in Catalog. Sanctorum lib..vr, eapite 124, eadem cum Rota sic uadit : Temporibus autem Caroli Magni, scilicet anno Domini 169, Gerardus dux Burgundie liberis carens multa pauperibus largiter erogabat, el multas ecclesias et monasteria fabricabat. Cum autem Celiacense ( Vizeliacense ) monasterium construzisset, misil ipse el abbas ipsius loci quosdam monachos ad Aquensem civitatem, ut inde beate Marie Magdalenc reliquias transportarent. Qui venientes praedictam. civitatem à paganis eversam inveniunt. Casu tamen quodam. ex marmore sepulcrum aspiciumt cujus. sculptura demonstrabat

noctu con[ringentes , assumplas reliquias ad hospitium deporlarunt. Quorum principalior in ipsa nocte per visum a Magdalena. admonetur ne timeant, sed ceptum perficiant. Cum autem ad mediam leucam ecclesiastici cenobio propinquassent, nullatenus inde movere reliquias potuerunt, donec abbas et monachi omnes sancto corpori obvium processionaliter exierint, et ipsum eum omni reverentia susceperint; quod ibidem jacet miraculis coruscans. Hæc ille, cujus liber in lucem prodiit Lugduni anuo 1545, quo tempore nec Aquenses nec Sammaximinenses operi huic intercesserunt.

Wernerus Roleuvinkius in Fasciculo temporum ad annum 734 : Translatio Marie Magdalenc de civitate Aquensi ad Versiliacum facta a Gerardo duce Burgundie. Hxc ille, qui circa annum 1480 floruit.

"Joannes Molanus Lovaniensis theologus in Indiculo sanetorum Belgii : Sanctus Baidilo confessor quiescit Lutosæ in canonicorum collegiala ecclesia, que majorum temporibus fuit abbatia canonicorum regulariter viventium : unde de eo sic scriptum reperio in Chronico Cameracensi : Est monasterium quoque canonicorum in honore apóstolorum Petri ct Pauli in vico qui dicitur Lutosa, ubi vir Dex venerabilis Baidilo requiescit, qui corpus sanciæ Marie Magdaleng de Jerusalem in Burgundiam in loco

DE COMMENTITIO LAZARI ET MAXIMINI, MAGDALENÆ ET MARTHÆ

quod corpus Magdalene ibi quiescebat. Quod A dictis Badilo monachus venerandus qui vocatur

pius latro. Tomus hic IV et alii tres cum elogio probati sunt ab illustrissimis antistitibus Petro Marea Tolosano, Petro Montalbanensi, Bernardo Conseranensi, Antonio Venciensi, et Francisco Monspeliensi. Hi vero tomi quatuor prodierunt in lucem anno 1656 : ecquis vero prædicator Sammaximinensis, ecquis theologus vel seriptor Aquensis contradixit, aut apud Aquensem senatum de Sammarthanis et episcopis conquestus est?

Adjungam auctores duos Theobaldum Bezuensem monachum et Hugonem Pictavinum, qui nuper e manuscriptis prodierunt. Theobaldus libros quatuor de Translatione, actis et miraculis sancti Prudentii martyris composuit, quos Philippus Labbæus e societate Jesu theologus anno 1657 edidit in tomo II Bibliothecæ Novas. Hugo Vizeliacensis monasterii monaehus ad annum 1656 scribere aggressus est, et eum Lucas Dacherius ordinis S. Benedicti monachus ann. 1659 juris publici fecit.

Sie ergo Theobaldus in libro 1 loquitur : Sed multorum discimus.exemplis sanctos spiri- Lus plerosque DEO in superis jam post busta conjunctos vel gratanter pati corporum suorum reliquias ad uberiorem salutem, suique majorem venerationem ad alia deferfi loca. Denique protomartyrem Stephanum ab Hierosolymis Constantinopolim, Nicolaum a Mirea Barium, Mag-

Vercelliaco attulisse fertur. Hæc ille, qui ad C dalenam Mariam ab Aquensi regione Vizelia-

annum 1560 floruit. Ecquis Dominicanus Sammaximinensis, ecquis Aquensis scriptor, ecquis cognitor regius Molano reclamavit ?

Hugo Menardus ordinis Sancti Benedicti monachus, in libro 1t Observationum ad maryrologium ejusdem ordinis, 8 Octobris : Sanclus Badilo fuit monachus V izeliacensis in Burgundia, deinde abbas Lutosæ in territorio Cameracensi, in qua abbatia, que modo est canonicorum, vir Dei venerabilis Badilo requiescit, inquit Molanus in natalibus sanctorum Belgii ; ubi subjungit ipsum Badilonem missum. [uisse ab Heudone abbate et Girardo comite de Roussillon ad civitatem Aquensem, ut tolleret corpus sancte Marie Magdalene et Vizeliacum transferret. H:ec. ille, qui ad annum 1629 seripsit. Et quamvis Menardus indiligens sit auctor, et Molano nonnulla, ut apparet, turpiter imponat, non est tamen repertus Sammaximinensis prædicator ullus, aut theologus Aquensis ullus, qui Menardi observationem confutaret, Sexvola et Ludovieus Sammarthani fratres in tomo IV Gallix Christian; : £udo primus abbas Vizeliacensis præsidebat anno 846. Per ejus industriam instinctu Gerardi de Roussillon facta es! translatio corporis beate Marie Magdalene ab Aquensi territorio apud. Vezeliacum, et ad illud transferendum. missus est a pra-

cum, ipsum quogue monaslicæ philosophie legislatorem Benedictum | fideli furto vel rapina a Cassino in Gallicas delatum legimus oras. Hugo in libro nr Historic rem omnibus notissimam ita describit : Cum Vixeliacensis ecclesia ex dono fundatoris et ex dignitate Romane auctovitatis prærogativa libertatis polleret, et oraculo beate dilectricis atque famulatricis Dex Marie Magdalene, que ibi condita toto orbe predicatur el adoratur, fumosissima emineret, multis ex partibus ad eam plures convolaverunt ; et tam sui copia quam rerum affluentia, illud oppidum illustre conspicuumque reddiderunt. Et post alia :

lgitur postquam signum dominice crucis rex piissimus Ludovicus Junior Hierosolymam profecturus suscepit, plures facti hujus fama et exemplo incitati transmarinam peregrinationem arripuere. Inter quos etiam duo filii Nivernensis comitis, videlicet Guillelmus et Renaldus, comitatui regio seseconjungentes, eamdem profectionem susceperunt. Ipse quoque pater eorum desiderio alterius priorem vitam commutans habitum religionis et vite finem apud Cartusiam accepit. Sed quia venerabilis dilectricis atque famulatricis Der Marie Magdalene sepulcrum gloriosum et religione sanclissimum injuste vexando ufflixerat, ponam criminis ipse a cane devoratus accepit, et injustitig vindictam suis reliquit lueredibus.

1409 IN PROVINCIAM APPULSU DISSERTATIO. 1410

Deinde in libro 1v : Alexander episcopus ser- A exsecratie Burgensium communiæ undecimo,

vus servorum Der venerabili fratri Hugoni Senonensium archiepiscopo salutem. et apostolicam benedictionem. Ad tue fraternitatis notitiam pervenisse credimus quomodo vir nobilis comes Nivernensis et mater sua in Vizeliacense monaste« rium manus suas amplius solito aggravarunt, et Der ac beate? Marice Magdalene, cujus corpus in eodem monasterio requiescit, timore ac reverentia postposita, equitaturas, boves, asinos et pecora tam monasterii quam exteriorum. obedientiarum per servientes suos rapere et exinde abducere minime formidarunt. Et post alia :

Alexander episcopus servus servorum Den charissimo in Curisro filio Ludovico, illustri Fran-

decima die mensis Novembris, convenerunt. ante regem Parisius Guillelmus abbas Vizeliacensis, et Guillelmus comes Nivernensis.

Theobaldus et Hugo in eo differunt inter se, quod ille locum nominet unde Magdalenæ corpus in monasterium Vizeliacense translatum sit, Hugo non nominet, nec ea scribat ex quibus conjici possit. Translationem rejicit in annum Curisri 882.

De reliquo non memini audire me ex amicis qui sunt in Provincia, Theobaldi libros, et Hugonis Historiam, vel horum operum editores Labbæum et Dacherium, ab Aquensibus et Senatu damnatos esse, quod Provincialium tra-

cori. regi salutem et apostolicam benedictionem. B ditionum veritatem et pietatem Christianam in

Ad regie serenitatis notitiam credimus pervenisse quomodo nobilis vir comes Nivernensis et mater sua in Vizeliacense monasterium manus suas amplius solito aggravarunt, et Dex ac beate Mariæ Magdalene, cujus corpus in eodem monasterio requiescit, timore el reverentia postposita, equitaturas, boves, asinos et pecora tam monasterii quam exteriorum obedientiarum per servientes suos rapere et exinde abducere minime formidarunt. Et post alia :

Cum ilaque archiepiscopus (Senonensis) sacris astarel altaribus, et expleta lectione apostolica solemnis perficeretur jubilatio, astante populo el exspectante diacono, fecit sermonem ad popu-

lum, significans ei, quantis gravaminibus comes €

Nivernensis et mater ejus dilectricis Dex beata Marie Magdalene toto orbe famosissimum persequerelur sepulcrum : pro quibus videlicet gravamiuibus ex mandato, inquit, domini pape séntentiam excommunicationis super utrumque promulgamus. Et post alia :

Accidit interea in eadem ecclesia quoddam future calamitatis presagium simul et solatium. In crypla enim quæ supra beate dilectricis Marice Magdalenæ sepulcrum exstat, tantus ignis casu erupit, ut etiam tirannos, quas Francigenæ trabes vocant, qui erant in superiori parte combusserit, Et post alia, in colloquio Ludovici VII regis cum comite Nivernensi.

Indignatus vex ait : Abbas qui nullo jure mihi tenetur obnoxius, de jure proprio sese submittit, ei sententie mec totum se exponit ; el Lu, qui jure proprii hominii mihi teneris, suspectum me dominwm tuum habes, atque. consilio meo stare detrectas ? Hactenus pueritiæ tuæ de[erensinjustitias tuas sustinui, hactenus grande peccatum in tolerantia subversionis sepulcri beate Marie Magdalenæ contraxi. Jam de cetero justiliæ monasterii non deero. Et post alia :

Anno Verbi Domini incarnati millesimo centesimo sexagesimo sexto, exceptionis autem sacri corporis beate dilectricis Dei Marie Magdalene ducentesimo octogesimo sexto, porro destructioris

Moxuments 1NÉDITS. ],