RER

DE COMMENTITIO LAZARI ET MAXIMINI, MAGDALENÆ ET MARTHÆ

permisit manum, hic admovit ut in homine Curi- À treu, qui sic in eo profecerit, ut Patri a, uoscat

STO resuscilatg carnis tangerelur veritas, et in eodem Dro Curisto paterne. divinitatis crederetur œqualitas. Ideo igitur dicit : Noli me tangere, quia nondum ascendi ad Patrem meum, quia Maria Magdalena nondum Patri æqualem credebat, quem velut exstinctum. femina pietate plangebat. Quid est enim Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem. meum? nisi noli hoc in me tantum credere quod pu!as, noli hoc in corde firmare quod. cstimas ; quia quandiu in me illa tantum qua sunt carnis attendis, equalitatem meam non sentis.

6. Sanctus Gregorius papa I lib. xxvi in caput xxxvi Job, cap. 21 : Unde et Marie necdum credenti se similem dicit : Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem.

7. Venerabilis Beda presbyter in cap. xx Joannis : Dicit ei Jesus : Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum, ete. Est in his verbis quod breviter quidem,sed tamen attenlius pertractare debeamus. Jesus quippe mulierem que illum magistrum agnovit et appellavit, cum hec ei responderet, fidem docebat; et hortulanus ille in ejus corde tanquam. in horto suo granum sinapis seminabat. Quid est ergo, Noli mie tangere, tanquam hujus prohibitionis causa quereretur, adjunxit, nondum enim. ascendi ad Patrem meum. Quid est hoc? Si stans in terra non tangitur, sedens in celo, quomodo ab homine tangeretur? qui certe antequam. ascenderet, discipulis se tangendum obtulit, dicens, sicut Lucas -evangelista testatur, Palpate et videte , quia spiritus ossa et carnem. non habel sicut me videtis habere; vel quando dixit discipulo Thom : Infer digitum tuum hic, et vide manus meas, et a[fer manum tuam, et mitte in latus meum. Quis autem sit tam absurdus,ut dicat eum a discipulis quidem antequam ad. Patrem ascendisset voluisse se tangi, a mulieribus autem noluisse , nisi cum ascendisset ad Patrem? Sed ne qui sic vellet de sipere sineretur, leguntur etiam feminæ post vesurrectionem, antequum ad Patrem ascenderet, tetigisse CaRiSTuM, in quibus erat etiam ipsa Maria Magdalene, narrante Matthæo, quod occurrit illis dicens : Avete. Ille autem accesserunt, inquit, el tenuerunt pedes ejus, et adoraverunt eum. Hoc a Joanne prætermissum est, sed a Matthao verum dictum, Restat ergo ut aliquod in his verbis lateat sacramentum. : quod sive inveniamus, sive invenire minime valeamus, inesse tamen nullomodo dubitare debemus. Aut ergo sic dictum est : Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum, ut in illa femina figuraretur Ecclesia de gentibus, que in Curisrum non credidit, nisi cum ascendisset ad Patrem ; aut sic in se credi voluisse Jesus, hoc est, sic se spiritualiter langi, quod ipse et Pater unum sint. Ejus quippe intimis sensibus quodammodo ascendit ad Pa-

æqualem. Aliter non recte tangitur, i! est, aliter in eum non recte creditur. Polerat autem sic credere Maria, ut eum putaret imparem Patri. Quod utique prohibetur, cum dicitur ei : Noli me tangere, id est, noli in me sic credere quemadmodum adhuc sapis. Noli tuum sensum hucusque pertendere, quod pro te factus sum; nec iransire ad illud per quod facta es; quomodo enim non carnaliter adhuc in eum credebat , quem sicut hominem flebat? Nondum enim, inquit, ascendi ad Patrem meum; ibi me tanges, quando me credi deris Patri non imparem Deux.

8. Sanctus Odo Cluniacensis abbas in sermone de beata Magdalena qui in manuscriptis

B codicibus nonnullis heat Marie Magdalena

Vita inseribitur : Cui a Domino dicitur : Noli me langere, ubi non est putandum quod post resurreclionem tactum. renuerit feminarum , cum duabus a monumento illinc recedentibus dictum sit, quod accesserunt et tenuerunt pedes ejus. Sed ideo a suo contactu prohibuit, quoniam ejus mentem adhuc perfectam in fide non sensit, quando Dominum viventem inter mortuos requireba'.

Quare autem ab ipsa se tangi noluerit, manifesta'ur cum subditur : Nondum enim. ascendi ad Patrem, id est, quia me inter mortuos ut moriuum requiris, et nondum credis me æqualem Patri secundum divinitatem, Noli me tangere, In ejus quippe mentem Dominus ad. Patrem uon ascendit, qui non credit eum æqualem esse Pairi, et quia beata. Maria necdum perfecte divinitatis ejus potentiam cognoverat, prohibita est tunc ne tangeret pedes ejus.

9. Sanetus Bernardus sermone 98 in Cantiea ; Noli me tangere, inquit, hoc est, dissuesce ^uic seducibili sensui, innitere verbo, fidei assuesce ; fides nescia falli, fides invisibilia compre hendens, sensus penuriam non sentit. Et post. pauca ; Sane [ides pronuntiet de me, que majestati nihil minuit. Disce id habere. certius, id sequi tutius, quod illa suaserit. Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum, quasi vero cum jam ascenderit, tunc tangi ab ea velit aul possit,-et ulique poterit, sed affectu non mamu, voto non oculo, fide non sensibus. Quid tu me, ait, modo tangere quaris, qua sensu corpovis gloriam æstimas resurrectionis ?

Hactenus sancti Patres Græci et Latini, quos in interpretandis Seripturis duces et magistros habere debemus.

Et primum quidem nullus est qui verba hæc Noli me tangere cum tractat, vel «sepius retractat, ut Augustinus, notaverit Cunisruw Mariæ Magdalenæ frontem tetigisse.

Deinde constanter affirmant Carisrum à eorporis sui contaetu Magdalenam prohibuisse.

Hoe autem cum ita sit, absurdum esset dicere Magdalenam a Cmunisro contaetam esse. Quid

IN PROVINCIAM APPULSU DISSERTATIO

enim sibi vellet, Carisrun Magdalenam tange- À cuntorquens contra eum. sensum. quem tenuit et

re, et simul nolle ut ea CHrisruu tangeret?

Tum qui prae se ferunt CunisrUM. tetigisse Magdalenæ frontem, id non solum faciunt! con tra sanctorum Patrum traditionem, sed etiam contra ipsa fabulosa Marthæ et Magdalenæ acta, qux» referuütur apud Vincentium. eta Marcella Marthæ pedisequa Hebraicis litteris prodita dicuntur. In his enim ne verbum quidem ullum est quo Cunisrus Magdaleuæ frontem cum hæc illi dixit : Noli me tangere, tetigisse declaretur. Hic novellæ interpretationi figo epocham omni termino immobiliorem. ; Ex quo facile intelligitur somnium esse quod homines perverse religiosi, ut suis servirent studiis et opportunitatibus, quæ cum a veritate abhorreant non sunt ecclesiastice, annis abhine quadringentis et eo minus somniarunt.

Qua in re contemnunt pias leges quæ ad venerationem reliquiarum sanetorum pertinent, Contemnunt et Tridentinum concilium, quod peregrinas et alienas Scripturarum interpretationes severissime vetat in sessione 4 : Prelerea ad coercenda petulantia ingenia decernit ut nemo sug prudentiæ innixus, in vebus fidei et morum, ad œ@dificationem doctrinæ Christiane pertinentium. sacram Scripturam. ad suos :ensus

tenet sancta. mater Ecclesia, cujus est judicare de vero sensu et interprelatione Scripturarum sanctarum, aut etiam. contra unanimem consensum Patrum ipsam Scripturam sacram interprelavi audeat, etiamsi hujusmodi interpretationes nullo unquam tempore in lucem edenda fovent.

Qui contra venerint, per ordinarios. declarentur el ponis a jure statutis puuiantur. Et quibusdam interpositis : Posthec temeritatem illam reprimere volens, qua ad profana queque convertuntur et torquentur verba el sententig sacre Scripture, ad scurrilia scilicet, fabulosa, vana, adulationes, detractiones, superstitiones impias et diabolicas incantationes, divinationes, sortes, B libellos etiam famosos, mandat et præcipit, ad tollendam hujusmodi irreverentiam et contempium, me de cœælero quisquam | quomodolibet

verba Scripture sacre ad hec et similia audeat

usurpare, ut omnes hujus generis. homines temevatores el violatores verbi Dei, juris et arbitrii pomis per episcopos coerceantur.

Ceterum si Sammaximinenses suum quod ostentant. Noli me tangere, cum sanctorum Patrum traditione et cum Tridentini decreto concilient, mei sunt; si non concilient, mei esse non possunt.